wedstrijdverslag Nederland - Nieuw Zeeland (1 - 0)

Invaller Jill Roord verlost angstig Oranje in blessuretijd

Nederland is het WK begonnen met een zeer matige vertoning tegen Nieuw-Zeeland, maar is door een late zege al een eind op weg naar de achtste finales. 

Jill Roord na het doelpunt in de blessuretijd. Beeld AFP

Het elftal dat soms kon vliegen tijdens het gewonnen EK van 2017 in Nederland, trad dinsdag op als een angstig vogeltje dat nauwelijks vrijheid durfde te zoeken en veilig op het stokje in de kooi bleef. Nederland opende zijn WK in Frankrijk met een zeer matige vertoning tegen Nieuw-Zeeland, maar won door een kopdoelpunt van invaller Jill Roord in blessuretijd.

Wilt u dit verhaal liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle voorgelezen versie.

De treffer redde Oranje van een blamage, al was het spel dan ondermaats te noemen. De blessuretijd was aangebroken toen Merel van Dongen van links voorzette en de bal wat gelukkig bij Roord terechtkwam, die van dichtbij inkopte. Ze was een paar minuten eerder ingevallen voor Jackie Groenen. De treffer was de beloning voor een aardig slotoffensiefje.

Het spel kenmerkte zich door de bank genomen door traagheid, besluiteloosheid en onnauwkeurigheid. ‘Aanvallen’, zo toeterde het trompetje in het oranje vak telkens weer. Aanvallen, het adagium van het Nederlandse voetbal, op het ritme van de toeterende toon van het gewonnen EK bij de mannen in 1988. Aan-val-len. Maar het lukte nauwelijks, een fatsoenlijk offensief ontketenen. De ploeg van bondscoach Sarina Wiegman, met zijn beste spelers voorin, wist de offensieve kracht nauwelijks te benutten, ook door onnauwkeurigheid en tergende traagheid van de opbouw. Nederland mocht verschillende keren blij zijn niet op achterstand te komen.

Door de zege is Oranje al aardig op weg naar de achtste finales. Nederland voetbalt zaterdag in Valenciennes tegen Kameroen, dat zijn eerste wedstrijd verloor van Canada, en dan op donderdag 15 juni in Reims tegen Canada. De eerste twee van elke groep gaan sowieso door, en ook de vier beste nummers drie van de zes poules plaatsen zich bij de laatste zestien.

Angstig Oranje

Alle verwachtingen, al dan niet opgeklopt, en alle voorbeschouwingen op de tweede WK-deelname van de vrouwen, doch de eerste in het volle schijnsel van de belangstelling, culmineerden dinsdag in Le Havre in een wat saaie, trage wedstrijd met talloze mankementen. Het angstige Oranje durfde nauwelijks vrijuit te voetballen in het voor bijna de helft gevulde Stade Océane, waar oranje de overheersende kleur was.

Vier jaar geleden, bij het debuut op het WK, voetbalde Nederland eveneens tegen Nieuw-Zeeland. Toen was eveneens gewonnen met 1-0, al viel de treffer dan veel eerder. Nu zou je progressie mogen verwachten van een gelouterde ploeg met internationals bij topclubs, maar dat bleek in elk geval voor deze gelegenheid een misvatting. Telkens weer ging de bal terug. Telkens breed als de bal diep kon. Telkens even aannemen als de bal ineens moest.

De verdediging acteerde bij tijd en wijle onzeker, het middenveld met Daniëlle van de Donk, Sherida Spitse en Jackie Groenen was vormloos en de aanvallers kwamen nauwelijks los. Topscorer Vivianne Miedema was matig soms in de aannames. Lieke Martens zoekt naar haar frivoliteit. Shanice van de Sanden kreeg nauwelijks zo’n diepe bal waarop ze heerlijk kan sprinten. Dat was ook lastig door de geslotenheid van Nieuw-Zeeland, maar als Europees kampioen zeggen de teamleden zelf vooruit te zijn gegaan sinds twee jaar. Tot die progressie dient ook te horen het uit elkaar spelen van defensief ingestelde tegenstanders.

De vrouwen zijn ontdekt. Door de media. Door de commercie. Omhoog gingen de verwachtingen. Eindelijk mochten ze beginnen, verzuchtten aanvoerder Sari van Veenendaal en bondscoach Wiegman aan de vooravond van het duel. Aan het spel viel dat te weinig terug te zien. Af en toe was te aanschouwen wat Oranje kan: bal laten lopen, zoeken naar de vleugels. Maar nooit kwam Van de Sanden helemaal vrij voor rust, vrijwel nooit was Martens echt weg. Nieuw-Zeeland wachtte rustig en brak gevaarlijk uit. De ploeg van trainer Tom Sermanni had zelfs op 0-1 kunnen komen, als het schotje van Chance niet op de lat was gevallen, na een blunder van Bloodworth.

Na rust was de 1,56 meter kleine aanvaller Sarah Gregorius twee keer vrij in luttele seconden. De eerste keer kon ze net niet bij de bal, daarna raakte ze die slechts half, waardoor Van Veenendaal kon redden. In de loop van de tweede helft leek Oranje dan toch op weg naar een doelpunt, maar Miedema schoot voorlangs, vergat Martens een keer aan te spelen en raakte doelvrouw Erin Nayler na een knappe voorzet van Desiree van Lunteren. Net op het moment dat het 0-0 leek te blijven, scoorde Roord.

De komende weken spelen de Oranjeleeuwinnen het WK in Frankrijk. Op deze pagina verzamelen we de mooiste verhalen over het toernooi, de spelers en de opkomst van het vrouwenvoetbal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden