'Ironman Hawaii is afschrikwekkend'

Misschien dat Rob Barel nog eens het extreme avontuur op Hawaii aangaat. 'Ik heb negen keer meegedaan, tien is wel een mooi rond getal', zegt de 55-jarige triatleet. De Amsterdammer heeft het over de Ironman van Hawaii, de beruchte triatlon over de langste afstand op het vulkaaneiland in de Stille Oceaan. 'Het is een prachtige omgeving, die tijdens de wedstrijd langzaam verandert van de hemel in de hel. Hawaii is uitdagend, ontzagwekkend en afschrikwekkend.'

null Beeld ap
Beeld ap

Als meervoudig deelnemer kan Barel het zich veroorloven superlatieven te gebruiken. Hij weet wat het is om zich als mens bloot te stellen aan de martelgang over 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en een marathon hardlopen op het Amerikaanse eiland. 'Een specifieke voorbereiding is noodzakelijk, want het is de zwaarste triatlon ter wereld. Ik heb nog steeds de routine en de conditie om het vol te houden op de triatlon, maar voor Hawaii komt meer kijken. Die wedstrijd mag je nooit onderschatten. Het is de wind, de warmte, de lange duur.'

Het zwemmen gaat nog gemoedelijk in het frisse water, het fietsen wordt al zwaarder in de wind en de warmte, maar de afsluitende marathon is gruwelijk. 'Op het heetst van de dag loop je door een dorre vlakte van zwarte stenen die de warmte vasthouden. Mentaal is dat heel zwaar. Het is de kunst om dan de wedstrijd los te laten zeg maar. Niet bezig zijn met je concurrenten, niet proberen naar iemand toe te lopen, maar alleen nog maar dat gevecht met jezelf voeren.'

Barel deed in 1984 voor het eerst mee op Hawaii. 'Ik was niet de eerste Nederlander. Gregor Stam was mij al voorgegaan. De triatlon was toen als sport vrij nieuw en veel kleiner dan nu, maar het was wel spectaculair en trok veel aandacht. Hawaii was de bakermat van de sport en had toen al een reputatie. Ik weet nog dat ik onder de indruk was van de organisatie en de hele sfeer rond het evenement.'

Hij eindigde bij zijn debuut als vierde en zou die prestatie in 1990 evenaren. Met negen deelnames in 30 jaar tijd geeft hij ook meteen de lange de duur van zijn carrière aan. Van Barel is vaak gezegd dat zijn lichaam onverslijtbaar is. De wereldkampioen op de lange afstand in Nice in 1994, viervoudig Europees kampioen op de olympische afstand (1985 tot en met 1988) en deelnemer aan de Olympische Spelen in 2000 in Sydney eindigde in 2012 nog als vierde op het NK crosstriatlon. 'Als ik nog eens voor mijn tiende keer op ga, dan is het bij de veteranen. Kan ik het wat rustiger en met meer plezier doen.'

Rob Barel. Beeld anp
Rob Barel.Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden