NIEUWS

Kai Verbij kalm, maar ‘vanbinnen heel blij’, na wereldtitel op 1.000 meter; Krol gediskwalificeerd

Kai Verbij is in Thialf wereldkampioen geworden op de 1.000 meter. De Japans-Nederlandse sprinter was sneller dan titelverdediger Koelizjnikov. Thomas Krol, die andere favoriet, bewoog tot twee keer toe aan de start en werd gediskwalificeerd.

Kai Verbij trekt zijn veters los na zijn - zou later blijken - winnende 1.000 meter. Krol, hoofd verborgen in zijn jack, kan niet geloven dat hij zojuist zijn kansen vergooide met twee valse starts. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Kai Verbij trekt zijn veters los na zijn - zou later blijken - winnende 1.000 meter. Krol, hoofd verborgen in zijn jack, kan niet geloven dat hij zojuist zijn kansen vergooide met twee valse starts.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

‘Mooi dat het gelukt is’, zegt Kai Verbij. Hij is net wereldkampioen op de 1.000 meter geworden bij de WK afstanden in Thialf. Hij zegt het kalmpjes en somt vervolgens op wat er allemaal mis ging in zijn rit, waarin hij tot 1.08,05 kwam. ‘Ik maakte heel veel fouten en ik vroeg me af of het genoeg was.’

Het was genoeg, want Pavel Koelizjnikov, de Russische wereldrecordhouder en de man die de wereldtitel verdedigde, bleef steken op 1.08,31. Canadees Laurent Dubreuil, die vrijdag de 500 meter won, was verguld met zijn bronzen tijd: 1.08,56.

Twee keer vals

Verbijs grootste rivaal, en beste vriend, Thomas Krol, maakte een veel pijnlijkere fout. In de rit direct na die van Verbij wiebelde hij bij de start. Vals. Bij de tweede start gebeurde het opnieuw en werd Krol gediskwalificeerd. De teleurstelling was van zijn gezicht af te lezen. Hij was de stabielste kilometerrijder van deze winter, al verloor hij de laatste wereldbeker van Verbij.

‘Ik stond twee keer niet stil’, zegt de 28-jarige Krol even later met een lang gezicht. ‘Dan zijn de regels duidelijk en lig je eruit. Dat geldt ook voor mij.’ Het overkomt hem bijna nooit. De laatste keer dat hij zich kan herinneren was hij nog een kind.

Zo vlak na het debacle kan hij niet aangeven waarom het hem nu, na zoveel jaren, wel overkwam. ‘Ik stond niet helemaal lekker, maar hoe het kon gebeuren weet ik verder ook niet. Het kunnen zenuwen zijn, maar ik heb wel vaker belangrijke wedstrijden gereden en dan gaat het wel goed. Het is heel gek en vooral ook heel zuur.’

Zoet was het voor Verbij, maar van grote blijdschap bij de Japans-Nederlandse sprinter lijkt geen sprake. ‘Ik blijf een perfectionist en blijf zien waar het beter had gekund. Liever win ik met een grotere voorsprong.’

Maar is het zo vlak na de overwinning niet goed om er vooral van te genieten? Hij moet lachen als die vraag hem wordt gesteld. ‘Ik ben niet iemand die dat heel erg uit, maar vanbinnen ben ik heel blij. Je moet niet denken dat ik hier balend rond loop. Wereldkampioen word je niet zomaar.’

Kai Verbij: ‘Ja, ik ben net een cryptomunt op dit moment.’ Beeld ANP
Kai Verbij: ‘Ja, ik ben net een cryptomunt op dit moment.’Beeld ANP

‘Cryptomunt’ Verbij

Dit seizoen leek het er lang niet op dat Verbij een mededinger voor het goud zou zijn. In het voorjaar, vlak na de overstap naar de ploeg van Jac Orie, brak hij bij een val op de fiets zijn sleutelbeen. De winter begon moeizaam nadat hij zichzelf door een kapotte schaats een verkeerde slag had aangewend. Vervolgens blesseerde hij zich in december aan zijn rug omdat hij uit stoerdoenerij te veel gewicht op zijn halter had gedaan in het krachthonk. Op het EK sprint in januari ging hij op de openingsafstand onderuit.

Pas tijdens de wereldbekerwedstrijden kwam hij weer op gang. Hij werd tweede bij de eerste manche, achter Krol, en won de tweede, voor zijn ploeggenoot. Zo liep zijn prestatiecurve deze winter steil omhoog. ‘Ja, ik ben net een cryptomunt op dit moment’, grapt hij, verwijzend naar sterk oplopende koers van de bitcoin. ‘Ik had aan het begin van het jaar niet verwacht dat ik wereldkampioen zou worden. Wat dat betreft is het wel een klein sprookje.’

Voor Krol is het een nachtmerrie, maar hij heeft zondag kans om zich te revancheren. Dan staat hij aan de start van de 1.500 meter, de andere afstand waarop hij dit seizoen nagenoeg onverslaanbaar is. Daar wil hij het chagrijn van de 1.000 meter van zich afschudden. ‘Ik ga in ieder geval met frisse benen naar morgen. Dat is het enige voordeel dat ik hier aan over houd.’

Als het Krol lukt om de 1.500 meter op zijn naam te schrijven dan herhalen hij en Verbij hun prestatie van 2019. Toen werden zij beiden ook op die twee afstanden kampioen.

Marijke Groenewoud (links) en Irene Schouten bespreken nog even wat er zojuist allemaal misging op de massastart. Toch kunnen de Nederlandse schaatsters blij zijn: ze wonnen goud en brons. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Marijke Groenewoud (links) en Irene Schouten bespreken nog even wat er zojuist allemaal misging op de massastart. Toch kunnen de Nederlandse schaatsters blij zijn: ze wonnen goud en brons.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Groenewoud wint massastart

Marijke Groenewoud was er na de finish van de massastart even beduusd van dat ze had gewonnen. Dat gold ook voor Irene Schouten (28), die na de Canadese Ivanie Blondin (30) als derde de finish passeerde. ‘Het was een beetje chaos’, vertelde de 22-jarige Groenewoud.

De bedoeling was om Schouten te lanceren, maar zij kwam in het gedrang achter Groenewouds rug en raakte wat achterop. Bij het opsturen van het laatste rechte eind merkte ze pas dat ze haar kopvrouw miste. ‘Ik zag toen Blondin en dacht: die moet zeker niet winnen.’ Ze zette aan en bleef de Canadese voor.

Hoewel de tactiek niet helemaal uitpakte zoals het van tevoren was gepland, was de uitkomst prima, oordeelde Groenewoud. ‘We moeten er hartstikke blij mee zijn. 1 en 3, dat doet niet iedereen.’

Op de massastart bij de mannen konden Jorrit Bergsma (35) en Arjan Stroetinga (39) hun vrouwelijke collega’s niet evenaren. In de sprint moest Stroetinga het afleggen tegen de Amerikaan Joey Mantia (35), ook al wereldkampioen in 2017 en 2019. De Belg Bart Swings (30) werd derde. Bergsma eindigde als zevende.

Zilver was er ook voor Jutta Leerdam op de kilometer. Het lukte haar niet om haar verrassende wereldtitel van vorige winter te verdedigen. De Amerikaanse Brittany Bowe (32) was met 1.14,12 de 22-jarige Nederlandse, die in de aanloop naar de WK met een voetblessure kampte, te snel af. Leerdam kwam tot 1.14,67. De Russische Jelizaveta Goloebeva (24) werd derde in 1.14,84.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden