EK baanwielrennen Jan-Willem van Schip

Jan-Willem van Schip rijdt zich met twee keer zilver in kijker

Dankzij de EK baan durft Jan-Willem Schip weer te dromen, weet hij waar zijn kwaliteiten liggen op de baan en op de weg. Nu nog een ploeg.

Jan-Willem van Schip (rechts) wordt in een meeslepend gevecht tweede. Beeld Klaas Jan van der Weij

Hij zweept voor de tribunes van Omnisport nog wat extra het publiek op dat hem zaterdagavond toch al hartstochtelijk aan het toejuichen is. Zelfs wat decibellen extra kunnen bijdragen aan het curriculum vitae van Jan-Willem van Schip, geboren op 20-8-1994 te Schalkwijk, regerend wereldkampioen op de puntenkoers, dit jaar winnaar van een etappe in de Baloise Belgium Tour en woonachtig in Wageningen.

Hij heeft zojuist op de EK in Apeldoorn het zilver gepakt op de puntenkoers. Na een schijnbare hopeloze achterstand begon hij na de helft van de 160 ronden als een niet te stuiten stoomwals het rennersveld op te rollen, door de tegenstand zowel op ronden achterstand te zetten als op tussensprints punten te sprokkelen. Hij moest na de finish, pal achter de Fransman Bryan Coquard, lang uitrijden met de mond opengesperd, het zuurstoftekort moest worden aangevuld.

Zondagmiddag voegt hij er geheel onvoorzien nog een exemplaar aan toe: samen met Yoeri Havik met wie hij voor het eerst een internationaal kampioenschap rijdt,  snelt hij naar de tweede plek op de koppelkoers. In een ziedende eindsprint pakt hij de volle buit en verwijst achter winnaar Denemarken Duitsland naar het brons.  

Vrijbuiter zonder ploeg

Het dubbele zilver is een sollicitatiebrief. Van Schip wilde zich per se in de kijker rijden. Hij was tot voor kort in dienst van Roompot, de ploeg die net de laatste wegkoers heeft gereden. De hoofdsponsor stopt ermee, dus dreigt de renner die op twee opeenvolgende dagen Omnisport verovert zijn baan kwijt te raken. Hij begrijpt eerlijk gezegd ook niet zo goed waarom nog niemand gebeld heeft.

Hij was bij Roompot vrijbuiter onder de vrijbuiters. Eigenzinnig in zijn manier van koersen, door er op onverwachte momenten vandoor te gaan. Eigenzinnig in zijn materiaalkeuze, vooral dat  smalle stuurtje, want dat scheelt nu eenmaal in de luchtweerstand. Eigenzinnig in zijn woordkeuze: fietsen is ‘hakken’ en ‘boren’. Het is een eigenzinnigheid die teams met een strikt regime mogelijk net iets te ver gaat. Het combineren van baan en weg geldt ook niet altijd als een aanbeveling.

Hij heeft bewezen, zegt Van Schip glunderend, dat hij zowel kneiterhard kan fietsen als tactisch intelligent rijden. Hij had zaterdagochtend naar eigen zeggen van Havik een cursus zakelijk wielrennen gehad. Die had hem op het hart gedrukt toch vooral te wachten, te wachten, te wachten en na nog een keer wachten dan pas te gaan.

De les was nodig. In het omnium, de meerkamp in het baanwielrennen, had hij steken laten vallen. In de afvalkoers demarreerde hij, niet erg gebruikelijk op dit onderdeel. In de puntenkoers liet hij zijn belangrijkste concurrenten ontsnappen.

Hem is dit toernooi een spiegel voorgehouden, zegt hij. Hij weet weer waar zijn kwaliteiten liggen, hij wil weer dromen, op de baan en op de weg. Het spreekt vanzelf dat hij graag bereid is het zilver van Apeldoorn in een gesprek toe te lichten.

Intimiderende dominantie van de baansprinters op EK
Drie keer goud was de inzet, drie keer goud de uitkomst. De Nederlanders met dynamiet in de dijen regeerden op de teamsprint, de individuele sprint en op de keirin. Minder dan een jaar voor de Spelen liggen de snelheidsduivels op schema.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden