Dafne Schippers en de Bulgaarse Ivet Lalova-Collio.
Dafne Schippers en de Bulgaarse Ivet Lalova-Collio. © AFP

Is Schippers de favoriet voor de WK-finale van vanavond?

Dafne Schippers, de titelverdediger op de 200 meter, heeft zich in stijl geplaatst voor de WK-finale van de 200 meter, vanavond in Londen.

Dafne Schippers lijkt met elke WK-wedstrijd beter in vorm te komen. In haar vijfde race in vijf dagen, de halve finale van de 200 meter, nam ze op vanzelfsprekende wijze afstand van zeven andere vrouwen die alleen in theorie rivalen bleken. Al bij het uitkomen van de bocht bedroeg haar voorsprong circa een meter. Daarna liep ze soepel naar de zege, in 22,49 seconden.

De finale belooft een contrast van loopstijlen te worden. Marie-José Ta Lou uit Ivoorkust, die net naast het goud greep op de 100 meter, is een razendsnelle starter. Ze plaatste zich voor de finale in 22,50. Shaunae Miller-Uibo uit de Bahama's komt juist relatief traag op gang. Zij is olympisch kampioen op de 400 meter en won haar halve finale in dezelfde tijd als Schippers: 22,49.

Is Schippers de favoriet voor de finale van vanavond? Ondanks de nagenoeg gelijke tijden in de halve eindstrijd wijst veel erop. Maar haar Amerikaanse coach Rana Reider houdt een slag om de arm. Er gebeuren naar zijn smaak rare dingen bij dit WK atletiek: de uitslagen op de 100 meter van de mannen en vrouwen kwamen als een verrassing, op de 400 meter raakte de Botswaan Isaac Makwala verwikkeld in een curieuze rel om een vermeende ziekte, een Noorse tienkamper won de 400 meter horden.

Frisse weer

Je voelt je stijf. Het duurt langer voordat je warm genoeg bent om te racen. Dan koel je sneller af in de call room, als je wacht op de wedstrijd

Rana Reider, coach Schippers

Ook de 400 meter voor vrouwen kende een curieuze uitslag. 'Wisten we voor woensdagavond wie Phyllis Francis was?' Die onbekende 25-jarige Amerikaanse pakte de wereldtitel nadat Miller-Uibo uit de Bahamas in gewonnen positie, kort voor de eindstreep, verkrampte en al haar snelheid verloor.

Het frisse weer in Londen, donderdag was het 19 graden, kan volgens Reider van invloed zijn op de uitslagen. Sprinters presteren minder goed als het kil of nat is. Reider: 'Je voelt je stijf. Het duurt langer voordat je warm genoeg bent om te racen. Dan koel je sneller af in de call room, als je wacht op de wedstrijd. Je blijft niet zo soepel en los.'

Met andere woorden, als de temperatuur vrijdag niet drastisch hoger ligt zal Schippers in de finale niet in de buurt van haar persoonlijke record komen. Twee jaar geleden won ze haar eerste wereldtitel op een warme zomeravond in Peking in 21,63, de derde tijd ooit gelopen. Alleen wereldrecordhouder Florence Griffith-Joyner (21,34 in 1988) en Marion Jones (21,62 in 1998) zijn sneller geweest.

De tijd in de finale is volgens Reider van secundair belang. Hij heeft de bronzen race van Schippers op de 100 meter dan ook niet tot in detail geanalyseerd. Het heeft volgens hem geen zin om exact te weten hoe hard zij op welke punt van de wedstrijd liep, en of zij de snelste slotfase van iedereen had op de 100 meter (wat iets zou kunnen zeggen over de 200 meter). Dat is voor na de WK, als de plannen voor volgend seizoen moet worden opgesteld.

Blakende vorm

Om je lichaam te laten wennen aan al die klappen gedurende een heel seizoen moet je tijd in het krachthonk doorbrengen

Rana Reider

Reider: 'Ons doel op de 100 meter was een medaille. Dat is gelukt, dus ik ben tevreden.' De bronzen plak, in combinatie met de serie en halve finale van de 200 meter, hebben hem ervan overtuigd dat Schippers in blakende vorm steekt.

Fysiek moet Schippers de zesde race in zes dagen aan kunnen, meent hij. Ze heeft dit jaar meer tijd in het krachthonk doorgebracht. Ze is sterker en gespierder. 'Sprinten komt hier op neer: als je sterker bent, kun je de grond harder raken. Hoe harder je de grond raakt, hoe sneller je rent. Om je lichaam te laten wennen aan al die klappen gedurende een heel seizoen moet je tijd in het krachthonk doorbrengen.'

Gemiddeld raakt Schippers per pas met circa vijfmaal haar lichaamsgewicht van circa 73 kilo de grond, maar volgens Reider kunnen die krachten op topsnelheid nog hoger liggen. Uit Japans onderzoek zou blijken dat uitschieters van acht- tot elfmaal het lichaamsgewicht mogelijk zijn, mits een sprinter beschikt over een superieure techniek.

Het aanboren van die krachten, dat is wat Reider op de lange termijn beoogt met Schippers. Dat kan alleen door minutieus alle factoren die bijdragen tot haar prestatie eindeloos te analyseren en verfijnen: van voeding tot rust, van acceleratie tot pieksnelheid. 'We proberen per pas eenduizendste seconde te winnen.'

En dan nog blijft er het mysterie van de topvorm. Schippers behoort tot de atleten die vaak iets speciaals laten zien in de finale. Daar kan een trainer weinig aan bijdragen, meent Reider. 'Topatleten hebben een interne schakel waarmee ze de druk in zichzelf opvoeren. Dat maakt ze zo goed. Ze kunnen zichzelf motiveren.'

Als Schippers die schakel vrijdag opnieuw weet te vinden, dan is ze voor de tweede maal wereldkampioen.