Knokken voor de titel en tegen de vooroordelen

Na een afwezigheid van twee jaar bokste Esther Schouten weer eens in Nederland. De wereldkampioene in het lichtvedergewicht had een makkie aan de Engelse Juliette Winter....

Murwgeslagen geeft ze voor het begin van de vierde ronde op. De manier waarop de partij eindigt is een anticlimax. Zoals veel zaterdag net niet dat is wat het woord boksgala belooft. Het van buiten amper verlichte Velodrome bevindt zich op een sportpark dat bij daglicht al moeilijk te vinden is. Om de veiligheid van de bezoekers te waarborgen heeft de organisatie een metaaldetectiepoortje bij de ingang neergezet. Eén om precies te zijn.

Binnen is alles heel gewoon. De vips hebben hun eigen garderobe - kledingrekken geplaatst tussen grof hekwerk van Heras - en kunnen plaatsnemen aan net gedekte tafeltjes in de onmiddellijke nabijheid van de ring. Maar hoewel op de meeste tafels keurige champagnekoelers staan, draagt het bedienend personeel vooral bier rond.

In afwachting van de hoofdact - Schouten tegen Winter en het gevecht tussen Regilio Aaron en Jackson Bonsu in het zwaarwelter - slenteren de meeste bezoekers wat rond. Mede-organisator Nordin ben Salah heeft een aardig bijprogramma weten samen te stellen, maar het kan de meeste aanwezigen niet boeien. 'Kleine jongens', zo klinkt het.

Toch zijn er aan de randen van het Velodrome ook fans te vinden die liever kijken naar dit 'gepruts' dan dat zij zich verheugen op de partij van Esther Schouten. In het masculiene bokswereldje is de vrouw dan misschien niet meer veroordeeld tot het aanrecht, een hoofdrol in de ring is sommigen nog een stap te ver. Dat recht is voorbehouden aan de rondemiss.

Schouten (26) is bekend met deze hardliners. Als geen ander weet ze hoe het is om te knokken tegen de vooroordelen. Hoe is het toch mogelijk dat je als meisje gaat boksen? Ben je niet bang dat je gezicht beschadigd raakt? Doet het pijn? Het zijn vragen die zij in de aanloop naar zaterdag duizenden keren heeft moeten beantwoorden.

De negatieve beeldvorming rond het boksen heeft haar gedwongen uit te wijken naar Oostenrijk, waar haar promotor woont. Daar en ook in Duitsland zijn nog tegenstanders te vinden. Wel is Schouten blij dat ze sinds enige tijd weer beschikt over een Nederlandse proflicentie.

Want boksen moet ze. Het beoefenen van sport zit haar in de genen. Dat ze in aanraking kwam met vechtsporten een gelukkig toeval. Tot dat moment heeft ze zich uitgeleefd in andere sporten. Maar bij de teamsporten ergert ze zich aan de instelling van haar ploeggenoten. Dankzij een oudere broer komt ze in aanraking met kickboksen. Sinds 1999 bokst ze alleen nog met de vuisten.

Als ze zaterdag even na half elf eindelijk voor haar vrije partij de ring in mag, is ze tot in elke vezel geconcentreerd. Na twee jaar afwezigheid is het haar rentree in Nederland. Ze wil graag laten zien hoezeer ze is gegroeid. Haar slachtoffer, Juliette Winter, weet dan nog niet wat haar boven het hoofd hangt.

Met slechts drie gevechten (twee verloren, één onbeslist) op haar conduitestaat is ze geen partij voor Schouten. De Nederlandse staat op vijftien gevechten waarvan ze er veertien won (vijf op k.o.) en slechts een verloor.

Het krachtsverschil is te groot. Winter probeert alles om de klappen te ontlopen, maar is geen partij. Schouten domineert en raakt de Londense op hoofd en lichaam. Na de derde ronde neemt Winter nog wel plaats op het krukje met de intentie om het gevecht voort te zetten, maar na het raadplegen van de arts wordt besloten te stoppen.

Officieel is een handblessure de reden voor de opgave. Schouten weet beter. 'Ik heb haar geraakt. Vooral op de lever en elke keer hoorde en zag ik dat het raak was. Winter was een goede tegenstander. Ik kon zien dat ze getraind was. Alleen bokstechnisch kwam ze tekort. '

Ze zegt het nauwelijks aangedaan door de inspanningen. Dorst is het enige waar ze last van heeft. 'Gruwelijke dorst.' Wat rest is de ambitie om nog voor de zomer haar wereldtitel te verdedigen. Wie de tegenstandster is weet ze nog niet. Wel dat het een Amerikaanse zal worden. En dat de tegenstand een stuk zwaarder zal zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden