Reportage Tour de France

In zijn sprint na de val grijpt Groenewegen pijnlijk mis

De excuses lagen voor Dylan Groenewegen na de vierde Touretappe voor het oprapen. Hij was nog gewond en herstellende. Met geen woord sprak hij erover na de mislukte sprint in Nancy. Hij trok het boetekleed aan.

Aan de rechterkant snelt de Italiaan Elia Viviani in het blauw naar de dagzege, geheel links berust Dylan Groenewegen ruim voor de streep in zijn lot. Beeld Belga

Minutenlang blijft het dinsdagmiddag stil onder de luifel van de bus van wielerploeg Jumbo-Visma. Het enige geluidsdecor bestaat uit de stationair draaiende motor van het voertuig.

Dylan Groenewegen, zojuist aan de boorden van de Meurthe in Nancy vijfde geworden in de massasprint, en Mike Teunissen, zesde in de rangschikking, fietsen met het hoofd diep geknakt over het stuur het zuur uit de benen op de rollers. ‘Eén keer wordt het zwijgen verbroken. Teunissen richt zich ineens op en zoekt een verzorger. Geïrriteerd: ‘Krijgen we nog herstel, of wâh.’

Hier wordt voorovergebogen een misser van jewelste overdacht. Hier wordt niet alleen lactaat, maar ook frustratie weggetrapt. Als Groenewegen eindelijk het hoofd opricht, volgt de boetedoening. ‘We zijn elkaar een beetje kwijtgeraakt. Ik heb niet duidelijk genoeg gemaakt wat ik precies wilde. Het was mijn fout.’

Er was naar uitgekeken, dit was de sprint na de val. Nu zou duidelijk worden hoe Groenewegen er aan toe was na zijn tuimeling in de slotfase van de eerste etappe in Brussel, waardoor hij naast de zo fel begeerde eerste gele trui greep. Niet hij, maar zijn ploeggenoot en steun- en toeverlaat in de eindsprint Teunissen stond na afloop op het hoogste podium. De vierde etappe, 213 kilometer tussen Reims en Nancy, was de eerstvolgende krachtmeting van de renners met een gloeiend eindschot op egaal asfalt.

Scenario

Dit was het scenario: op twee kilometer van de finish zou Groenewegen zich in het zog van Amund Jansen, Wout van Aert en Mike Teunissen nestelen, aan de linkerkant van de weg. Dat was kort voor een angstaanjagende vernauwing. Daar zouden ze hem eendrachtig uit sleuren, als het parcours weer zou verbreden. Daar komt dan niemand meer overheen, was de overtuiging. Op twee- tot driehonderd meter van de streep kon Groenewegen vrijuit sprinten, zoals hij het zo graag heeft.

Maar hij is er niet, dinsdagmiddag rond half zes. Hij zit aan de andere kant van de weg. ‘Ik had ze meer moeten aansturen. We hadden beter aan één kant moeten zitten.’ Groenewegen schrijft de tekort schietende communicatie toe aan zijn conditie. ‘Als ik honderd procent ben, lukt me dat aansturen wel.’

Op zijn rechterschouder piept een reep paars fysiotape onder zijn shirt vandaan. Het gewricht voelt stijf. Op zijn arm zit een pleister. De schaafplekken op zijn heup zijn nog niet geheeld. Hij had het bij het vertrek uit Reims gezegd: ik heb me wel eens beter gevoeld. Als je met 70 kilometer per uur op het wegdek bent geklapt ‘voelt dat gewoon niet lekker’. Hij slaapt ‘wel oké, voor zover dat kan.’

Geheugen

De ambities waren er niet minder om. Het verloop van de laatste kilometers stond in het geheugen gegrift. Een klimmetje, een beetje rechtdoor, een korte afdaling, wat draaien en keren en op 1,5 kilometer die versmalling. ‘Daar moeten we voorin zitten’, zei hij ’s ochtends.

Van Aert zit er, strak sturend. Zijn helm scheert rakelings langs de afzetting. De pionnen zitten in zijn wiel. Maar de koning ontbreekt op het appèl. Het is de Italiaan Elia Viviani van Deceuninck-Quickstep die de etappe wint, voor Alexander Kristoff en Caleb Ewan.

Groenewegen op de grond na zijn val afgelopen zaterdag. Beeld BELGA

Teunissen is na afloop uitgesproken kritisch. ‘We spreken iets af, we hebben de mankracht ervoor en dat lukt dan niet. Wout en ik zaten er en Dylan niet. Dan weet je dat het moeilijk wordt. Het is frustrerend. We hadden de ruimte niet meer om hem op te wachten. Je moet niet uit het veertigste wiel komen. Dat is te ver.’

Hij had gezien dat Groenewegen al voor de afgesproken groepering wat nerveus oogde. ‘Hij zat op andere mannen te letten in plaats van ons te volgen. Als hij de beelden terugkijkt, zal blijken dat hij echt vertrouwen mag hebben in onze capaciteiten.’

Dat Groenewegen het boetekleed aantrekt, neemt hij voor kennisgeving aan. ‘Het is geen kermiskoers. Het is goed dat Dylan kritisch op zichzelf is, wij moeten kritisch op onszelf blijven. Het moet de volgende keer beter.’

Hij toont ook begrip, er zijn verzachtende omstandigheden. ‘Dylan voelt zich niet top, het is een lastige tijd voor hem en er staat veel druk op. Dat mag je niet onderschatten. Zo’n sprint is ook geen computerspelletje dat altijd lukt.’

Mild

Ploegleider Nico Verhoeven etaleert enige mildheid. ‘Het is een teamspel. Als één schakel niet functioneert, gaat het al snel mis. Er kunnen renners van andere teams tussen komen. Die hebben ook allemaal een plan, je fietst op een zakdoek. Je kunt er niet dwars doorheen fietsen. Het zat gewoon niet mee.’ Hij kondigt wel een grondige evaluatie aan, zometeen in de bus.

In al zijn eenzaamheid knokt Groenewegen zich toch naar de topvijf van de etappe. Hij lijkt in de laatste meters wat stil te vallen. ‘Normaal kan ik een extra tandje bijzetten. Die was er nu gewoon niet.’

Vrijdag wacht een nieuwe kans voor de spurtbommen in de Tour, hij hoopt op verdere heling van de wonden in de tussenliggende dagen en rekent intussen op het ongebroken vertrouwen van de ploeg.

Mike Teunissen laat er geen twijfel over bestaan. ‘We gaan niet bij de pakken neerzitten. Ik ben ervan overtuigd dat Dylan hier de beste sprinter is.’

Meer Tour de France

De etappes, de hoogteverschillen en de deelnemers: alles over de Tour de France 2019
We hebben alle informatie over de 106de Ronde van Frankrijk voor u op een rij gezet. Voor als u goed voorbereid de touretappes wilt volgen, of gewoon benieuwd bent hoe de Tour dit jaar precies verreden wordt.

Geletruidrager Julian Alaphilippe – de springveer weet nu wat geduld is
De grootste vijand van geleruidrager Julian Alaphilippe was lang Alaphilippe zelf. Maar hij heeft geleerd. En nu verwacht Frankrijk nog meer van hem.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden