Jones mag medaille in Athene niet verdedigen

Zaterdag was Marion Jones alleen snel ná de 100-meterfinale. Weggedoken onder een witte pet, begeleid door twee stevige lijfwachten, sprintte ze naar een golfwagentje, achtervolgd door een grote groep journalisten....

Van onze verslaggever Rolf Bos

Eén citaat kreeg de meute toegeworpen: 'Als ik praat, dan maken jullie er een negatief verhaal van. Als ik niet praat, dan maken jullie er óók een negatief verhaal van. Ik geef er de voorkeur aan niet te praten, ik ga liever met mijn zoontje spelen.'

En weg was ze, verdwenen in de warme Californische avondlucht. Op het inloopveld, tweehonderd meter verderop, lagen andere sprinters af te koelen in een ijsbad. Maar Marion Jones en haar nieuwe coach Dan Pfaff waren in geen velden of wegen te bekennen.

Vijfde werd Jones in de finale op de 100 meter, slechts víjfde. De wetten van de U.S. Olympic Team Trials Track and Field zijn onverbiddelijk. Wie hier niet in de topdrie eindigt, ligt er uit. Die kan een ticket naar Athene vergeten. Grote sporters als Carl Lewis, Dan O'Brien en Michael Johnson weten er alles van. Ook zij faalden ooit tijdens de trials.

Jones (28), vier jaar geleden in Sydney goed voor drie gouden en twee bronzen medailles, finishte in de eindstrijd in een voor haar doen matige 11,14, ruim achter LaTasha Colander (10,97), Torri Edwards (11,02), Lauryn Williams (11,10) en de nummer vier, Gail Devers (11,11), de tweevoudig olympisch kampioene, die in Athene net als Jones de 100 meter niet zal lopen.

Het betekent niet dat Jones er in Athene helemaal niet bij zal zijn. Ze heeft later deze week nog kansen om zich te plaatsen bij het verspringen en op de 200 meter. Al heeft ze op die dubbele sprint dit jaar nog geen tijd van betekenis neergezet. Bij het verspringen heeft ze meer kans. Het zal even wennen zijn aan de voet van de Acropolis: voormalig topsprintster Jones alleen actief in de zandbak.

Vier jaar geleden won Marion Jones de 100-meterfinale bij de trials in 10,88, een tijd waar ze dit jaar nooit bij in de buurt kwam. In haar carrière liep ze liefst 66 maal onder de 11 seconden. Dit jaar kwam ze in Carson eenmaal tot 10,99, maar daar had ze wel een te stevige rugwind van 4,4 meter per seconden voor nodig, 2,2 meter/sec meer dan toegestaan.

Als atlete mist ze de explosiviteit van weleer, maar ook haar persoonlijkheid is veranderd. Vóór 2000 stond ze iedereen te woord. Na dat jaar, waarin haar toenmalige echtgenoot en kogelstoter C.J. Hunter op nandrolongebruik werd betrapt, is ze de pers meer en meer gaan mijden.

Jones, die precies een jaar geleden moeder werd van zoon Timothy, ligt in de Amerikaanse media zwaar onder vuur. Ze is nergens van beschuldigd, maar haar naam wordt wel in verband gebracht met de omvangrijke dopingzaak die rond een aantal atleten en het supplementenbedrijf Balco speelt.

De vriend van Jones en vader van haar zoon, sprinter Tim Montgomery, wordt ten laste gelegd dat hij doping heeft gebruikt. De wereldrecordhouder van de 100 meter, die zaterdag doordrong tot de halve finales, testte nooit positief maar er hangt hem wel een levenslange schorsing boven het hoofd.

Jones is slechts gehoord in die zaak, maar haar foto verschijnt in de Amerikaanse media wel steeds bij artikelen over de Balco-affaire. Zij is in de VS, waar de moeder aller sporten slechts eens in de vier jaar voor opwinding zorgt, immers de enige atlete die landelijke bekendheid geniet.

Ze stond al op de cover van Vogue, Time en Sports Illustrated. 'Voor vluchtige krantenlezers blijven alleen mijn foto en het woord steroïde hangen', verzucht ze in haar deze week verschenen biografie Life in the Fast Lane over de recente publicaties.

Jones mag de laatste tijd tegenover de media gesloten en afstandelijk zijn, in dit boek toont ze zich voor de verandering weer eens openhartig. Wellicht komt dit door de adviezen van het pr-bureau dat ze in de arm nam, Lehane en Fabiani, dat ook Bill Clinton door de zaak Lewinsky en de Whitewater-affaire loodste. Lehane werd onlangs door Michael Moore ingehuurd om diens film Fahrenheit 9/11 te promoten.

De atlete gaat in haar boek geen thema uit de weg. Ze schrijft openhartig over haar echtscheiding met C.J. Hunter, van wie ze nooit vermoed heeft dat hij doping gebruikte. Ook beschrijft ze de kortstondige periode dat ze samenwerkte met de voormalige coach van Ben Johnson, Charlie Francis, 'een genie, die wel iets wegheeft van Russell Crowe in A Beautiful Mind'.

Over de 'intimiderende' hoorzitting die ze moest ondergaan inzake het Balco-schandaal mag ze niets vertellen, maar ze licht wel een tipje van de sluier op: 'Sommige zaken die ik daar hoorde waren eye-popping.' Daarmee suggereert ze dat er wel degelijk veel mis is binnen de Amerikaanse sportwereld.

De nieuwe snelheidskoningin van de Amerikaanse sprint heet sinds zaterdag LaTasha Colander. Ze is al 27, komt oorspronkelijk van de 400 meter en liep tot zaterdag nooit sneller dan 11,08. Haar coach is Trevor Graham, de voormalige trainer van Jones. Saillant detail: drie voormalige atleten van Graham - Tim Montgomery, Alvin Harrison en Michelle Collins - hangt een levenslange schorsing boven het hoofd wegens vermeend dopegebruik.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden