Joshua Brenet: sfeermaker van een kampioensploeg

'We zijn één. We vangen elkaar op. We zijn een familie. Niemand van de buitenwereld komt daartussen'

Joshua Brenet (24) hoopt op zijn derde landstitel in de laatste vier seizoenen bij PSV. Hij ziet het elftal als een familie. 'Van die familie is Cocu de vader.'

Joshua Brenet Foto Getty Images

‘Je ziet mij niet gauw boos’, zegt Joshua Brenet (24) terwijl hij lacht, na de training op de Herdgang. ‘Ik houd van lachen.’ De linksachter is een van de sfeermakers bij PSV.

Maar wat is voetbalhumor in een internationaal gezelschap? Hoe praat hij met topschutter Lozano? ‘Antilliaans (Papiamento, red.) lijkt een beetje op Spaans. Een paar woorden Spaans dus, Engels, gebarentaal. Santiago Arias spreekt behoorlijk Engels, Mauro Junior ook. Humor begint bij ons altijd met een opmerking om iemand belachelijk te maken, bijvoorbeeld door een foto in de groepsapp. Dan begint de heisa. We voelen elkaars humor aan.’

PSV is soeverein koploper van de eredivisie. De komende weekeinden volgen de op papier lastigste wedstrijden van het restprogramma, tegen AZ (uit) en Ajax (thuis). Zaterdag, in Alkmaar, krijgt linksachter Brenet te maken met de mogelijk beste speler van de competitie, Alireza Jahanbakhsh. En Ajax heeft sowieso betere spelers, oordeelt de buitenwacht. Brenet, lachend: ‘Het gaat om het beste team. Wij kennen elkaars kwaliteiten en kunnen verschillende tactieken uitvoeren. Dat pakt vaak goed uit. Wij blijven niet opbouwen terwijl het niet lukt, met het risico van een tegendoelpunt. We denken dan: nou, dan spelen we toch de lange bal. Als we verzaken, verzaakt het hele team.’

Willem II speler Thom Haye in duel met Joshua Brenet. Foto ANP Pro Shots

Afdwingen

Brenet debuteerde al in 2012 in het eerste elftal: van de huidige selectie heeft niemand langer onafgebroken bij PSV gespeeld. Hij kan zijn derde titel in vier jaar winnen. ‘Als je dit team vergelijkt met het eerste team waarmee ik kampioen werd, met Memphis Depay en Georginio Wijnaldum in 2015; toen hadden we meer individuele kwaliteit. We hebben nu Lozano en Bergwijn, maar we moeten het meer hebben van het team.’

Geloof in eigen kunnen en volharding ziet hij als cruciale factoren van het succes. ‘Ik denk aan wedstrijden waarin wij in de laatste minuut nog dat stapje konden zetten om te winnen, bijvoorbeeld tegen FC Twente thuis, of bij PEC. Mensen zeggen: dat is geluk. Maar we dwingen dat ook af, omdat we geloof blijven houden. We beseffen dat we nog een laatste kansje zullen krijgen. En dan hebben we veel mensen die een goal kunnen maken. We geloven in elkaar. Locadia scoorde voor de winterstop abnormale goals. Lozano was geschorst tegen Feyenoord, toen was Pereiro klaar. We zijn één. We vangen elkaar op. We zijn een familie. Niemand van de buitenwereld komt daartussen.’

De gedachte aan het teamspel verleidt hem tot weer een lach. In de kleedkamer speelt doelman Jeroen Zoet muziek voor de aftrap, want hij heeft iets van ieders smaak. ‘Jeroen heeft zelfs Spaanse muziek.’ De selectie onderneemt geregeld activiteiten samen. ‘Naar de bios met zijn allen. Als het alleen om voetbal draait, wordt het te zakelijk. We doen zoveel mogelijk met elkaar om de band sterk te houden. De coach houdt het team samen. Cocu is meer een van ons, zo zie ik het. Van de familie is hij de vader.’

Dagtaak

Maar er is meer dan teamgeest. Voetballers bij PSV zijn ook harder gaan werken. Voetbal is een dagtaak. Tijdens het gesprek meldt zich een medewerkster aan tafel. ‘Om 14.00 uur zijn er corners. Ik weet niet of jij daarbij moet zijn’, zegt ze tegen Brenet. Die denkt even na: ‘Nee, ze hebben het groepje wat kleiner gemaakt.’

‘Er is zoveel veranderd in mijn vijf jaar bij het eerste elftal.’ Meer tactische training. Een psycholoog met oefeningen. ‘Een voorbeeld? Je speelt de bal over naar een ander, maar je moet ook een scherm links in de gaten houden, voor reactievermogen. Focussen op twee dingen tegelijk.’ Een andere man doceert zelfbeheersing, via vijf schijven van emotie. Schijf 1 is rust. ‘Stel: iemand maakt een overtreding waarvoor niet wordt gefloten, dan ga je naar schijf 3. Dan ben je niet meer gefocust. Hij leert ons hoe je zo snel mogelijk weer in schijf 1 komt.’

Joshua Brenet en SC Heerenveen speler Denzel Dumfries. Foto ..

Brenet ziet genoeg ruimte voor ontwikkeling. Als hij alleen naar zichzelf kijkt, is zijn reis al spectaculair te noemen. Als kind was hij rechtsbuiten, nu linksback. Mike Kolf, zijn jeugdtrainer bij Zeeburgia in Amsterdam, zei: ‘Als aanvaller ga jij het niet redden.’ Kolf gaf hem, aanvaller in B3, een zomervakantie de tijd, ter overdenking: spelen als verdediger in B1 of op de bank als aanvaller in B3. ‘Het deed pijn. Ik was aanvaller en scoorde veel. Op pleintjes deed ik niets anders dan acties maken en scoren. Ik heb er slecht van geslapen en met mijn familie over gesproken. Soms moet je een stap achteruit doen, om er twee vooruit te zetten.’

Zo werd hij verdediger bij de profs, in de ‘harde voetbalwereld’. ‘Je moet sterk in je schoenen staan. De buitenwereld wil vaak snel iets over je zeggen, om je te breken. Natuurlijk, er is opbouwende kritiek, maar soms lijkt het wel haat. Voorheen had ik daar moeite mee, maar de laatste jaren zet ik me daarover heen. Ik probeer kritiek, negatief of positief, links te laten liggen. Positief nieuws maakt je comfortabeler, maar ik ben nu zover dat ik me kan focussen op mezelf en het team.’

Vertrouwen

Hij weet waarop hij moet letten: concentratie vanaf het begin, zeker nu hij linksback is. Als rechtsbenige speler is dat niet zijn natuurlijke positie. ‘Ik zeg weleens tegen mensen: schrijf eerst eens een zin met je normale hand, en dan met je andere hand. Dan moet je extra je best doen.’ Zijn voorzetten met links worden steeds beter, door trainingen met Van Nistelrooij, Ooijer en Zenden.

Cocu gaf hem vertrouwen als linksback. ‘Dat heeft me goed gedaan. Hij heeft me drie wedstrijden linksback laten staan. Zo heb ik de positie kunnen uitbouwen. Maar het was echt wennen, qua draaien bijvoorbeeld. Dat moest juist andersom. Je lichaam is dat niet gewend, om je eigen as draaien. Dat heb ik nu aardig onder de knie.’

Bij alles wat hij doet, houdt zijn moeder Lucinda hem nauwlettend in de gaten. Op de vraag of ze een pittige tante is, lacht Brenet uitbundig. ‘Zij is zeker een pittige tante. Zij is de belangrijkste persoon in mijn leven, naast mijn kinderen dan. Ze heeft een hoofdrol gespeeld in mijn loopbaan. Zonder haar was ik misschien gestopt.’

NAC Breda speler Thierry Ambrose (R) en Joshua Brenet. Foto ANP Pro Shots

Opnieuw vertelt hij over B3 van Zeeburgia. ‘Ik ging naar de training met de trein vanuit Almere. Waren daar alleen twee spelers en de trainer. Volgende dag: zelfs die twee en de trainer kwamen niet opdagen. Wat moest ik? Mijn plezier in voetbal was weg. Mijn moeder bleef me pushen. Ze sleurde me naar de training. Desnoods ging zij met me op het veld staan. Gelukkig heeft Mike Kolf me toen meegenomen naar B1. Doorzettingsvermogen heb ik daar geleerd.

Gefocust

‘Ik denk dat mijn moeder in al die jaren één wedstrijd heeft gemist. In haar ogen kan alles beter. Ze eist steeds meer van me, ze wil ook het beste. Ze geeft me niet te veel aaien over de bol. Mijn vader is rustig. Hij is net als ik. Als ik de kracht van mijn moeder had, was ik vermoedelijk wat pittiger geweest, dan had ik vaker mijn mond opengedaan. Natuurlijk vind ik ook wel eens dat ze zich te veel met me bemoeit. Ik ben volwassen. Maar het is ook normaal dat je moeder zo kort zit…ik ben haar enige zoon. Ze heeft het beste met me voor. Het is ook liefde. Misschien ben ik later ook zo naar mijn zoons.’ Zijn ouders komen uit Curacao.

Hij is gefocust op het kampioenschap. Brenet behaalde al twee landstitels, in 2015 en 2016. ‘Kampioen worden is het mooiste dat er is. De eerste titel was het mooist, omdat PSV al zeven jaar wachtte op de titel. Alles was prachtig vanaf het moment dat de scheidsrechter affloot. Vreugde, publiek dat het veld opkwam. Dat mag niet, maar voor de supporters was het ook lang geleden. Overal in de kleedkamer was het een gekkenhuis. Het jaar daarna was het toch minder. Ajax hoefde alleen maar te winnen bij De Graafschap.’ Ajax speelde gelijk. ‘Die ontknoping was eigenlijk nog mooier, maar er was niets geregeld. We speelden bij Zwolle. We kregen een nepschaal. We moesten midden op de snelweg, onderweg naar Eindhoven, de schaal wisselen.’

De hoofdrol van AZ in de slotfase

AZ speelt een cruciale rol in de afloop van voetbalseizoen 2017-2018. Drie van de zes resterende duels van de Alkmaarders zijn bepalend, met de traditionele top-3 van de eredivisie als tegenstanders. AZ, derde, ontvangt zaterdag in zijn eerste topduel koploper PSV. 

Wint PSV, en wint Ajax een dag later thuis van Heracles, dan kan PSV de titelstrijd op 15april beslissen, door thuis af te rekenen met Ajax. Dan loopt het verschil op van zeven naar tien punten, met nog drie duels te spelen. Tal van andere variaties zijn natuurlijk denkbaar. Winnen AZ en Ajax dit weekeinde, dan is de spanning bijna terug, want dan kan Ajax het verschil in de confrontatie met PSV tot één punt terugbrengen. Dan wordt de slotfase van het seizoen opnieuw, zoals de laatste jaren wel vaker, een zenuwentoestand. Maar AZ is vooral zelf gebaat bij resultaten. 

Op zondag 22 april volgt de tweede topwedstrijd in het aflopende clubseizoen, tegen Feyenoord in de Kuip, in de bekerfinale. AZ wil revanche voor de nederlaag in de eindstrijd van vorig jaar tegen Vitesse. Feyenoord hoopt zijn tegenvallende jaargang enigszins te redden met zijn tweede prijs van het jaar, na de Johan Cruijff Schaal. Mocht AZ na de finale nog puf overhebben, dan is op 29 april, op de voorlaatste speeldag van de competitie, de laatste ontmoeting met een van de traditioneel grote clubs in Nederland. AZ treft dan de Noord-Hollandse rivaal Ajax in Amsterdam. Wie weet, verstoort AZ dan weer de kampioenskansen van Ajax, net zo gemakkelijk als het die zaterdag nieuw leven kan inblazen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.