Reportage

Jongste hockeycoach hoofdklasse is superambitieus

Hij heeft zich tien jaar gegeven om te slagen als coach. Eerst stap: trainer van de vrouwen van Hurley: Reijn van Eijk, 27.

Rein van Eijk tussen de vrouwen van Hurley. Beeld Klaas Jan van der Weij

'Jaaaaaa, mooie bal dames. Lekker bezig.' Het is donderdagmiddag en coach Rein van Eijk traint het eerste vrouwenteam van Hurley. Hij loopt er soepel bij op het veld. Zijn voeten zijn gestoken in gifgroene schoenen en om zijn pols hangt een modieus sporthorloge.

Van Eijk is 27 jaar en daarmee veruit de jongste coach in de hoofdklasse. 'Ik heb me voorgenomen om tien jaar volledig voor het hockey te gaan. Volgens mij kan ik echt goed worden.'

Van Eijk is zelfverzekerd en praat gemakkelijk. Voor de training begint, scheurt hij een pak bastognekoeken open en begint te vertellen. 'Ik denk dat het team me als vlotte gast ziet. Analytisch ben ik heel prima. Sociaal ben ik sterk en ik weet veel van de sport. Die combinatie hebben niet veel trainers van mijn leeftijd.'

Superambiteus is Rein van Eijk. Zelf kon hij heel aardig hockeyen, hij maakte op zijn 17de voor Eindhoven zijn debuut in de hoofdklasse. Fysiek was hij goed, maar zijn slag was matig, net als zijn techniek. Hij zou ergens onderin in de hoofdklasse kunnen hockeyen. Maar Van Eijk wil de top bereiken. Als speler lukte het niet, daarom probeert hij het als trainer.

Eindverantwoordelijke

Van Eijk studeerde communicatiewetenschap in Nijmegen en ging daar hockeyen en tegelijkertijd de A1 coachen. Tegen de verwachting werd hij als coach twee keer Nederlands kampioen tot 18 jaar. Een jaar later stopte zijn eigen trainer, die van overgangsklasser Nijmegen, ermee. Van Eijk werd hoofdcoach. Hij was toen 23 jaar.

Grotere clubs raakten daarna geïnteresseerd. Vorig jaar was hij assistent bij de vrouwen van Kampong en nu bij Hurley, is hij eindverantwoordelijke. Bovendien is hij vanaf volgend seizoen hoofd opleidingen van Amsterdam. Hurley staat na vijf duels op de negende plaats (van de twaalf), met 4 punten.

Van Eijk loopt tijdens de training in korte broek over het kunstgras. Hij heeft een stick in zijn hand. Als het moet, doet hij een flats voor. Tirades of scheldkannonades zijn niet van hem te verwachten. Hij praat nu eens rustig met een speelster, maakt een grapje en slaat dan een arm om iemand heen.

Zijn speelsters hadden had tijdens een teamweekend gezegd dat Van Eijk wel wat harder mocht zijn. Maar zo'n coach hoeft hij niet te worden, dat past niet bij zijn karakter. Hij wil een charismatische trainer zijn, die zijn spelers op een rustige manier weet te prikkelen. Guus Hiddink was daar in het voetbal meester in.

Inhoudelijk het sterkst

'Mooie bal Floor', roept hij als ze de aanval over rechterkant oefenen.

Van Eijk beseft de gevaren van zijn jonge leeftijd. Dat spelers over hem heenlopen bijvoorbeeld. 'Ik moet zorgen dat ik inhoudelijk het sterkst ben. Dan gaat niemand aan me twijfelen. Ik kijk elke dag minstens anderhalf uur naar video's van onze wedstrijden.'

Bij Hurley treft hij één international, Sabine van Silfhout. Na de training zit zij op een bankje in de zon. Ze keek er best van op, een coach van 27. 'Maar hij heeft al een aardig cv. Er zijn coaches in de hoofdklasse die minder ervaring hebben. Hij is gewoon een goede en vernieuwende trainer. Als je een rotdag hebt gehad, voelt hij dat aan. Hij komt altijd meteen naar je toe.'

Verbazing is er wel eens over de jeugdigheid van de trainer. Van Silfhout liet op haar opleiding de teamfoto's aan haar vriendinnen zien. Bij de foto van Van Eijk stonden klonk het: 'Dat is een leuke jongen.' Van Silfhout antwoorde: 'Dat is nou mijn coach.'

Of het voorstelbaar zou zijn, dat één van de speelsters verliefd op de coach zou worden? Van Silfhout lacht: 'Daarvoor zijn we veel te professioneel.'

Trainingssituatie

Ook Van Eijk kan het zich nauwelijks voorstellen. 'Als het zou gebeuren, dan moeten we daar goed over praten. In mijn team moet iedereen zich op zijn gemak voelen.'

Net als veel andere hockeycoaches is Van Eijk bezig met de werking van de hersenen. Op de strafcornertraining roept de stopper heel hard 'geel hesje'! Een ideetje van Van Eijk.

In de training kunnen de mooiste ballen in de kruising vliegen, terwijl het in de wedstrijd vanwege druk en spanning maar niet wil lukken. Als de schutter in de wedstrijd nou hetzelfde woord hoort, als tijdens de training, schakelen de hersenen onbewust over op de trainingssituatie. 'Dan is het makkelijker om de beweging uit te voeren.'

Van Eijk presenteert zich als communicator. 'Ik deed onderzoek bij de Gelderlander. Bij de ochtendvergadering waren altijd dezelfde ervaren journalisten aan het woord. Ze zaten aan één kant van de tafel en daar begon het rondje van sprekers. Juist de eerste journalisten kregen de meeste tijd in de vergadering. Bij mijn teams probeer ik iedere hockeyer even veel aan het woord te laten. Ik geef beurten aan meiden die niet vaak aan het woord zijn en ik verander de volgorde van sprekers.'

Als de training is afgelopen en hij met de speelster aan de couscous zit, overziet Van Eijk zijn toekomst. Of hij over tien jaar bondscoach is? 'Daarvoor moet je niet alleen een goede trainer zijn, maar je moet ook heel veel mensen kennen. Mijn doel is om elke dag beter te worden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden