In ‘tussenjaar’ is Kanis eindelijk de blikvanger

Het compliment kwam van niemand minder dan regerend olympisch sprintkampioene Victoria Pendleton. Nooit eerder had de Britse zoveel moeite moeten doen voor een wereldtitel, zei ze zaterdag in Pruszkow nadat ze de Nederlandse Willy Kanis had verslagen in de sprintfinale....

Pendleton barstte na de beslissende derde sprint in snikken uit. De altijd nuchtere en vriendelijke Kanis begreep er niets van. Je moet lachen, niet huilen, hield ze de winnares voor. Zelf liet ze zich niet in verwarring brengen door de emotie van het moment, getuige haar brede glimlach. Soms voelt een tweede plaats ook als winst.

Op de slotdag voegde Kanis aan het zilver nog brons toe op de keirin. ‘Het is de bevestiging dat ik goed bezig ben’, stelde de 24-jarige wielrenster vast. De Kampense nam nog nooit een medaille mee naar huis van een groot toernooi, dus het zilver op de sprint stemde hoe dan ook tot tevredenheid. Hoewel ze zich bij het analyseren van de televisiebeelden zal realiseren dat ze dichter bij een sensatie was dan ze zelf door had.

Een allerlaatste jump bracht Pendleton het succes in de zogenoemde ‘belle’, de derde en beslissende wedstrijd in een sprinttoernooi. De Britse, met 28 jaar al een legende bij het baanwielrennen, had er zelf vooraf nauwelijks in geloofd.

Het olympische succes zat haar in de voorbereiding op de WK in de weg. ‘Het is moeilijk geweest om de training op te pakken met alle verplichtingen die je als olympisch kampioen hebt. Ik had niet gedacht dat dit mogelijk was. Ik ben zo opgelucht.’

Voor Kanis was het anders. Ze blonk tot de WK in Pruszkow voornamelijk uit bij wereldbekerwedstrijden. Daar was ze een vaste bezoeker van het podium. Maar zodra het om titeltoernooien ging, was ze niet in staat boven zichzelf uit te stijgen. Vorig jaar leek het er even op alsof ze haar definitieve doorbraak zou beleven bij de Olympische Spelen in Peking, maar bleef ze met een vierde plaats alsnog in de anonimiteit.

Het olympisch jaar was niet haar beste. De samenwerking met sprintcoach Pavel Buran verliep moeizaam. Kanis vertrouwde op haar gevoel, de Tsjech bood haar daartoe weinig ruimte. Met Peter Pieters ging het na de Spelen beter.

Kanis lijkt in haar doen en laten op de scheidende bondscoach. Ze stippelt net als Pieters zo veel mogelijk haar eigen pad uit en opereert het liefst in de schaduw.

Onduidelijk is hoe haar toekomst er na de WK uit komt te zien. De voormalige wereldkampioene fietscross keert tijdelijk terug naar haar oude liefde. Ze wil deelnemen aan de EK en mogelijk ook aan de WK. Veel hangt daarbij af van wat er na het afscheid van Pieters met de baanselectie gebeurt. Kanis is in potentie de komende jaren de blikvanger van het Nederlandse baanwielrennen.

De bondscoach, die vandaag een uitkering moet aanvragen, vertrekt met opgeheven hoofd. In Pruszkow kwam Nederland op vijf medailles uit, Yvonne Hijgenaar en Tim Veldt waren met een bronzen medaille in het laatste weekeinde nog succesvol op het impopulaire onderdeel omnium.

Vorig jaar liep de verzameling bij de WK in Manchester op tot acht medailles, waarvan drie gouden. Maar de keuze van Theo Bos voor de weg, de afwezigheid van Marianne Vos en Jenning Huizinga en de onrust en het gebrek aan beleid hebben de ontwikkeling van de ploeg die vorig jaar nog als boegbeeld van de olympische selectie werd gezien, geremd.

Pieters noemde 2009 ‘een tussenjaar’. De nieuwe bondscoach moet ervoor zorgen dat die periode niet langer dan een seizoen duurt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden