Kleine nederlaag vasthouden, is de opdracht van Pauw

Mocht Nederland een natie zijn van de aanval in het voetbal, dan verkwanselde de nationale vrouwenploeg het ideeëngoed in de tweede wedstrijd van het EK. Zelden was onmacht zo duidelijk zichtbaar als bij de reactie van de nationale ploeg na de 2-1-voorsprong van Finland.

Bondscoach Pauw gaf de opdracht de negatieve score vast te houden, met nog 20 minuten te spelen. De spelers moesten het elkaar vertellen, maar tot Kirsten van de Ven drong de boodschap niet door. Vandaar dat Pauw na afloop op het veld uitleg gaf, om misverstanden te voorkomen.

Het was al met al een vrij bizarre, volgens de bondscoach echter onvermijdelijke vertoning. ‘Ik ken mijn team beter dan wie dan ook. We komen uit een feminiene cultuur, waarin we bij tegenslag terugvallen in passiviteit en zorgzaamheid. Voor topsport is dat soms onhandig, maar we moeten ermee omgaan. Ik achtte de kans op 3-1 veel groter dan die op 2-2. En ik weet bijna zeker dat, als we een derde doelpunt tegen hadden gekregen, ook het vierde was gevallen. Dan waren we mogelijk uitgeschakeld geweest op doelsaldo.’

Nederland is zeker van de derde plaats in de groep en kan nog tweede worden, als het zaterdag gelijkspeelt of wint van Denemarken. In het geval van de derde plaats volgt een vergelijking met de nummers drie uit de twee andere groepen. De twee beste nummers drie zijn ook kwartfinalist.

De tactische zet van Pauw zorgde voor onbegrip alom. Zelfs de Finse bondscoach Käld was verbaasd: ‘Ik ben al heel lang trainer, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt. Maar ja, iedereen heeft zijn eigen ideeën.’

Nederland was volgens Pauw ook geïmponeerd door de sfeer in het stadion en de fysieke kracht van de tegenstander. Laura Österberg Kalmari, de enige moeder op het veld, torende letterlijk en figuurlijk boven de meiden van Pauw uit. Zij stond model voor de Finse overmacht en kon zich niet herinneren dat ze in haar 114 interlands eerder tweemaal scoorde met het hoofd. En passant passeerde ze het doelpuntenrecord van Jari Litmanen (man), doch dat interesseerde haar weinig. Liever zond ze een symbolische kus naar man en kind.

Ruim 16 duizend toeschouwers in het klassieke Olympisch Stadion van Helsinki, waar een drumband voor een bijna Afrikaanse sfeer zorgde, klapten ritmisch voor de heldinnen in het ‘jalkapallo’, het voetbal. Finland is zeker van de kwartfinales. Waar de voetballende mannen al jaren smachten naar een succesje, zijn de vrouwen bijna Europese top.

Bij Nederland is het zo’n beetje andersom. Het EK is een ontdekkingsreis en na een lekker windje mee tegen Oekraïne stak de storm tegen op, met een partijtje kansberekening als afsluiting van een zwak optreden. De speelwijze staat, maar die heeft dus weinig van doen met het klassieke aanvalsspel dat Europa en de wereld gewend zijn van Nederland. Het was woensdag eerder toevalsvoetbal, bijvoorbeeld als de om haar sprankelende uiterlijk veelgevraagde Anouk Hoogendijk de bal beroerde, zonder greintje rust in haar spel.

De vrouwen laten zich leeuwinnen noemen, maar dan waren het woensdag oude dieren uit het circus, die voor een enkel kunstje hun kooi verlaten en verder achter de tralies aan een stuk toegeworpen vlees kluiven.

Het zij gezegd: Pauw streeft er niet naar een brave leerling van de Nederlandse school te zijn. Ze had in de voorbeschouwing opvallende zaken te berde gebracht. Op een vraag van een Finse journalist of ze zich geroepen voelt de Nederlandse stijl van de aanval te volgen, zei ze dat helemaal niet belangrijk te vinden. ‘We moeten resultaten behalen.’

Nederland is nog lang niet zo ver als bijvoorbeeld Duitsland en leunt tegen sterkere tegenstanders dus op de defensie, hopend op de tegenaanval via de snelle Smit of Melis.

Maar reclame maakte Nederland niet voor het vrouwenvoetbal, met de KNVB-directeuren Kesler, Been en Bruijnis op de tribune. Zij willen het volgende EK naar Nederland halen.

En zij weten trouwens dat Pauw onverstoorbaar is. Ze had wat smalende commentaren ontvangen na haar ontboezeming dat voor de eerste wedstrijd tegen Oekraïne de spanning was weggenomen door een avondje koekhappen. Pauw vond dat juist klasse. ‘Ik liet het aan hen over. Dan is het juist een teken van lef dat ze kiezen voor van die kleuterspelletjes. Dan toon je je kwetsbaar en je laat zien vertrouwen te hebben in elkaar. Dan kun je ook met lef de wedstrijd in.’ En, bedoeld als sneer naar de mannen: ‘Ik had me pas zorgen gemaakt als ze hadden gekozen voor het veilige klaverjassen.’

Pauw was enigszins bevreesd voor de fysieke kracht van de Finsen, die veel tijd in het krachthonk doorbrachten. Ze veronderstelde en hoopte dat de tegenstander door al het gesleur aan gewichten logger was geworden. Daar leek het soms even op, bijvoorbeeld bij de overigens fraaie gelijkmaker van Van de Ven, die ongeveer vanaf de middenlijn dribbelde en nauwelijks werd aangepakt, waarna ze scoorde uit een schuiver na een goede schijnbeweging.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden