Reportage

Jokerbal, cheerleaders en T-shirts spugende kanonnen in Manilla

Tennis in Manilla Officieel is het tennisseizoen voorbij, maar in Manilla is een groep profs neergestreken om - voor veel geld - de sport in de Filipijnen te propageren.

Plezier op de spelersbank in Manilla, met vanaf links Jo Winfried Tsonga, Treat Huey, Maria Sjarapova en Andy Murray.Beeld getty

Een nieuw avontuur

Het tennisseizoen is nog maar net voorbij of de wereldsterren zijn al begonnen aan een nieuw avontuur. International Premier Tennis League (IPTL) heet het ambitieuze initiatief dat dit weekeinde in de Filipijnse hoofdstad Manilla werd gelanceerd en in zestien dagen tijd een keur aan topspelers langs Singapore, New Delhi en Dubai zal leiden.

Tennis introduceren in nieuwe markten, dat is de officiële doelstelling van de IPTL. Voor Manilla gaat dat zeker op. Sinds de 'Thrilla in Manila', de legendarische bokswedstrijd tussen Muhammad Ali en Joe Frazier in 1975, is het tropische land met zijn rap groeiende economie vrijwel verstoken gebleven van tot de verbeelding sprekende sportevenementen.

Misschien dat de lokale pers daarom superlatieven tekort kwam om de komst van Maria Sjarapova, Andy Murray, Ana Ivanovic en Jo-Wilfried Tsonga aan te kondigen. 'De goden en godinnen van het tennis zijn geland', aldus een karakteristieke openingszin. Vrijwel alle kranten drukten de foto af van boksfan Murray en de beroemdste en rijkste Filipijnse sportman, wereldkampioen weltergewicht Manny Pacquiao.

Contrast met Wimbledon

Boksen en basketbal zijn de favoriete sporten van de Filipino's (hanengevechten buiten beschouwing gelaten). Dat heeft de IPTL er niet van weerhouden een moderne concertarena af te huren en toegangsprijzen van 50 tot 1.000 euro te vragen. De gedragsregels worden uitgelegd op grote borden bij de kassa: telefoon uit, niet praten tijdens de rally, geen eten op de baan gooien of flitsen met camera's.

'Ik ben al meer dan 20 jaar tennisfan', zegt drukkerij-eigenaar Reno Araneta. Hij zit met een kaartje van de zwarte markt in het halfvolle stadion. 'Dit is de eerste keer dat ik tennissers van dichtbij zie. Wimbledon bezoeken is een van de dingen die ik graag nog zou doen voor ik doodga.'

Het contrast met Wimbledon is echter enorm. Het evenement ontleent zijn opzet aan basketbal. Cheerleaders dansen tussen de spelers door als ze inslaan. Bezoekers eten popcorn. Stiltes worden met pompende muziek gevuld. T-shirts vliegen via kanonnen het publiek in.

Vier teams en vijf sets

De tennisregels zijn aangepast. De spelers zijn ondergebracht in vier teams, die officieel strijden om een prijzenpot van een miljoen dollar. Een wedstrijd bestaat uit vijf sets die eigenlijk vijf korte wedstrijden zijn: twee enkelspelen mannen, een enkelspel vrouwen, een dubbelspel en gemengd dubbel. De teams hebben Amerikaans aandoende namen gekregen: deze avond treden de Manila Mavericks (met Murray en Sjarapova) aan tegen de Micromax Indian Aces. De winst gaat naar het team met de meeste gewonnen games (niet sets).

Om meer vaart in het spel te brengen zijn kleine aanpassingen geïntroduceerd. Bij de opslag telt een zogeheten 'shot clock' af van 20 tot 0. Met vijf seconden te gaan, tikt een oorverdovende piep mee om de serveerder tot spoed te maken. Bij 40-40 is één punt genoeg om de game te winnen. Bij een netservice wordt doorgespeeld. Coaches mogen een time-out aanvragen. En elke speler krijgt een 'power point', een punt dat dubbel telt.

Die jokerbal brengt spelers en publiek het meeste plezier. Hij wordt steeds ingezet om een servicebreak te forceren: bij 30-40 achterstand. Een goede return kan dan een game opleveren. Het kost Murray de partij tegen Gael Monfils (4-6). Het luidt ook de onverwachte nederlaag van Murray en Sjarapova in tegen de Indiase dubbelspecialisten Sania Mirza en Rohan Bopanna (1-6).

De jokerbal bezorgt Manila de nederlaag. Tot oprechte teleurstelling van het enthousiast meelevende publiek verliezen de Mavericks met 24-15 van de minder hoog aangeslagen Aces. De Filipino's hebben zich voor krap drie uur kunnen identificeren met de wereldsterren, door de nederlaag een gemengd genoegen. Zakenman Araneta: 'Ze spelen toch voor ons. Ik had niet verwacht dat ze zouden verliezen.'

World Team Tennis

De Indiase oud-dubbelspeler Mahesh Bhupathi, de grondlegger van de IPTL, hoopt zijn formule de komende jaren te kunnen uitbouwen. Hij ontleent inspiratie aan World Team Tennis, een soortgelijk evenement dat al sinds 1973 bestaat in Amerika.

In financieel opzicht tracht hij de succesvolle Hockey India League en het Twenty20-cricket te volgen. De honger naar topsport is in Azië groot, zeker in India. Onlangs bleek een kort circuit van kabaddi, een veredelde vorm van groepstikkertje, ruim 300 miljoen televisiekijkers te trekken.

Van spelersvakbond ATP heeft Bhupathi niets te vrezen. Anders dan de schaatsbond ISU, die commerciële initiatieven als Icederby tracht te verbieden, verwelkomen de tennisbestuurders formules waarvan alle partijen profijt kunnen hebben: sponsors krijgen meer exposure, spelers verdienen meer geld, meer mensen krijgen de kans tennis met eigen ogen te zien.

'Wat spelers buiten het seizoen doen, is geen zaak voor de ATP', zei directeur Chris Kermode vorige maand. 'Ook niet als ze kritiek hebben op de lange duur van het ATP-seizoen en demonstratiewedstrijden gaan spelen zodra het seizoen erop zit.'

Of het toekomst heeft? Het budget van de tennisliga bedraagt volgens Britse media 20 miljoen euro, genoeg om ook (oud-)spelers als Roger Federer, Serena Williams, Andre Agassi en Pete Sampras tot deelname te verleiden. Gezien de toenemende welvaart in Azië is het voor sponsors van belang dat hun topspelers zich zo veel mogelijk in de regio laten zien: ze zijn ten slotte uithangborden voor de groeiende markt in dure geurtjes, horloges en auto's.

Op sportief vlak kan de IPTL misschien de proeftuin zijn voor spelregelwijzigingen. Maar verder wordt het vermoedelijk weinig meer dan de Aziatische variant van het Amerikaanse World Team Tennis: lichtvoetig vermaak voor liefhebbers die meer wensen dan tennis op televisie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden