Kampioen Ranieri even terug op Stamford Bridge

Ik, Claudio. Als een bescheiden keizer stond Claudio Ranieri zondagmiddag op Stamford Bridge, het stadion dat de Romein twaalf jaar geleden vaarwel moest zeggen omdat Roman Abramowicz dacht dat hij geen titels kon winnen.

Trainer Claudio Ranieri van Leicester City. Achter hem Chelsea-coach Guus Hiddink. Beeld epa

En daar stond hij dan in de zon, de verloren zoon, de man die Leicester City naar de titel had geleid en door een erehaag van Guus Hiddink en zijn spelers liep. Niemand, maar dan ook niemand had tien maanden geleden serieus gedacht dat de wedstrijd tussen Chelsea en Leicester een wisseling van de wacht zou vormen. 'There is only one Ranieri,' zongen beide supportersscharen. In een 1-1 zou het feestduel eindigen.

Feestvreugde

Dertien dagen geleden werd Leicester hier kampioen. Zonder te spelen. Het was Chelsea dat een handje hielp door Leicesters naaste rivaal Tottenham Hotspur twee punten af te snoepen. De grimmigheid van toen had op deze warme, zonnige middag plaatsgemaakt voor feestvreugde. Leicester kwam hier om feest te vieren. Stand up for the champions, zongen de duizenden Leicester-fans en de fans van de oude kampioen voldeden wonderwel aan het vriendelijke verzoek. The Foxes bejubelden Kasper Schmeichel, The Blues voor hun geschorste clubheld John Terry en samen deelden ze hun afkeer van Spurs dat in Newcastle druk bezig was de tweede plek te verliezen aan Arsenal.

Claudio Ranieri. Beeld ap

Gevoetbald werd er ook.

Om eer en prestige vooral. Voor de wedstrijd had Ranieri gezegd dat zijn ploeg het wonderseizoen in stijl wil afsluiten, terwijl Chelsea met een overwinning afscheid wilde namen van interim-manager Hiddink. In het warme stadion lag het tempo echter lager dan gebruikelijk en de sfeer was vriendelijk, waar de afwezigheid van Diego Costa aan bijdroeg. Kansen waren er aan weerszijden. Zeker kort voor rust had Chelsea kansen om de score te openen, maar Schmeichel keepte als zijn vader. Langs de kant keek Ranieri met de armen over elkaar toe, soms fluitend en soms roepend naar zijn lethargische spelers die met de gedachten al leken te zitten bij het volksfeest morgen in Leicester.

Doelman Kasper Schmeichel hield Chelsea voor rust van scoren af. Beeld ap

Gelijkspel

Na rust zorgde Hiddink voor een interne wisseling van de wacht door jonge spelers als Ruben Loftus-Cheek, Fikayo Tomori en Tammy Abraham in te brengen. Leicester kreeg het betere van het spel, maar de dodelijke scherpte ontbrak en het doelpunt aan de andere kant. In de 65e minuut stormde Nemanja Matic de zestienmeter in waar bij viel over het been van Wes Morgan. Scheidsrechter Craig Pawson oordeelde dat het een overtreding was, waarna Cesc Fabregas het buitenkansje benutte. Ranieri bracht Marc Albrighton in voor Speler van het Seizoen Riyad Mahrez, die zijn dag niet had en onder een luide ovatie van alle 42.000 aanwezigen het veld verliet.

Cesc Fabregas benutte een strafschop voor Chelsea. Beeld afp

Enkele seconden later schoot Danny Drinkwater met een pegel de gelijkmaker binnen. Een prachtig moment voor deze speler die de kampioenswedstrijd vorige week tegen Everton wegens een schorsing had moeten missen. Ranieri gebaarde zijn manschappen naar voren. Het was echter Chelsea dat bijna won door een schot van het talent Abraham. Maar een gelijkspel was de passende uitslag. Ranieri en Hiddink, twee generatiegenoten, liepen na afloop met de armen op elkanders ruggen het veld op. Voor eerstgenoemde begint een Europees avontuur en voor de Achterhoeker, die was gehaald na Chelsea nederlaag bij Leicester, was dit mogelijk zijn laatste kunstje.

Een omhelzing tussen de Ranieri en Hiddink. Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.