Joegoslaven huilen eerst, maar lachen dan

Joegoslavië plaatst zich woensdagavond bij de laatste acht ploegen van Euro 2000 - een knappe prestatie van dit gezelschap technici tevens wildebrassen - en uit woede over die plaatsing tracht een Joegoslavische supporter de Franse scheidsrechter Veissière in elkaar te rammen....

Van onze verslaggever Marcel van Lieshout

Joegoslavische spelers huilen, met hun gezicht in het gras, waar ze behoren te juichen. Joegoslavische fans willen het Jan Breydelstadion afbreken waar ze juist iedere steen van deze, sinds gisteravond, Voetbaltempel, zouden moeten kussen. Spaanse voetballers hebben het bestaan van God proefondervinderlijk vastgesteld, iets waar de mens behoorlijk van in de war kan raken.

Er wordt deze avond in het stadion van Club en Cercle Brugge massaal in de eigen arm geknepen om te controleren of het allemaal wel waar is. Tevoren, op het veld, wordt er in het kruis van de tegenstander geknepen. Ook worden er elleboogjes uitgedeeld en doodsschoppen. En vliegen er klodders speeksel heen en weer.

Waar Joegoslavië speelt is het feest en tegelijkertijd gaan de gedachten uit naar Rinus Michels' meest befaamde one-liner. Joegoslavië oogst woensdagavond tegen Spanje zeven gele kaarten en beëindigt voor de derde achtereenvolgende maal een wedstrijd met tien man.

Joegoslavië heeft woensdag genoeg aan een gelijkspelletje, verliest, huilt eerst, lacht dan en lacht zo vreselijk hard dat het tot bij de rouwende Noren in Arnhem te horen moet zijn. Zelfs de Joegoslavische voetbalfan die scheidsrechter Veissière na afloop van de wedstrijd van het leven wil beroven lacht uiteindelijk.

Joegoslavië - Spanje van 21 juni 2000 wordt een onvergetelijke voetbalwedstrijd. Zo eentje die precies twaalf jaar eerder in Hamburg werd verspeeld. Maar anders dan de Duitsland-Nederland van het EK van 1988 zijn er in Brugge alleen maar winnaars. Het publiek voorop.

Zeven doelpunten levert Joegoslavië - Spanje op waarvan twee in de extra tijd. De ploeg die er het meeste aanspraak op maakt wint de wedstrijd. Eindelijk speelt Spanje, door velen getipt als winnaar van het toernooi, met passie. En wel met zoveel passie dat dé hinderpaal van de Spanjaarden (oververmoeidheid tengevolge van de zware competitie-inspanningen) ineens niet meer bestaat.

Joegoslavië en Spanje sluiten hun eerste helft af met een 1-1 stand. Milosevic brengt de Joegoslaven koppend op voorsprong (1-0), Alfonso, de man met de witte schoentjes, brengt Spanje langszij (1-1). Kort voor rust 'vergeet' Spanje, steeds dreigend over de linkervleugel via Mendieta, de tegenstander op achterstand te zetten.

Die tegenstander mag na de pauze nog met elf spelers aantreden omdat scheidsrechter Veissière het niet aandurft rechtsback Komljenovic met twee gele kaarten te bestraffen. Invaller Govedarica (RKC Waalwijk) brengt Joegoslavië kort na rust wederom op voorsprong maar nog in dezelfde minuut tekent collega-invaller Munitis voor de 2-2.

Halverwege de tweede helft komt de onvermijdelijke uitsluiting van één van de Joegoslaven, de grootmeesters van het schoppen, pesten, simuleren maar ook de grootmeesters van het verfijnde spel. Jokanovic is de klos. Waarna Joegoslavië, tot dan onder grote Spaanse druk, onmiddellijk weer vrijuit begint te voetballen. Zoals dat eerder in het toernooi, met een speler minder, tegen Slovenië gebeurde.

Een speler die al lang niet meer op het veld had mogen staan, Komljenovic, krijgt in de 75ste minuut zomaar de bal voor zijn voeten en scoort (3-2). Spanje moet winnen om Euro 2000 voort te zetten maar duikt in de officiële speeltijd zelden of nooit meer gevaarlijk voor het doel van Kralj op. De wedstrijd lijkt gespeeld als scheidsrechter Veissière alsnog tot een wending besluit.

Vijf minuten extra tijd zijn al aangegeven als Spanje een beloning krijgt voor de werkdrift. Verdediger Abelardo krijgt een licht duwtje dat in een strafschop uitmondt. Mendieta, hij kermt al van pijn als hij over een grasspriet struikelt (Joegoslavisch bloed?) scoort 3-3. Waarna Alfonso het wonder verricht: 4-3.

Spanje huilt van geluk. De Noren in Arnhem van verdriet. De Joegoslaven eerst van verdriet en na het vernemen van de 0-0 in Arnhem toch nog van geluk.

De verwarring duurt enorm lang. Bijvoorbeeld bij de Joegoslavische coach Boskov. Een half uur na afloop blijkt hij te zijn vergeten dat twee Joegoslavische fans de scheidsrechter dood wilden maken. Boskov zegt: 'Het komt niet goed over dat onze supporters met munten gooien naar de scheidsrechter.'

www.volkskrant.nl/ek2000

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden