InterviewArvin Slagter

Kalme, ervaren basketballer Slagter is precies de speler die drie-tegen-drie-bondscoach zocht

In de herfst van zijn loopbaan jaagt Arvin Slagter (34) op de droom die hij nooit dacht te kunnen verwezenlijken: olympische glorie als Nederlandse basketballer. Die kans heeft hij nu hij is overgestapt naar drie-tegen-drie, de basketbaldiscipline die voor het eerst olympisch is. 

Arvin Slagter dribbelt langs Michal Sokolowski tijdens de interland tegen Polen, vorig jaar februari. Beeld Getty

Begin dit jaar stapte Slagter over van het reguliere vijf-tegen-vijfbasketbal in de zaal naar de opgevoerde variant, waarbij twee teams van drie spelers elkaar in de buitenlucht bestrijden op een half veld met één basket. Sindsdien is hij aan het ‘slijpen, herhalen en vooral veel aan het trainen’. Allemaal om routines die in de afgelopen vijftien jaar zijn aangeleerd af te leren.

Zo zocht hij afgelopen weekeinde bij zijn eerste drie-tegen-drietoernooi in Servië in de hectiek nog weleens boven de basket naar de schotklok, terwijl die in drie-tegen-drie onder de basket hangt. Voor wedstrijden houdt hij nauwlettend het weerbericht in de gaten, om bij schotpogingen niet verrast te worden door een stevige wind.

‘Het is een beetje aanpassen, maar niets groots, hoor’, zegt Slagter. Hij heeft het er graag voor over, omdat hij instapt bij een team dat ‘tot de wereldtop’ behoort. Op de WK’s in 2017 en 2018 veroverde Nederland zilver in de relatief nieuwe basketbalsoort. Vorig jaar bleek op het WK in Amsterdam dat de internationale concurrentie vanwege de naderende Spelen rap sterker werd: Nederland werd voor eigen publiek uitgeschakeld in de groepsfase. 

Landskampioenschappen

Bondscoach Brian Benjamin zei na die uitschakeling te hopen dat gelouterde zaalspelers de overstap naar drie-tegen-drie zouden wagen. Die waren volgens hem nodig om in de mondiale top te blijven. De kalme, ervaren Slagter was precies de speler die hij zocht. De geboren Amsterdammer vierde landskampioenschappen met drie clubs, speelde meer dan 130 interlands en leidde Nederland in 2014 als aanvoerder naar de eerste EK-deelname in een kwart eeuw.

Andersom kwam ook voor Slagter het drie-tegen-drie-avontuur op het juiste moment. Van de zomer moest hij vertrekken bij topclub Donar; de Groningers gooiden na een teleurstellend seizoen het roer om en namen afscheid van liefst acht spelers.

Dat kwam hard aan bij Slagter. Hij had net een huis gekocht in Groningen, erop rekenend dat hij nog wel een aantal jaren Donar-speler zou blijven. In de maanden daarna ging hij om de tafel met andere clubs. ‘We kwamen er niet uit door eigen beslissingen en door zaken waar ik geen invloed op had.’

Met ook nog eens zijn eerste kind op komst, was stoppen het gemakkelijkste besluit, zo geeft hij toe. ‘Maar door topsport leer je snel schakelen’, zegt hij. ‘Ik was nog niet klaar met basketbal en had het gevoel dat er nog voldoende in de tank zit. Daarnaast heb ik altijd die olympische droom gehad. In de zaal was dat nooit realistisch. We hebben in mijn tijd wel stappen gezet, maar de Spelen bleven ver weg.’

Vervolgens tipte zijn vrouw hem eens te bellen met drie-tegen-drie-bondscoach Benjamin. Die verwelkomde Slagter met open armen. 

Winnaarsmentaliteit 

Slagter hoopt met zijn ervaring de drie-tegen-drieploeg beter te maken. ‘Ik ben het cement tussen de coach en het team. Een beetje een bruggenbouwer’, zegt hij, gevraagd naar zijn kwaliteiten. ‘De teams waarin ik speelde waren niet altijd de beste ploegen, maar we zetten wel altijd goede resultaten neer. Je moet iets voor elkaar willen opgeven en en een winnaarsmentaliteit hebben. Dat breng ik.’

Die inbreng moet allereerst leiden tot plaatsing voor de Spelen. Nederland krijgt daar twee kansen voor; eerst wacht een olympisch kwalificatietoernooi (OKT) in India in maart en daarna volgt eventueel een tweede OKT in Hongarije in april. In Tokio mogen acht landen meedoen.

Slagter zit nu in een selectie met zeven spelers, van wie er vier naar de Spelen mogen. Een aantal timmert al jaren aan de weg in de discipline. Ook toen de sport nog niet olympisch was en spelers als Slagter er niet over peinsden over te stappen. 

Zij hebben in een olympisch jaar nu opeens Slagter als concurrent. Volgens Slagter zorgde zijn entree niet voor wrevel: ‘Het is net als bij de start van een nieuw clubseizoen. Dan verandert meestal de teamsamenstelling. En als ze zien dat het team daar beter van wordt, is dat in ieders voordeel.’ Alle spelers zijn daarom ‘op nul’ begonnen, zegt Slagter.

‘Ik heb Brian meteen gevraagd of ik een eerlijke kans zou krijgen. Zo ja, dan wilde ik me er graag aan committeren. Anders niet. Want iedereen geeft op zijn manier iets op. Ik had bij Groningen bijvoorbeeld altijd een steady salaris. Dat heb ik nu niet. Dus ik investeer in iets om een bepaalde ervaring mee te kunnen maken. Ik heb in mijn loopbaan geleerd dat het zich uiteindelijk uitbetaalt als je in de juiste dingen investeert.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden