Jonkies hollen Dafne achterna

Of Dafne Schippers vandaag op de WK atletiek nu wel of niet goud pakt, ze is bij haar oude club Hellas hét rolmodel voor de pupillen. 'Er was niemand die zo'n hekel had aan verliezen als zij.'

De jeugdgroep van de Utrechtse atletiekvereniging Hellas tijdens een training, met rechts Nika Wendelaar. Beeld Klaas Jan van der Weij

Laatst liep ze er nog onaangekondigd, op het rode tartan van de Utrechtse atletiekvereniging Hellas waarbij ze opgroeide: Dafne Schippers.

Niet veel later stonden de leden van de trainingsgroep aan de zijkant van de baan om haar heen. 'Is dat Dafne?'

Twee weken later, de dag na het zilver van Schippers op de 100 meter tijdens het WK in Peking, is het de eerste trainingsavond van het seizoen bij Hellas. De pupillengroep (7-9 jaar) trotseert de stromende regen. Om een paar iele schouders hangt een oud shirt van Barcelona, een ander kind vereert voetballer Davy Klaassen, maar er is geen Dafne-shirt te bekennen. Schippers is daarentegen wel het gespreksonderwerp van de training.

Schippers valt op door haar verschijning, mensen kunnen zich met haar identificeren, klinkt het vaak. Maar een kind hoeft niet blond, blank en meisje te zijn om haar te vereren, vindt Wamba Ngouateu. 'Hebben jullie die 100 meter gezien?', zegt hij enthousiast. Een enkeling heeft nooit van Schippers gehoord. Ngouateu, beslist: 'Een vrouw als voorbeeld kan. Ik wil best sprinter worden, dat vind ik leuker, maar ik kan beter werpen.'

Sinds het eerste grote succes van Schippers, brons op de meerkamp op de WK twee jaar geleden, hanteert Hellas een wachtlijst bij de jeugdleden. 'Of dit het Dafne-effect is, zul je nooit weten. Al zal het wel meespelen', zegt Elliott Thijssen, bestuurslid van de club die 1.400 leden telt. Wat hij wel weet: 'Dafne is nu groter dan de sport. Ze trekt veel aandacht.'

De echte roots van Schippers - geboren Utrechtse - liggen 500 meter verder. Ze begon op haar 9de met atletiek en trainde destijds afwisselend op een baan in Overvecht en op een terrein dat nu bij sportvereniging Kampong hoort. Drieënhalf jaar geleden verhuisde atletiekvereniging Hellas in goed overleg naar een nieuwe baan op Sportpark Maarschalkerweerd.

Finale 200 meter

Dafne Schippers loopt vandaag om 15.00 uur de finale van de 200 meter. Ze won haar halve finale met een tijd van 22,36 seconden, iets langzamer dan winnaars van de andere halve finales: de Britse Dina Asher-Smith (22,12) en Elaine Thompson uit Jamaica (22,13). Het persoonlijk record van Schippers is 22,03. Schippers hield gisteren voor de finish zichtbaar in. De finale wordt vandaag live uitgezonden op NPO1.

Op die nieuwe baan komt Schippers soms trainen wanneer ze bij haar ouders in Utrecht op bezoek is. Veel heeft ze als sprintster niet nodig: ze haalt een startblok achter uit haar auto en gaat de baan op.

In de belevingswereld van de 7-jarige Nika Wendelaar is Schippers niet de op een na snelste van de wereld. 'Ze is goed want ze is kampioen in Nederland. En ze heeft een halve finale gewonnen.'

Op haar felroze singlet staat summerdream, een combinatie van werkelijkheid en ironie. Haar blonde haren plakken door de regendruppels aan haar hoofd, dromerig kijkt ze voor zich uit. Ze is het dunst gekleed van iedereen, maar klagen over kou doet ze niet. Schippers klaagt ook niet. 'Dafne Schippers kan heel hard rennen, maar of ik dat zelf later wil, weet ik niet echt', zegt Wendelaar. Zelf wisselt ze het rennen van een rondje af met wandelen.

Atletiek is een laat-specialistische sport, zegt Thijssen. 'Al ligt het eraan welke visie je hebt. Wij willen dat atleten zich zo breed mogelijk ontwikkelen en zich pas rond hun 17de specialiseren. Bij uitzonderlijke talenten kan dat twee jaar eerder zijn. Zo'n talent als Dafne zie je maar eens in de zoveel tijd.' Het verenigingsbeleid is niet veranderd door het succes van Schippers.

Thijssen: 'Zij heeft de unieke omstandigheid dat ze als meerkampster is doorgegaan én een goede sprintster was. Doorgaans specialiseren mensen zich niet pas op hun 23ste, maar de keuze die ze uiteindelijk maakte, zat er bij Dafne al jaren aan te komen.'

Marc Platenkamp was de trainer van Schippers rond haar 14de, nu zo'n tien jaar geleden. Ze was goed vroeger, weet hij nog, maar niet opvallend goed. 'In de jeugdgroep zat ze met een aantal op gelijk niveau', zegt Platenkamp. Schippers onderscheidde zich door iets anders: gedrevenheid. Er was niemand die zo'n hekel had aan verliezen als zij. Platenkamp: 'En tranen, als winnen niet lukte.'

Ze staat daarnaast bekend als eigenwijs. Thijssen: 'Zij was vrij vroeg al heel zelfstandig. Ze was behoorlijk eigenzinnig tegen de trainers hier, bijvoorbeeld als het ging om techniek of om oefeningen. Achteraf blijkt dat ze het ook niet verkeerd zag.'

Dat ze ooit zou deelnemen aan een WK had Platenkamp niet gedacht. Met ontzag: 'En dan ook nog eens meedoen om de medailles...' De verklaring voor haar late ontwikkeling ligt volgens hem in Papendal: 'Daar kon ze meer tijd in de sport steken, dat had ze als jeugdlid nooit gehad. Daar kwam alles samen. Je ziet: als je gemotiveerd bent, kun je ver komen.'

Al verhuisde Schippers naar Papendal, ze bleef al die tijd loyaal aan de club. Ze doet prijsuitreikingen bij clubkampioenschappen, is soms inzetbaar voor Hellas tijdens nationale competities en als ze kan, is ze bij de jaarlijkse stapavond van de partij.

Roem is niet afhankelijk van een naam achter op een sportshirt. En uiteindelijk is het succes van Schippers simpel te verklaren, volgens de jonge Ngouateu: 'Ik zeg soms ook wel: we zijn een klein landje, maar goed in sport.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden