InterviewJoost Luiten

Joost Luiten mag weer golfen, al is het onder sobere voorwaarden. ‘Niet erg, er zat veel verwennerij bij’

Donderdag slaat Joost Luiten na vier maanden af in een golftoernooi. Publiek is in Atzenbrugg (Oostenrijk) niet welkom en ook de voorzieningen voor de spelers zijn uitgekleed. Niet erg, want hij mag weer aan de bak en dat alleen al is prachtig. 

Beeld Getty Images

Je mag weer!

‘Ja, lekker. Fijn. We konden de laatste weken al weer buiten trainen, maar wedstrijden zijn toch het leukst. De spanning, de adrenaline, het idee dat je nú moet presteren. Dat heb je nodig als sporter. Natuurlijk zijn er momenten waarop je het juist vervloekt. Hou eens op met dat zenuwachtige gedoe! Het is een haat-liefdeverhouding. Maar alleen zo bereik je de concentratie die nodig is om een hoger niveau te halen.’

Joost Luiten (34), zesvoudig winnaar op de Europese Tour, keert donderdag terug in het golfcircuit. In Atzenbrugg, noordwestelijk van Wenen, neemt hij deel aan het Oostenrijk Open. Volgende week speelt hij opnieuw in Oostenrijk. ‘Het zijn niet de grootste toernooien qua prijzengeld, maar dat interesseert me weinig. Het is goed om weer ritme op te doen.’ Voordat hij vertrekt, is er nog een voorgeschreven test op corona. ‘Ik heb thuis een setje met spullen ontvangen.’

Beschrijf eens hoe zo’n wedstrijd eruit zal zien.

‘Een beetje gek, denk ik. Je speelt zonder publiek. Wij mogen alleen een caddie meenemen. Geen vrienden of familie, geen fysio, geen coach, geen manager. Er zal geen playerslounge zijn, waar we normaliter ontbijten en lunchen. Er rijden geen courtesy cars, waarmee spelers van het vliegveld worden gehaald. Ik ga met mijn eigen auto. De meeste weerstand was er tegen het verbod op een fysio. Die is toch belangrijk om spelers gezond en fit te houden. Het zal even wennen zijn, het is terug naar de basis, net zoals zo’n 15 jaar geleden op mijn eerste toernooien. Maar zo erg is het allemaal niet. Er zat veel verwennerij bij.’

Zonder publiek krijg je wel de door jullie zo vurig verlangde stilte.

‘Dat zou je misschien nog als het enige voordeel kunnen zien. Maar het gemis weegt zwaarder. De sfeer ontbreekt, kijk naar die voetbalwedstrijden, het ziet er niet uit zonder mensen. Hun aanwezigheid is ook een extra stimulans om je volledig te kunnen afsluiten van de buitenwereld.’

Hoe heb je de lockdown doorstaan?

‘Gelukkig verleer je golf niet zo snel. Het gevoel, de techniek, de motoriek, dat blijft wel hangen. Een weekje trainen en je hebt het weer te pakken. Het is wat dat betreft net fietsen. Ik kon het redelijk onderhouden. Op het balkon thuis heb ik een visnet opgehangen. Ik kon voluit blijven slaan en er zijn geen ruiten bij de buren gesneuveld. Binnen had ik een mat uitgerold om het putten te trainen. Ik heb daarnaast aardig wat geklust op een golfbaan in Zandvoort, die is van de ouders van mijn vriendin. Verven, greens en fairways bijhouden, kuilen opvullen, graszoden aanbrengen. Het was leuk een keer de andere kant van het golf mee te maken.’

Had je moeite met thuis oefenen? Golf is zo’n beetje de ruimtelijkste sport die er bestaat.

‘Nee, ik snapte dat de banen dicht bleven, ook al kun je er makkelijk anderhalve meter afstand houden. Het was juist goed dat golf solidair was met andere sporten. Je moet ook letten op het imago: golf staat, ten onrechte, bekend als iets voor rijke lui. Dan had je al snel gekregen: kijk maar, die mogen wel.’

Je hebt de tijd ook benut om je grip aan te passen.

‘Ja, midden in het seizoen kom je er normaal gesproken niet aan toe. Het is lastig en nogal ingrijpend. Mijn rechterhand was wat te sterk geworden, de bal kreeg te veel rotatie mee. Nu plaats ik ’m meer naar links over de club, het komt neer op zo’n halve centimeter; dat is behoorlijk veel, doorgaans gaat het om millimeters; golf is een sport van kleine marges. Het leidt tot meer controle over de balvlucht, minder afwijking. Het bevalt goed.’

Je staat nu 102de op de wereldranglijst. Op de eerste wedstrijden van dit jaar, in de Golfstaten, presteerde je nogal wisselvallig. Heb je er een verklaring voor?

‘Wisselvalligheid hoort bij de sport. Je kunt het zomaar ineens verprutsen. Ik ben in die periode ook van materiaal gewisseld, ik heb een ander merk drivers genomen. Ik val graag meteen aan vanaf de tee, de eerste slag. Als dat niet lukt, loop je alleen maar achter de feiten aan. De wijziging pakte goed uit, de twee laatste wedstrijden had ik al het idee dat het beter liep.’

Je dreigt verder weg te zakken, nu in de Verenigde Staten de PGA Tour al weer loopt.

‘Ja, dat is apart. Daar spelen nu vrijwel alleen spelers uit eigen land. Als dat zo doorgaat, bestaat straks de top-100 geheel uit Amerikanen. De ranking weerspiegelt dan helemaal niet meer de ware krachtsverhoudingen. Dat moet je gewoon niet willen. Het straalt in elk geval weinig solidariteit uit.’

Wat ga je na Oostenrijk doen?

‘Ik heb me al gekwalificeerd voor de US PGA Championship, een major in Californië, in de tweede week van augustus. Maar tot nu toe geldt dat je dan eerst twee weken in quarantaine moet. Een andere optie is de UK Swing, wedstrijden in Engeland en Wales, maar ook voor Groot-Brittannië is quarantaine nog verplicht. Er verandert van alles op het laatste moment. Het is zaak flexibel te blijven, te nemen hoe het is. Dat lukt me wel.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden