reportagejudozwaargewichten

Judoka’s Grol en Meyer lopen elkaar weer mis

Roy Meyer (blauw pak) redt het in de halve finale niet tegen de Duitser Johannes Frey.Beeld Klaas Jan van der Weij

Henk Grol en Roy Meyer, twee zware jongens met een droom: naar de Spelen van Tokio. Helaas is er maar één ticket.

Het had een halve finale kunnen zijn, waar judoënd Nederland en het olympisch geïnteresseerde volksdeel lang over hadden nagepraat. Henk Grol tegen Roy Meyer, in het zwaargewicht (plus 100 kilogram) in de gewichtige Grand Slam van Düsseldorf. Twee olympische kandidaten, mannen die elkaar nog nooit op de tatami troffen. Helpers weg, knok het maar uit kerels. Vier minuten. En anders doorgaan in de verlenging, tot de ander ligt, de golden score.

Dat gevecht van het jaar, de Verhoeven-Badr van de judomat, kwam er niet van in de Duitse sporthal ISS Dome. Grol, de grote winnaar van de Grand Slam van Parijs die zich beter acht dan velen in zijn gewichtsklasse en zeker dan Meyer, werd in zijn eerste gevecht van de dag uitgeschakeld door een Duitser die hij zou moeten kunnen vloeren: Johannes Frey. Vorig jaar was Frey, de nummer 23 van de wereld, nog de onderliggende partij in hetzelfde Düsseldorf. Zondag haalde hij de finale.

Bij twee straffen achter zijn naam voerde Grol evenwel een verkeerde techniek uit, het hoofd van de Duitse opponent naar beneden duwen. Dat kwam hem op zijn derde geel (is rood) te staan.

Dom, dom, dom, sprak bondscoach Maarten Arens, de persoonlijke trainer van Grol, bij het weglopen uit de arena. ‘Henk nam het risico zo’n actie in te zetten, met twee straffen achter de naam. Moet je niet doen als je tegen Frey in diens eigen land judoot. Op halve kracht had ie ‘m normaliter nog kunnen winnen, maar ik vond Henk niet fris. Maar dit was dom. Geen ander woord voor.’

Grol zal dat ook van zichzelf hebben geweten, maar hij volhardde, het hoofd voorzien van blauwe plekken en rode schrammen, in zwijgen.

‘Geen commentaar’

Een half uurtje zou ie nodig hebben, om bij zinnen te komen. We kennen Henk, sprak topsportcoördinator Pascal Bakker, maar na een half uurtje liep de anders zo uitgesproken judoka als een geplaagd politicus naar de buitendeur van de ISS Dome, een ijshockeypaleis. ‘Geen commentaar’, mompelde hij, vervolgens als amateurtonelist een telefoon tegen zijn oor drukkend. Alsof hij in de stemming zou zijn voor een gesprek.

De oranje jas met rolkoffer verwijderde zich richting de parkeergarage. Terug naar Nederland, naar de eigen sportschool in Velserbroek. Even afstand nemen om deze bittere pil te verwerken.

Twee weken geleden was Henk Grol in Parijs, bij het zogeheten Wimbledon van de judosport, nog de gevierde man die daarna bij aanbidder Matthijs van Nieuwkerk en diens DWDD kwam vertellen hoe hij en niet Meyer afgevaardigd hoorde te worden naar de Olympische Zomerspelen van Tokio. Daar wil Grol zijn carrière afsluiten. Daar wordt gejudood in de Budokan, het heiligdom waar Anton Geesink in 1964 een heel volk in tranen stortte. Daar hoort maar één zwaargewicht uit Nederland de magische mat te betreden: Hendrik Grol uit Veendam.

Om het brons: Roy Meyer (blauw pak) verliest van Min-Jong Kim uit Zuid-Korea.Beeld Klaas Jan van der Weij

‘Ik denk dat ik beter ben’, sprak hij in de talkshow, met als toevoeging ‘in Tokio’. Of het niet mooi zou zijn, om dat duel om het Nederlandse olympische ticket in een onderlinge confrontatie uit te vechten, werd hem voorgelegd. Grol zag er niks in. Volk dat met een bak popcorn in de hand de leeuwenkuil zou omringen, nee, daar zou hij niet aan meedoen.

Nederlandse onderlinge gevechten, zo vervolgde de 111 kilo wegende reus, zeggen niks over kansen op olympische glorie. Het gaat erom ‘dat je wint van de grote mensen’. Waarna hij de matige verhouding met die andere grote man uit het vaderlandse judo nog eens op scherp zette door te zeggen: ‘Wij zijn geen vrienden, Ik kijk niks van hem.’

Eindigend met de vaststelling waar geen mens nog aan twijfelde: ‘Ik geloof in mezelf.’

Dat was de Grol van de euforie, van de trots gebaseerd op een groot succes. Zondag was er de Grol van de teleurstelling, van de achterdeur naar buiten.

Nu leek het de dag te worden van concurrent Roy Meyer, die kort na het middaguur in een uurtje of twee zijn hogere positie op de wereldranglijst (hij 5, Grol 6) waarmaakte door de Bosniër Sadikovic, de Spanjaard Grigoras en de Poolse reus Sarnacki uit te schakelen. Op rij: de nummer 76, 72 en 31 van de wereld. Niet echt de grote mannen. Vervolgens verloor hij, ondanks de luidkeelse aanmoedigingen van zijn vriendin, van de Duitser Frey die zich liet motiveren door het thuispubliek.

Onvoldoende

De 122 kilo’s van Meyer bleken vijf uur later in de strijd om het brons onvoldoende. De Zuid-Koreaan Kim profiteerde in de verlenging, na 6 minuten en 27 seconden, slopend judo. Hij werd vijfde in de Grand Slam, een stap onder het ‘medaille, podium’ mantra dat hij voortdurend voor zichzelf uitspreekt.

Roy Meyer, vier jaar geleden in Rio al deelnemer in het olympisch zwaargewicht, debiteert dezelfde waarheden als Grol. Het is je niet laten afleiden door de onderlinge strijd. Hij had rond het middaguur niet naar de verrassende uitschakeling van Grol gekeken. ‘Ik let daar niet op. Als ik daarmee bezig ben, verlies ik energie voor mijn gameplan.’

De toenemende spanning tussen de twee, een wat onvriendelijke rivaliteit intussen, probeert de Bredanaar buiten de eigen dojo van Budokan Rotterdam te houden. ‘Ik moet mijn focus houden. Ik mag daar niet mee bezig zijn.’

Het parmantige, veelbesproken interview van Grol bij DWDD had Meyer ook buiten zijn aandachtsgebied gehouden. ‘Nee, niet naar gekeken. Wat dat betreft zijn wij precies hetzelfde.’

Meyer heeft respect voor zijn gelouterde tegenstrever. ‘Henk Grol heeft een groot sportief verleden, mooie prestaties geleverd. Hij is een groot sportman. Dat weten we allemaal. Hij moet lekker doen wat hij doet. Ik doe wat ik doe.’

De twee hebben elkaar op de tatami nog niet getroffen. Grol was tot drie jaar geleden actief in de categorie tot 100 kilogram, Meyer bij de grote jongens van boven de 100 kilo. Twee weken geleden was er in Parijs een kans geweest. ‘Maar daar lag ik er voortijdig uit. Hier haalt Henk de halve finale niet. Er komt een moment dat wij elkaar gaan treffen. Dat is leuk voor het Nederlandse publiek’, aldus Meyer als hij klaar is met een uitgebreide selfiesessie met Duitse kinderen. Hij baadt nog in het zweet, als hij in zijn blauwe pak halt houdt voor een kort vraaggesprek.

Meyer weet zeker dat hij de twee resterende topwedstrijden, de Grand Slam van Jekaterinenburg en de EK van Praag, nog gaat judoën. Van Grol is dat nog onbekend, zegt zijn coach Maarten Arens die niet weet wat hij eigenlijk zou moeten verklaren namens zijn pupil. Die is schielijk verdwenen en zit al aan de koffie in Velserbroek, als Arens 250 kilometer verderop in de Duitse Rijnstad uit de catacomben komt.

Wereldranglijst 

Op de wereldranglijst is het dringen tussen de twee Nederlanders. Grol, de nummer zes, wijst met graagte op zijn grootste trofee, het winnen van Parijs, editie 2020. De derde plaats bij de Europese kampioenschappen van Minsk was ook niet verkeerd.

Meyer, de borst nu fors vooruit, noemt nadrukkelijk zijn bronzen medaille van de WK 2019 in Tokio. Veel groter dan een wereldtitelstrijd is er immers niet, betoogt hij, niet geheel ten onrechte. ‘Dat valt niet te evenaren.’ Een maand na die WK won hij bovendien de Grand Slam van Abu Dhabi; een droomtoernooi.

Nu is hij weer aan het opladen. Pieken zou eigenlijk bij de Spelen van Tokio moeten gebeuren, maar de kunst is om daar te komen. Meyer zegt maar één manier te kennen. Dat is medailles halen, erepodiums beklimmen. In Parijs en Düsseldorf is dat plan mislukt. Maar zijn goede dagen komen eraan, hij zegt het te voelen. ‘Jekaterinenburg en de EK gaan in medailles eindigen. Meer kan ik niet zeggen.’

De twee duiven die de hele middag hoog door de ISS Dome vlogen zijn intussen verdwenen. Het bleek geen verwijzing naar de verhouding tussen twee. Ze kwamen samen, ze gingen samen. Grol en Meyer doen niets samen.

Twee mannen beslissen na de Europese titelstrijd in Praag welke zwaargewicht wordt opgenomen in de olympische judoploeg: Henk Grol of Roy Meyer. Het lot van de judoka's ligt in handen van technisch directeur Tjaart Kloosterboer en Charles van Commenée.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden