Reportage Kjeld Nuis

Kjeld Nuis vond de juiste balans tussen televisieroem en trainingsarbeid

Het leven van een BN’er staat bol van de verlokkingen. Tweevoudig olympisch schaatskampioen Kjeld Nuis genoot met volle teugen, maar bezweek er niet aan. 

Kjeld Nuis blikt vooruit op het World Cup Kwalificatietoernooi, de officiele opening van het schaatsseizoen in Thialf. Beeld ANP

Acht maanden na zijn olympische titels op de 1.000 en 1.500 meter zit Kjeld Nuis klaar voor weer een schaatswinter. De 28-jarige schaatser neemt bij de persbijeenkomst van zijn ploeg de journalisten meteen de wind uit de zeilen. ‘Voor diegene die straks gaat vragen of ik het moeilijk vind om de motivatie weer op te brengen, om het nog een keer te laten zien: helemaal niet.’

Het is niet zo’n gekke gedachte. De ontlading in Pyeongchang was groot toen hij op 13 februari de olympische 1.500 meter won. ‘Eindelijk’, was het eerste wat hij dacht en die gedachte bleef een ronde lang door zijn hoofd gaan. Eindelijk had hij zijn eigen onzekerheden en twijfels overwonnen en zijn talent waargemaakt op het belangrijkste toernooi.

Het voelde alsof hij een barrière had geslecht. ‘Je ziet dan even heel snel alle jaren dat het kut ging.’ In die race veranderde er veel. Hij rekende af met zijn net-niet­imago en werd – zeker nadat hij tien dagen later ook nog de 1.000 meter won – van bekende schaatser een Bekende Nederlander.

Het leven als BN’er staat bol van de verlokkingen. Het is eenvoudig voor te stellen dat het moeilijk is om de aandacht bij het schaatsen te houden, om toe te werken naar een seizoen waarin er geen olympische medailles te veroveren zijn. Er zijn genoeg sporters die eraan toegeven. Zo liet Koen Verweij zich vier jaar geleden na zijn zilveren medaille op de 1.500 meter in Sotsji verleiden tot een leven dat meer uit rode lopers dan rondjes op de ijsbaan bestond.

Ranking the Stars

Ook Nuis proefde van het bestaan als beroemdheid. In de zomer was hij nippend aan de champagne te zien in het televisieprogramma Ranking the stars, tussen televisiesterren als Patty Brard en Marc-Marie Huijbregts. Ook liet hij zich interviewen door Linda de Mol in haar talkshow. ‘Dat was leuk’, lacht hij, maar hij liet zich door alle aandacht niet meeslepen. ‘Ik kreeg in totaal wel tussen de 70 en 90 televisie-aanvragen en heb 90 procent daarvan afgezegd.’

Hij merkt dat er anders tegen hem wordt aan gekeken sinds de Spelen. ‘Ik doe er een uur over om boodschappen te doen omdat iedereen me aanspreekt hoe leuk ze het vonden afgelopen winter. Dat is wel anders.’

In de ploeg let zijn coach Jac Orie erop dat de roem hem niet naar het hoofd stijgt. Die probeert al zijn olympisch kampioenen, naast Nuis ook Sven Kramer en Carlijn Achtereekte, met de benen op de grond te houden. ‘Met licht vervelende opmerkingen met een kern van waarheid’, zegt de coach met een glimlach.

Of het daaraan ligt is de vraag, maar volgens Nuis is hij door zijn olympisch succes geen ander mens geworden. ‘Op het ijs ben ik nog steeds een jongen die met oogkleppen op staat.’ En een jongen ook die altijd zenuwachtig wordt als hij naar de startstreep rijdt. Zelfs als het een trainingswedstrijdje betreft, zoals drie weken geleden in Inzell.

Bij die eerste wedstrijdmeters van dit seizoen reed hij 1.07,70, een halve seconde sneller dan hij vorig seizoen aftrapte. Het gaf hem de bevestiging dat hij afgelopen zomer de juiste balans gevonden had tussen televisieroem en trainingsarbeid. ‘Het was fijn om te merken dat ik nog steeds fakking snel ben.’

De afgewogen aanpak van de afgelopen maanden past in de ontwikkeling die Nuis als sporter heeft doorgemaakt. Lang leek hij een ongericht projectiel, hij was razendsnel, maar niet als het echt moest. Als het belangrijk werd, dan werd het chaos in zijn hoofd of verloor hij zich in kleine tegenslagen. Zijn vriendin raadde hem aan om mentale begeleiding te zoeken. ‘Het was meer dan pushen. Het was een schop onder mijn kont. Ze heeft er echt op gehamerd.’

Stuntelende tegenstander

Toen hij eenmaal haar advies ter harte had genomen ging het beter. Hij leerde om te gaan met spanning en twijfel. Zo brachten op het olympisch ijs een razendsnelle tijd van Havard Lorentzen, een valse start en een stuntelende tegenstander hem niet meer van de wijs op weg naar zijn overwinning op de 1.000 meter.

Dat betekent niet dat Nuis het nu alleen kan. Hij laat zich nog altijd bijstaan door een mental coach, want de racezenuwen zijn er nog altijd. Die hoeft hij ook niet kwijt, maar hij moet zichzelf er niet in verliezen. Dat gaat steeds beter. ‘Het is zeker geen automatisme, maar ik voel het wel beter aan.’

De smaak van olympisch succes doet Nuis naar meer verlangen, ook de komende winter. Hij wil de wereldtitels op de 1.000 en 1.500 meter, maar hij aast ook op een wereldrecord op de 1.000 meter. ‘Dat is altijd een droom geweest.’ Dat moet gebeuren tijdens de laatste wereldbekerwedstrijd van komend schaatsseizoen. Die is in Salt Lake City en die hooglandijsbaan biedt door de ijle lucht de ideale omstandigheden voor razendsnelle tijden. ‘Ik voel dat het erin zit.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden