Jaspers is het zat voor een habbekrats te vlammen

Wereldkampioen Dick Jaspers was een klasse apart bij het wereldbekertoernooi driebanden in Sluiskil. Maar hij klaagde steen en been over de beloning....

Het kwam erop neer dat de veruit beste driebander van Nederland niet meer voor een habbekrats wenst te spelen.

Een schandaal noemde hij het dat de hoofdprijs in het ZeeuwsVlaamse dorp niet meer dan vijfduizend euro bedroeg. 'De helft daarvan mag ik ook nog aan de belastingdienst afdragen', mokte hij. 'Daar train ik dan zo hard voor. En ik niet alleen natuurlijk. Kijk eens naar die darters. Die pakken zo anderhalve ton. En dan hebben ze ook nog een flesje bier in de hand.'

Kwaad maakte de 39-jarige Brabander zich ook op de beloning - of liever het gebrek daaraan - voor het voltooien van een set van vijftien punten in een beurt. Dat deed hij vrijdagmiddag, in de eerste ronde tegen de Spanjaard Legazpi.

Vroeger stond op zo'n kunststukje een fikse bonus. Ook bij de Masters, een maand geleden in Veghel, tikte Jaspers een keer de caramboles in een set achter elkaar bijeen. Ook toen was er geen extraatje voor hem. Een troost was dat een plaatselijke sponsor hem op het laatste moment nog duizend euro toeschoof voor dat vlammende setje van vrijdag.

Tot overmaat van ramp viel zaterdagavond in Sluiskil voor de kwartfinales een van de tijdklokken uit. Dat betekent dat alle vier partijen zonder tijdlimiet moeten worden gespeeld. Jaspers is niet dolenthousiast over de beperking van het nadenken over een stootbeeld, maar er wel aan gewend geraakt. 'Acht jaar gebruiken we die dingen nu. Maar om de haverklap is het mechanisme kapot. Dat kan toch niet.'

Zoals het in de begintijd van de wereldbeker was, wordt het nooit meer. Dat beseft Jaspers donders goed. Toen Werner Bayer in 1985 het idee opperde, leken gouden tijden in het verschiet voor de driebanders. Ze hadden een eigen profbond, de Billiards Worldcup Association (BWA). Elk jaar waren er vier tot zes toernooien.

De groep biljarters - Jaspers trad in 1990 tot de profrijen toe - reisde de hele wereld over, deed Las Vegas aan, maar ook Berlijn, Seoul, Tokio, Bogota, Istanbul. Het kon niet op. Bayer, deze maand overleden, bepaalde alles: hoofdprijzen van 50 duizend Mark waren geen uitzondering. De spelers zagen er bovendien heel netjes uit, met gilet en strik. Een van de witte speelballen werd een gele, het setsysteem werd ingevoerd. Later kwamen er stippen op de ballen (speciaal voor de televisie) plus de tijdklok, die dus nog altijd niet perfect werkt.

Vooral in Europa is altijd veel animo geweest voor de organisatie. Sinds 7 november 1986, de eerste World Cup in Parijs, werden 86 toernooien gehouden, waarvan zeventien in Nederland. Oosterhout was veelal de afsluiting van het seizoen.

Tot 2003 viel de wereldbeker onder de BWA, maar deze organisatie kon het niet meer bolwerken en stierf een zachte dood. De laatste paar jaar trok de wereldbiljartbond UMB de kar.

Al eind jaren negentig was de klad erin gekomen voor de spelers. Nog steeds kon er aardig worden verdiend, meer beslist niet. En met de UMB als uitvoerende macht zit er voorlopig geen verbetering in.

Het is nog maar afwachten hoeveel World Cuptoernooien dit jaar plaatshebben. Kennelijk trekken de keuvirtuozen naar Egypte, Portugal en Turkije, mogelijk ook nog naar Ecuador, en doen ze in oktober Barendrecht aan, een evenement dat begin dit jaar om financiële redenen niet doorging.

Ondanks zijn klachten was de Jaspers terecht vol lof over de organisatie in Sluiskil. Hoofdsponsor was het Finse staalbedrijf Outokumpu. Zuinig werd er allerminst gedaan, het zag er allemaal fantastisch uit. Alleen het speelzaaltje was piepklein. Meer dan vierhonderd toeschouwers konden er niet in. De biljarttoppers hadden wat dat betreft een betere entourage verdiend.

Daarom wordt voorzichtig uitgekeken naar een andere locatie in Zeeland, met grotere tribunes. Als er een vervolg komt natuurlijk. Vraag asjeblieft niet: in Goes misschien, waar een sterk eredivisieteam speelt? Want dat is voor de zich 'reserve-Belgen' noemende bewoners van het Zeeuwse vaste land 'de andere kant'. En dus verboden terrein.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden