Nieuws Tennis

Kiki Bertens valt op Roland Garros opnieuw in de valkuil van faalangst en twijfel

Na haar onnodige nederlaag tegen de Duitse Angelique Kerber op Roland Garros is de Nederlandse tennisster terug bij af. Als ik niet lekker speel, komt de paniek terug en begin ik te twijfelen.

Kiki Bertens. Foto Anp

Het is een repeterend beeld als Kiki Bertens zichzelf is kwijtgeraakt op de tennisbaan. Na de even smartelijke als onnodige nederlaag tegen Angelique Kerber in de derde ronde op Roland Garros vullen haar ogen zich met tranen. In een openhartige monoloog komen zaterdagavond wederom de kernwoorden van een innerlijke barrière voorbij. Angst, paniek, chaos. ‘Ik weet dat ik mentaal vooruitgang heb geboekt. Maar zo voelt het niet. Ik ben terug bij af.’

Meteen na haar uitschakeling op het grandslamtoernooi, waar ze in 2016 de halve finales bereikte, bespreekt Bertens de fascinerende partij tegen Kerber met coach Raemon Sluiter. Verliezen na twee tiebreaks (7-6, 7-6) van een sluwe Duitse, die een muurtje had gemetseld op baan 1 van Roland Garros, valt al moeilijk te accepteren. Opnieuw in de valkuil donderen van faalangst en twijfel is een mokerslag. Bertens: ‘Het doet zoveel pijn.’

Met trillende stem geeft Bertens niet alleen een perfecte analyse van het meeslepende gevecht met de voormalige nummer 1 van de wereld. Het is als altijd bij Bertens tevens een reis door haar ziel. ‘Ik miste de balans, maakte te veel fouten. En als ik niet lekker speel, komt de paniek terug. Maak ik niet de juiste keuzes en begin ik te twijfelen. Kerber deed het knap door veel ballen terug te slaan, zo liet ze me nog meer twijfelen. Dit is een gemiste kans.

Fikse inzinking 

Twee jaar geleden begon de triomftocht van Bertens op Roland Garros met een zege op Kerber, die als Australian Openkampioen naar Parijs was gekomen. Zaterdagavond treft Bertens een routinier op de weg terug na een fikse inzinking in 2017. Gravel is de minste ondergrond van de linkshandige Kerber. In april liep ze in Stuttgart een bovenbeenblessure op, pas twee weken geleden in Rome toonde ze haar herstel met een plaats in de kwartfinales.

Kerber rekent nergens op in Parijs, maar ‘keepen’ kan de huidige nummer 12 van de wereld als de beste. In bijna elke rally moet Bertens zich verweren tegen de hoge spin van Kerber. De Duitse van Poolse afkomst geneert zich niet voor ‘maanballen’ , ze slaat er tot ergernis van het Franse publiek drie op rij bij een 4-3-voorsprong in de tweede set. Met gejoel en gefluit wordt het breakpoint voor Kerber begroet, maar haar tactiek heeft het gewenste effect.

Bertens zoekt bijna twee uur lang naar haar ritme en speelt ook zelf hoge en zware spinballen om Kerber ‘een hoog raakpunt’ te geven, zoals ze het zelf formuleert. Op schouderhoogte moet Kerber de bal immers zelf vaart geven en daarvoor mist ze de kracht. Op heuphoogte kan ze dicteren met de forehand, haar uitmuntende voetenwerk betaalt zich eveneens uit. Kerber weet dat Bertens de betere wapens heeft op gravel en besluit zich in te graven op de baseline.

Haar zouteloze returns schreeuwen bijna om een enorme hengst tegen de bal, maar Bertens verslaat zich geregeld. Ze glijdt niet soepel over het gravel, mist vastheid op de backhand en haalt te weinig rendement uit de opslag. Ze verliest de tiebreak van de eerste set met 7-4 na vijf missers en verzuimt set 2 op 5-4 uit te serveren. Bertens levert met gruwelijke afzwaaiers haar slechtste game af en klaagt over de druk, want stiekem waant ze zich favoriet.

Kiki Bertens. Foto Anp

Formidabele backhandwinner

In de tweede tiebreak legt Kerber een glorieuze marathon af en illustreert, waarom ze in 2016 twee van haar drie grandslamfinales won. Ook nu laat de Duitse Bertens telkens een extra bal slaan, als de bokser die ondanks een slagenregen op het hoofd weigert neer te gaan. Typerend is de rally op 3-2, als Kerber van links naar rechts over de baan rent en na een volley van Bertens uit de tenen een formidabele backhandwinner produceert: 3-3.

Het is meteen game over na maar liefst 52 onnodige fouten van Bertens. Ze vertelt dat ze geen moment ‘los’ is geweest. Met een diepe zucht pareert Sluiter het zelfbeklag van zijn pupil. ‘Druk? Monfils voelde de druk bij vier matchpoints tegen Goffin en redde het niet. Join the fucking club. Kiki is als altijd te hard voor zichzelf. Wereldtoppers onderscheiden zich juist van de subtop, omdat ze met die druk kunnen omgaan. In die zin moet je concluderen dat Kiki subtop is, terwijl ik absoluut progressie bij haar zie.’

De realiteit is anders, zaterdagavond in Parijs. En Bertens kan zich niet blijven verschuilen achter haar sensibele karakter. Ze dreigt vast te lopen in haar eeuwige zelfkwelling. Soms lijkt Sluiter boven zijn macht te grijpen in de begeleiding van een even ontwapenende als gecompliceerde sportvrouw. Team Bertens moet wellicht worden uitgebreid met een mental coach of een ervaren topcoach die als supervisor naast Sluiter een frisse impuls kan geven.

Nu blijft Bertens de gravelspecialist die af en toe een uitschieter heeft. In het vrouwentennis zonder hiërarchie heeft ze op 26-jarige leeftijd een wereld te veroveren.

Meer over