Kluivert wint Australië voor het voetbal

SINDS een half jaar verblijf ik nu in Australië, een land met een sportcultuur die qua intensiteit en chauvinisme weinig onderdoet voor de Amerikaanse....

ERIC CASTIEN

Onder het mom 'klein in afmetingen, groots in daden' bond ik vanaf mijn aankomst hier de strijd aan met de Australiërs. Zoals een Amerikaan niet ophoudt over basketball, basebal en football, weigert de local hier zijn mening voor zich te houden wat betreft de verrichtingen van zowel het plaatselijke als nationale team op het gebied van rugby, cricket en Australian football (een olijke mix van alle denkbare balsporten bij elkaar).

De gouden slag in Nagano van de Nederlandse Olympische kernploeg bleek een welkome wind in mijn rug. Natuurlijk werd dit snel afgedaan met: 'Wat is nu in godsnaam speedskating?' Maar goud is geen zilver en de nummer 1-positie garandeert hier macht, status en bewondering.

Uiteraard was ik trots op de wintersporters, maar, opperde ik in mijn aangewakkerde vaderlandsliefde, dit is nog niets! Het kunststuk komt nog: de verrichtingen van Oranje op het WK in Frankrijk.

Ik had direct de lachers op mijn hand. Soccer was voor drop-outs op high school die achteraan in de rij stonden bij het uitdelen van spierballen, vechtlust en een flink portie lef. Kortom voor watjes.

In de periode tussen 'Nagano' en 'Frankrijk' trachten we, backpackers annex voetballiefhebbers uit met name West-Europa, menig Australiër te overtuigen van de attractiviteit van de voetbalsport. Europa staat hier voor cultuur, voor verfijndheid.

Dit, gekoppeld aan onze beschrijving van soccer als 'intelligente sport, gebaseerd op lichaamscoördinatie, souplesse, inzicht en tactiek,', deed hen inzien dat het wellicht wat minder primitief aandeed dan het duw & trekwerk van de vleesgeworden bierreclamezuilen die rondrazen op een doorsnee rugbyveld.

Sceptici zijn doorgaans niet erg geduldig als zij worden aangespoord tot een herwaardering. Dus in het geval van Nederlands voetbal zou de eerste groepswedstrijd tegen België doorslaggevend zijn voor hun oordeel.

Verrassend genoeg al op de hoogte van randperikelen in de vorm van 'voetballers in rechtbanken', 'GSM-dates in Beverwijk' en 'invloeden van krokettencharlatans', schoven de Aussies eergisteravond aan in de pub.

De uiterst saaie vertoning op het veld in de eerste helft leek er voor te gaan zorgen dat wij de komende weken geen recht van spreken meer zouden hebben. Tot het omslagpunt zich aandiende: de straatvechtersscène rond Patrick Kluivert die zelfs in zijn geheel in slow-motion werd getoond.

Juichen, joelen die Australiërs. Niet om ons kaaskoppen blijk te geven van hun gelijk dat soccer het niet haalt bij rugby.

Nee integendeel, een team dat over commercie praat als ware het de Raad van Bestuur van Ahold, dat blijkbaar een aanvaller herbergt die zowel in de auto, in de discotheek als op het veld voor spektakel zorgt! Dat is inderdaad groots. Zeker in verhouding tot het aantal vierkante kilometers van het koninkrijk zelf. Ze hebben genoten.

Patrick, bedankt voor je bijdrage om het (Nederlandse) voetbal een plaatsje op de Australische sportkaart te laten krijgen.

Eric Castien

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden