Kamiel, wat doe je nou, jongen?

Lange tijd dacht Greg van Hest zondag dat hij tijdens de marathon van Rotterdam de best geklasseerde Nederlander was. Luc Krotwaar was ver teruggevallen, Bert van Vlaanderen uitgestapt....

Twee kilometer verderop kreeg Van Hest dezelfde mededeling nog een keer. Kamiel Maase was wel degelijk nog in de race, het had er zelfs alle schijn van dat de microbioloog, baanatleet van huisuit, de marathon aan het uitlopen was. Een paar kilometer verder kreeg de verbaasde Van Hest de lange Maase op de Maasboulevard inderdaad in het vizier. Hij moest nog alle zeilen bijzetten om hem vlak voor de finish te passeren: 2.10.07 om 2.10.10.

Van Hest zeeg na de streep neer op het asfalt, Maase wandelde doodgemoederd naar de tent waar zijn trainingspak lag. Het ging wel lekker, zei hij laconiek, ik was zo op kilometerpunt 30, daarna was ik verbaasd hoe snel we bij de 35 waren. 'En ja, als je dan bij de 39ste kilometer bent gekomen, en het wordt wat zwaar, dan ben je een hele grote lul als je uitstapt.'

Flegmatieke jongeman, die Maase; alsof het lopen van een snelle marathon op dit niveau vergelijkbaar is met het wandelen van de Avondvierdaagse. Er gelden toch strenge wetten voor het rennen van deze afstand? Je begint er pas aan na een gedegen voorbereiding van minstens een maand of drie. Honderden kilometers per week, een uitgebalanceerd dieet en veel rust vormen de basis voor die 42.195 meters.

Maar zo werkt het kennelijk niet bij Kamiel Maase (27). Spottend met alle marathonwetten verraste hij vriend en vijand door als ingehuurde haas gewoon door te lopen naar de Coolsingel. Zijn 2.10.10 is de vierde tijd die ooit door een Nederlander (na Gerard Nijboer, Marti Ten Kate en dus Van Hest) werd gelopen.

En passant kwalificeerde hij zich voor de Olympische Spelen van Sydney. De KNAU draagt vandaag Maase en uiteraard ook Van Hest voor bij NOCNSF. Irma Heeren (die bij haar debuut op een niet eens zo gekke 2.35.53 bleef steken), Van Vlaanderen en Krotwaar smaken dat genoegen niet.

Nee, hij zou in Rotterdam niet als haas aan de start verschijnen, vertelde Kamiel Maase begin vorige week nog. Hij had de zaterdag tevoren in het Spaanse Barakaldo een snelle 10.000 meter op de baan gelopen in 27.50, en zich daarmee gekwalificeerd voor de WK atletiek in Sevilla. De benen waren nog wat zwaar, bovendien wachtte zondag een familiefeestje. Niets veranderlijker dan een atleet; woensdag werd Maase door atletenmanager Jos Hermens gebeld. Een Russische haas, Leon Shvetsov, had visum-problemen, en of Kamiel misschien..? Maase voelde zich al wat beter, hij zegde het feestje af en stemde toe. Hij zou tot vijftien kilometer het tempo bepalen voor mannen als Fabian Roncero en Japhet Kosgei.

Voor de start al vertrouwde Maase Jos Hermens toe dat hij wel tot dertig kilometer het tempo wilde maken. Pas daarna, vlak bij het atletenhotel, zou hij uitstappen. Maar na dat punt ging Maase door, hij voelde zich goed ('ik had mij trouwens al uitgecheckt', zou hij later zeggen), en dus ging hij nog steeds een groep atleten voor die op dat moment nog rond het wereldrecord van Ronaldo da Costa (2.06.05) liep. Vele kilometers kopwerk verrichtte Maase, hij leidde zijn groep langs drinkposten, zonder zelf een slok (blíjven drinken - nog zo'n ijzeren marathonwet) te nemen.

Wat ga je doen?, riep Hermens vanaf de motor. Ik ga door, gebaarde Maase. En hij ging door. Hermens, achteraf: 'Ik zal nimmer een atleet dwingen te stoppen, zo steek ik niet in elkaar.' Hazen lopen wel vaker door. Bert van Vlaanderen maakte acht jaar geleden zijn debuut als gangmaker in Rotterdam en liep door naar 2.12.48. De Belg Vincent Rousseau liep in 1993 ook al door tot aan de meet. Jos Hermens kent nog een voorbeeld: 'In Los Angeles liep ooit een Amerikaanse haas door naar de overwinning.'

De overwinning was voor haas Maase zondag niet weggelegd, hoewel hij lang meedraafde op een schema van 2.06, 2.07. Het verval in de laatste fase was voor de baanatleet, onbekend met deze finale kilometers, te groot. Zijn trainer Bram Wassenaar zat thuis voor de televisie, verbaasd: 'Ja, als ik had geweten dat hij zou doorlopen, was ik natuurlijk wel in Rotterdam geweest. Dit was niet gepland. Ik kon nu niet meer dan Theo Reitsma naspreken: Kamiel, wat doe je nou, jongen?'

Vijftien kilometer, dat was de afspraak, zegt Wassenaar. 'Ik was natuurlijk verbaasd, maar wist ook wel dat Kamiel een goede loper op de weg is, dat heeft hij begin dit jaar in Egmond wel bewezen. Zijn loopstijl is ook heel efficiënt. We zullen binnenkort eens praten of de toekomst misschien toch op de weg ligt.'

Volgens Wassenaar heeft Maase op de marathon waarschijnlijk meer kansen op hoge klasseringen, dan op de 10.000 meter. 'De Afrikanen zijn op de baan erg snel. Zolang Kamiel nog niet rond de 27.20 kan lopen, met al die tempowisselingen van de wedstrijd, heeft hij het daar moeilijk. Op de marathon moet hij, met de juiste voorbereiding, toch zeker een à twee minuten sneller kunnen lopen dan hij gisteren liep.'

Wassenaar is niet bang dat Maase letsel heeft opgelopen door het onvoorzien-lange haaswerk van zondag. 'Je kon zien dat hij in de laatste meters nog inhield, anders had hij het in de sprint met zijn baansnelheid Van Hest nog lastig kunnen maken. Bovendien, Sevilla is nog vijf maanden weg.'

In de Spaanse stad start Maase gewoon op de 10.000 meter, een programma met daarbij ook nog de marathon, is niet realistisch, ook niet volgend jaar bij de Spelen in Sydney. 'Emil Zatopek kon dat nog, Ten Kate heeft het in Seoel gedaan, maar nu is dat niet meer haalbaar, tenzij je van wereldklasse bent, zoals Haile Gebreselassie.'

Bondscoördinator Gerard Nijboer werd zondag geconfronteerd met een uitspraak van twee jaar geleden. Kamiel Maase zou niet geschikt zijn voor de marathon, liet de ex-atleet, ook na gisteren nog steeds nationaal recordhouder met 2.09.01, zich toen ontvallen. 'Heb ik ooit gezegd ja, Kamiel is wat zwaargebouwd, dacht ik toen, net als ik zelf als atleet was. Ik zat er goed naast, zijn moeder vertelde me dat hij slechts 65 kilo weegt. Vandaag heeft hij bewezen dat hij op de marathon goed uit de voeten kan.'

Maase dronk ondertussen een pilsje en feliciteerde Greg van Hest, die hem luttele seconden was voorgebleven op De Coolsingel. De Tilburger ontpopte zich de laatste maanden als de kopman van de vaderlandse wegatletiek en hij maakte die status in Rotterdam meer dan waar. Daar waar Bert van Vlaanderen uitviel met kramp en Luc Krotwaar matig presteerde (2.17.17), ging hij dapper weg op een tijd onder het record van Nijboer. Tot halfweg lag hij nog keurig op schema, daarna gooide een blaar roet in het eten en moest hij genoegen nemen met 2.10.07, ook niet slecht voor een tweede marathon.

Van Hest loopt immer met blote voeten in zijn lichte Nike-schoentjes. Tot afstanden tot 21 kilometer kan dat geen kwaad ('als een blaar de kop opsteekt, ben je al gestopt'), op de dubbele afstand blijken sokken geen overbodige luxe. 'Volgende keer moet ik dat toch wat anders aanpakken', zegt hij, terwijl hij zijn linkervoet ontbloot, die inmiddels stevig ingetaped is.

Kamiel Maase laat zich ondertussen nog een pilsje inschenken, en zegt: 'Eigenlijk een eitje, zo'n marathon.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden