Column Willen Vissers

Kijk naar Frenkie de Jong, en je middag is geslaagd

Een middagje Frenkie de Jong kijken is als het aanschouwen van openbare kunst. Het mooist op deze zonnige zondag in Amsterdam is de pass uit de toverdoos voor de 3-1 van David Neres, als het stadion bijna barst van spanning.

Die pass dus, dat ís Frenkie de Jong. Hij hoeft in de 96ste minuut van Ajax – PSV niets meer. Hij speelt niet veilig naar de vleugel, of nog veiliger terug, waar verdedigers in rijen staan opgesteld. Hij blijft niet even op de bal staan om te provoceren en de tijd vol te spelen. Nee, hij scant de omgeving, terwijl hij de bal op een dij heeft doodgelegd. Welke kans biedt een dieptepass? En dan speelt hij een beetje verdekt dwars door het centrum. Pats. Verticaal naar Neres.

Daarop volgt de combinatie, ragfijn voor zo laat in de wedstrijd, als vermoeidheid de gemoederen bezwaart. Neres kaatst op Dusan Tadic, die meteen naar de linkerflank passt, naar de nog één keer sprintende Nicolas Tagliafico. Diens lage voorzet is voor Neres. Wegdraaien, doelpunt.

Frenkie de Jong is van Barcelona volgend seizoen, als jongeman van bijna 85 miljoen, jongen voor onder het vergrootglas. Vreemd is: soms zie je hem bijna niet in de samenvatting. Dat komt omdat samenvattingen samenvattingen zijn. De Jong is van het grote geheel. Bij dit doelpunt geeft hij dus niet de assist (Tagliafico), en niet de voorassist (Tadic). Toch is hij degene die het doelpunt creëert. De kans is ontstaan in zijn gedachten, door zijn creativiteit en straatlef. Hij is de aanstichter van het doelpunt, de architect van voetbal.

Kijk alleen naar hem en de middag is geslaagd. Dat jongensachtige plezier. De manier waarop hij vrijloopt. De soms overdreven wijze waarop hij protesteert. De verstandige manier waarop hij over voetbal praat. Het grappigst was zijn opmerking na die wedstrijd in Madrid, toen hij de bal verspeelde en Real bijna scoorde. Niet meer doen, zei de verslaggever vaderlijk. Ja, weer doen, maar anders, antwoordde hij.

Tegenover hem heeft trainer Mark van Bommel  van PSV zondag een soldaatje gezet. Michal Sadilek, 19 jaar, is veelvuldig tegenstander van De Jong. Niet altijd, want De Jong is totaal vrij in denken en doen. Die is overal. Sadilek is een sportschooljongen. Schouders strak onder zijn shirt. Rode schoenen. Toch steekt hij schril af tegen De Jong met zijn grijzige kicksen. Die stopt de fleur in zijn spel.

Hij is geweldig in de eerste helft. Zwierig. Altijd speelse oplossingen, onverwachte passes. Hij geeft de bal precies goed naar de flank voor de 1-0. Lijkt een makkelijke bal. Nee. Dreigen naar links, draaien, openen naar rechts. Hakim Ziyech zet voor, doelpunt. Weer geen assist dus, wel weer een doelpunt getekend.

Na rust verliest Ajax de strijd, althans, qua voetbal. Ook dan blijft De Jong hard werken, want dat kan hij ook. Jagen. Rennen. Hij staat zo vaak goed opgesteld. En dan dus die pass. Als Neres scoort, rent De Jong zo snel mogelijk naar het feest.

Frenkie de Jong prikkelt de fantasie. Voor wie van voetbal houdt, is hij de jongen die we allemaal hadden willen zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden