Column Peter Winnen

Jacques Martinelli, alias de Parkiet, is de langstlevende geletruidrager

Het is fascinerend en vooral hypnotiserend om naar een YouTube-filmpje kijken waarop alleen maar een aantal parkieten te zien en te horen zijn. Ik betrapte mezelf erop dat toen het filmpje al meer dan twintig minuten draaide een besef van urgentie intrad: er moet ook nog een column komen voor de Volkskrant.

Ik beroerde de pauzetoets. Als deze column af is, druk ik snel weer op play. Ik heb dan nog een uur en drie kwartier aan parkieten-mindfullness tegoed.

Mijn vader hield vroeger parkieten in een volière. De snelheid waarmee het gevogelte zich voortplantte, was ongeëvenaard. Parkieten zijn ook zeer goede opvoeders. Ik was 8 en sloeg het allemaal gade. Dat de vogeltjes beter communiceerden dan mensen was me toen al duidelijk.

Ik kom op de parkiet omdat in een historisch artikeltje la Perruche (‘de Parkiet’) opdook als bijnaam voor de Franse wielrenner Jacques Martinelli, die als de langstlevende geletruidrager geïdentificeerd is.

Niet dat Jacques Martinelli in 1949 de Tour heeft gewonnen, maar gedurende zes dagen reed hij wel mooi in het geel.

Over die zes dagen zegt hij dat het zijn leven op zijn kop heeft gezet. Vergeleken met de kanonnen Bartali en Coppi was hij natuurlijk ‘maar een amateur’.

De gele trui uit die dagen haalt Martinelli graag boven. Het is er een met gaten. De mot heeft aardig toegeslagen. Maar o zo mooi het geborduurd insigne ‘HD’, de initialen van de totalitaire oprichter van de Tour, Henri Desgrange. En o zo mooi de knoopjes op de borstzakken waarin pillendoosjes en zakdoekjes discreet konden worden opgeborgen.

Jacques Martinelli is 93. Nog even en we kunnen op zoek naar de volgende langstlevende gele trui die er ook niet rijk van geworden is, maar evengoed een plaatsje in de geschiedenis heeft verworven.

De bronzen plak in de Tour van 1949 was onverwacht voor Jacques Martinelli. Qua gestalte werd hij in die tijd vergeleken met een pygmee. Hij mat 1 meter 62, wat erg kort te noemen was. Hij leed erg onder die kwalificaties.

Toen hij het geel pakte, schreef de gerenommeerde sportkrant L’Équipe dat de parkiet een kanarie geworden was. Een kanarie heeft hij nooit willen zijn. Een kanarie heeft hij nooit kunnen zijn.

De pygmee werd een tamelijk succesvol zakenman toen hij stopte met koersen. En hij werd tot burgemeester van Melun gekozen – niet één, maar twee keer. Niet dat er in Frankrijk veel voor nodig is om tot burgemeester te worden verkozen, maar hij deed het.

Succesverhalen, wat zijn ze waard.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden