Keihard de beste willen zijn op de tatami

Ze was na Rio even helemaal klaar met judo, ze ging lekker borrelen. Nu stapt ze weer met veel energie op de mat: 'Ik ben keihard voor mezelf.'

Marhinde Verkerk thuis op de hometrainer Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Elke keer als Marhinde Verkerk een Cubaanse vlag ziet, gaan de gedachten van de 31-jarige judoka terug naar de voor haar dramatisch verlopen Olympische Spelen vorig jaar. In Rio de Janeiro werd de Nederlandse medaillekandidaat in de achtste finales uitgeschakeld. Na een uitputtingsslag van elf minuten met de Cubaanse Yalennis Castillo besloot de scheidsrechter haar te straffen voor passiviteit.

Even was de Europees- en wereldkampioen helemaal klaar met judo. De eerste weken na de Spelen gebruikte de Rotterdammer om afstand te nemen van de tatami. Ze deed dingen die ze lange tijd niet had kunnen doen: lekker lang borrelen en laat naar bed gaan.

Hoewel ze af en toe nog wordt teruggeworpen in de tijd, heeft ze de traumatische ervaring een plek gegeven. Morgen stapt de huidige nummer elf van de wereld in de categorie tot 78 kilogram tijdens de WK met hernieuwde energie de mat op. 'Na de Spelen had ik zoiets van: op deze manier ga ik niet stoppen.'

2009

In Boedapest heeft Verkerk maar een doel: wereldkampioen worden, net als in 2009. Ze is weer vrij in haar hoofd, nadat ze na de Spelen verstrikt was geraakt in haar eigen vragen. Waarom viel het kwartje op het belangrijkste moment in haar carrière niet haar kant op? En Hoe kon het zo mis gaan? Ze had slapenloze nachten en besloot bij een sportpsycholoog aan te kloppen.

Verkerk: 'Ik heb geleerd dat je sommige dingen niet in de hand hebt. Ik moet accepteren dat dit iets is wat bij mij hoort. Na de Spelen kon ik alleen maar aan het negatieve denken, maar ik heb nog steeds hele mooie dingen gepresteerd.'

Tijdens de zenuwslopende sur place met de Cubaanse in Rio voerde Verkerk voortdurend een één op één gevecht met zichzelf. Hoewel ze nauwelijks nog overeind kon komen, bleef ze zichzelf aansporen weer op te staan. 'Soms hoorde ik mijn coach, soms niet. Ik moest mezelf er doorheen slaan.'

Beeld ANP

Als het aan haar had gelegen was het helemaal niet tot een uitputtingsslag gekomen. Maar ze had haar tegenstander in de reguliere tijd niet omver gekregen. Vier jaar lang was ze bezig geweest het toeval uit te sluiten - in de golden score (verlenging) voelde ze dat ze de controle verloor.

Ze gaf presentaties aan mensen uit het bedrijfsleven over haar traumatische moment. Aan de hand van de beelden vertelde ze wat er in die elf ellenlange minuten allemaal door haar heen ging. 'Door te beschrijven hoe ik het had beleefd, kreeg ik waardering en respect van de mensen. Dat deed me goed, al blijft het de grootste klote dag uit mijn leven.'

De knop ging om in januari, nadat ze voor zichzelf een nieuw doel had gesteld: de WK. Eenvoudig was het allerminst om weer de tatami op te gaan, maar ze wist: het komt niet vanzelf. 'Eenmaal op de mat vond ik het plezier weer terug. Al gauw zat ik in het regime dat ik gewend was.'

Schouderblessure

Op de WK moet Verkerk aan zichzelf bewijzen dat ze nog altijd tot de absolute top behoort, al kende ze geen vlekkeloze voorbereiding. In maart liep ze tijdens de grand slam van Bakoe een schouderblessure op. Ze miste de EK. 'Ik heb misschien een vreemd voorseizoen gehad, maar sta er goed voor. Ik voel me fris.'

Met haar 31 jaar maakt de interieurarchitect wat betreft haar judocarrière geen lange termijnplannen meer. Na de WK gaat ze het toernooien evalueren en kijkt ze of ze nog voldoende plezier heeft om door te gaan.

Dat doet ze op haar eigen manier. Waar de nieuwe generatie judoka's verplicht wordt fulltime op Papendal te trainen, hoeft Verkerk zich maar twee keer per week op het nationale sportcentrum te melden. De rest van de tijd traint met haar persoonlijke trainers Chris de korte en Hans Kroon in Rotterdam.

De WK is voor Verkerk het eerste grote toernooi na haar uitschakeling op de Spelen. Last van haar beul uit Rio zal ze niet hebben. De Cubaanse ontbreekt in Boedapest. De moeilijke periode na de Spelen heeft Verkerk naar eigen zeggen sterker gemaakt. De teleurstelling heeft haar gemotiveerd.

'Ik ben keihard voor mezelf en zal alles geven. Aan het begin van het jaar was mijn doel om voor de tweede keer wereldkampioen te worden. Die doelstelling heb ik nog steeds.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden