Tour de FranceEtappe 8

Jumbo-Visma loopt averij op, Dumoulin laat hoop op geel varen

Zo kwamen ze dan toch, de eerste krassen op de hoogglans over de geel-zwarte kleuren van Jumbo-Visma. Er was een korte (141 kilometer), maar zware Pyreneeënrit, met drie cols, voor nodig om ze zichtbaar te maken.

Tom Dumoulin tijdens de achtste etappe.Beeld ANP

De diepste kerf: Tom Dumoulin zakte tien plaatsen weg in het algemeen klassement, nadat hij als onvoorziene meesterknecht van dienst op de laatste klim, de Col de Peyresourde, het pad had proberen te effenen voor Primoz Roglic. Zelf merkte hij dat hij tekort kwam. Het resultaat van zijn opoffering is dat hij nu vijftiende staat in het algemeen klassement, op 2.20 van de gele trui. Daarmee is zijn rol als medekopman uitgespeeld. Hij gaf het zelf na afloop ook toe. ‘Ik voelde vandaag dat het gewoon niet meer gaat lukken.’

Helemaal als een verrassing komt het niet: Dumoulin had zelf in de aanloop naar de Tour aangegeven dat Roglic een betere vorm etaleerde dan hij. Hij kampte in de voorgaande wedstrijden met wisselvalligheid en ook in de Touretappe naar het wintersportoord Orcières-Merlette gaf hij aan dat hij zich niet opperbest voelde.

Secondespel

Tweede schadepost, vooralsnog vooral van mentale aard: de Sloveen slaagde er niet in het voorbereidende werk van zijn team af te maken. Achter een groep van acht vroege vluchters eindigde hij tussen de andere favorieten als zestiende. Met uitzondering van Dumoulin en door rugpijnen geplaagde Fransman Thibaut Pinot bleven alle concurrenten in een marginaal verschuivend secondespel op vrijwel dezelfde afstand van elkaar. Belangrijke kanttekening: ook Egan Bernal, de Tourwinnaar van 2019, slaagde er niet in een rol in het eindspel op te eisen - hij kwam niet verder dan aanklampen.

Het was Roglics landgenoot Tadej Pogacar die er wel in slaagde de aandacht op zich te vestigen. Hij knokte zich na het tijdverlies in de waaieretappe van vrijdag terug in de top 10. Roglic elimineerde nog een eerste aanval, maar paste toen het nog maar 21-jarige talent opnieuw demarreerde. Naar de motieven is het gissen. Was hij niet goed genoeg? Voelde zijn voorsprong van ongeveer een minuut comfortabel? Of gunde hij hem omwille van de natie de ruimte?

Na de finish informeerde Dumoulin bij een verzorger naar het resultaat van Roglic. Strak voor zich uitkijkend fietste hij door naar de teambus. Daar volgde een minutenlange evaluatie op de rollers met sportief directeur Merijn Zeeman.

Enkele uren later kwam zijn uitleg. Dumoulin: ‘Ik had het zwaar op de een na laatste col, de Port de Balès. Ik had niet de benen om tot aan de finish met de besten mee te gaan. Toen heb ik de keuze gemaakt om op kop te rijden voor Primoz.’ Hij stak de hand eigen boezem. ‘Dat was te vroeg. Daardoor kwam hij later geïsoleerd te zitten. Dat was niet wat we wilden. Het was een lastige finale voor ons.’ Hij legde zich neer bij een bijrol. ‘Gelukkig staan we er nu goed voor met Primoz. Hij heeft nog steeds hele goede kaarten. Dan gaan we daar voor.’

Concurrent

Ploegleider Grischa Niermann toonde zich niet al te bezorgd over de verwikkelingen. ‘Het is weer een dag dichter bij het doel. Primoz staat nog steeds tweede op drie seconden. Misschien heeft het plan niet helemaal uitgepakt zoals we wilden, Tom heeft tijd verloren. Maar uiteindelijk staan we nog steeds waar we willen staan.’ Hij wees erop dat met Pinot een belangrijke concurrent is weggevallen.

Vooraf had ploegleider Frans Maassen niet uitgesloten dat Roglic het initiatief zou nemen. De etappe eindigde bergaf en de Sloveen geldt als een van de beste dalers in het peloton. De onverschrokkenheid dateert van zijn verleden als schansspringer. Met zijn landgenoot Matej Mohoric heeft hij de afgelopen jaren nog verder aan zijn techniek geschaafd.

Van een demonstratie kwam het niet. Ver achter een groep koplopers, die op de Port de Balès een voorsprong hadden van ruim tien minuten, leidde Jumbo-Visma de dans. Robert Gesink en Wout Van Aert verrichtten veel werk, maar de bijdragen van Sepp Kuss en George Bennett bleven beperkt. Vervolgens was het Dumoulin die begon te sleuren. Hij leek zich helemaal leeg te rijden, zette zich opzij, hield nog even de kanshebbers in het vizier, maar zag ze uiteindelijk toch uit het zicht verdwijnen, nadat Pogacar zijn versnellingen plaatste.

Pijn

Dat de Fransman Nans Peters de rit won – de achternaam erfde hij van Nederlandse grootouders, de voornaam haalden zijn ouders uit een televisieserie – was zalf op een schrijnende wonde. Pinot duikelde in het klassement uit de top. In de beklimming van de Col de Bales greep hij met een van pijn vertrokken gezicht naar zijn rug. Hij was in de eerste etappe ten val gekomen. Intussen schudde Peters zijn medevluchters af en hield op de eindstreep 47 seconden over.

De Fransen snakken naar succes in hun ronde, maar hun belangrijkste troef in de Tour is op onoverbrugbare achterstand gezet. Pinot verloor bijna 19 minuten op zijn concurrenten. Vorig jaar moest hij huilend opgeven met een pijnlijke knie. Romain Bardet handhaafde zich wel dankzij een uitval in de laatste kilometers, hij klom van de zevende naar de vierde plek, op elf seconden van geletruidrager Adam Yates.

Alles over de Tour van 2020
Van de etappes tot de ploegen en de teamleiders: we hebben alle belangrijke informatie over de Tour van dit jaar overzichtelijk op een rij gezet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden