Column Peter Middendorp

Kon FC Emmen winnen of werd het een scenario à la Ajax?

Peter Middendorp

Het was nog een klein halfuur spelen tegen Willem II – we hadden genoeg aan een gelijkspel voor directe handhaving, maar we stonden met 2-1 achter. Evengoed riep Niels Dijkhuizen op de radio: ‘Roep uw vrienden en uw familie! Zeg: zet Radio Drenthe aan. Want ik voel het gewoon: FC Emmen gaat het flikken vandaag!’

‘Ik voel het ook, Niels’, zei René Postuma, de andere sportverslaggever-commentator van RTV Drenthe. Hij hoestte. Snotterde. Daarna zei hij enigszins beknepen: ‘Ik voel het ook. Ik voel het aan mijn water. Al loopt het uit mijn neus.’

Zelf had ik de wedstrijd ook graag gezien. Heel graag. Op Fox, want ik kon niet in Tilburg zijn. Met een dagpas, via Ziggo. Maar op een voorlaatste speeldag, met meer wedstrijden dan Fox-kanalen, werkte alles net even anders dan anders. Zo moest je bijvoorbeeld 52 keer achter elkaar iets installeren dat ‘Go’ heette en kreeg je 52 keer achter elkaar de melding: ‘Ai, dát ging even mis.’

Nu zat ik in de tuin en luisterde naar de radio, met oordopjes in mijn rode hoofd om de buren niet te storen, totdat de konijnen, die vrij mogen rondlopen, maar niet lang meer, de draadjes hadden doorgebeten. Even daarvoor barstten Niels en René in juichen uit: ‘Doelpunt! Emmen gaat het flikken vandaag! Ik zei het toch, René? Ik zei het toch?’

Intussen kwam Excelsior, onze directe concurrent, op 4-3 en 4-4 tegen Heracles. ‘Zij scoren’, zei Niels. ‘Maar ik heb het gevoel dat er hier ook nog wel eentje ingaat.’ René kuchte en zei toen zacht: ‘Je bent me net voor, Niels.’

Een paar minuten later al scoorde Emmen opnieuw, na een actie van Jafar Arias, zo bleek later bij Studio Sport, want op het moment zelf vielen de mannen even stil, net als het stadion trouwens, voordat ze onverwacht ‘jahaa!’ begonnen te roepen. ‘Hij ligt erin! 2-3! We zeiden het toch, René? We zagen het toch aankomen?’

‘Dat is kennis’, zei René. Hij moest weer even hoesten, als commentator zat je vaak op de tocht. ‘Dat is kennis. We moeten naar het casino.’ ‘Ja’, zei Niels. ‘Je voelt het gewoon aankomen. Met deze stand speelt Emmen volgend jaar gewoon weer eredivisie.’

Er waren nog een paar minuten te gaan. Er bleven steeds minder minuten over waarin het alsnog mis kon gaan, al wisten we sinds Ajax vorige week nog goed hoe weinig tijd er voor zo’n scenario nodig is. Zeker nu Excelsior ook nog 4-5 had gemaakt. Niels: ‘Nu moeten we winnen.’ René: ‘Nu moeten we winnen, nu móéten we winnen.’

Het gebeurde, Emmen won. We hadden 33 wedstrijden aan het elastiek gehangen, het hoofd boven water gehouden, met een zwaard erboven aan een zilveren draadje en ergens al een hint van het aansuizen van een aambeeld, hoog uit de lucht. Maar nu was het wonder voltrokken, het onmogelijke gebeurd – het campingelftal had, zoals het Dagblad van het Noorden later zou schrijven, de tenten nog een jaar in de eredivisie opgezet.

 ‘Emmen heeft het geflikt’, zei Niels. ‘Een hele grote pluim voor trainer Dick Lukkien, zeg ik, terwijl wij hier op de perstribune ook worden gefeliciteerd, en dat is terecht, René, want ook wij verdienen eredivisie.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.