In Nederland laat gelukkig nooit iemand zich omkopen

Goddank hebben we daar in Nederland niet mee te maken, met omkoopschandalen. Na Wim Landman, de doelman van SHS die zich in de jaren vijftig door drie Bossche schurken van BVV liet omkopen, voor 2500 gulden dus de verleiding was nogal groot, hebben we valsspelers buiten de deur kunnen houden....

Of beter gezegd buiten de landsgrenzen, want als Nederlandse voetballers zich laten omkopen, gebeurt dat altijd in het buitenland.

Een paar jaar geleden werd Coen Burg in België veroordeeld, nadat was bewezen dat hij als speler van KVC Westerlo geld had aangenomen om er met de pet naar te gooien. Het was een interessant geval.

Het geld werd Burg overhandigd door John de Bever, in opdracht van een man die enige bekendheid genoot als informant van het IRT en leiding gaf aan een criminele organisatie. Zijn bijnaam was De Limburger. Volgens deze krant werd de man onder meer verantwoordelijk gehouden voor de organisatie van de smokkel van twaalfhonderd kilo cocaïnepasta die was verborgen in bevroren vruchtensiroop.

Deze week werd bekend dat Thijs Waterink in Duitsland een hoofdrol speelt in een ander, Duits omkopingsschandaal. Sympathiek was dat hij de illegale betaling van wat steeds de Kroatische wedmaffia wordt genoemd, een omschrijving die erop duidt dat we hier niet met kleine jongens hebben te maken, keurig onder zijn ploeggenoten van SC Paderborn verdeelde.

Een voorbeeldige aanvoerder, zullen we maar zeggen, ook om een andere reden. Waterink liet zich niet omkopen om te falen, maar kreeg een aanmoedigingspremie om te presteren. Dat is een essentieel verschil.

Met een aanmoedigingspremie is niets mis. Als De Telegraaf mij tienduizend euro wil geven om extra mijn best te doen in de concurrentieslag met bijvoorbeeld het Algemeen Dagblad, zeg ik geen nee.

Veel te lang onderschatte ik de affaire die in Duitsland tot grote schaamte heeft geleid. Pas na het lezen van een sfeerbeschrijving van correspondent Sander van Walsum van Café King, de stamkroeg van de Kroatische wedmaffia, raakte ik ervan overtuigd dat het hier een ernstige zaak betrof.

'Je komt er alleen als daar een dwingende reden voor is; Café King aan de Rankestrasse in het West-Berlijnse stadsdeel Charlottenburg.' De 'rokende cliëntèle' kijkt naar een voetbalwedstrijd, het aangeprezen ontbijt is een aanslag op het goede ochtendhumeur van de verslaggever en het bedienend personeel respecteert de zwijgplicht die het kreeg opgelegd nadat de driekoppige directie geboeid was afgevoerd.

Huiveringwekkend. Toch raar dat dit soort affaires zich altijd in het buitenland afspelen. De verwondering wordt nog groter na het lezen van een dik rapport dat nog geen jaar geleden verscheen.

Geld trekt gespuis aan, was kort samengevat de conclusie van de onderzoekers van de Integrity & Investigation van KPMG. Op verzoek van het ministerie van Justitie hadden ze, preventief, in 2004 het betaald voetbal in Nederland doorgelicht.

De eerste zinnen van het persbericht dat destijds werd verspreid, waren ontnuchterend voor wie gelooft dat het Nederlandse voetbal brandschoon is en zich, anders dan in Duitsland en België, verre houdt van malversaties en omkoping.

'De bedrijfstak betaald voetbal moet meer investeren in het voorkomen van inmenging door criminele organisaties. De sector is kwetsbaar voor inmenging door de georganiseerde misdaad. Op terreinen als spelers transfers, financiering en exploitatie van stadions, sponsoring en het gokken op wedstrijduitslagen bestaat een verhoogd risico, met name vanwege de financiële belangen die daarin een rol spelen.'

Intrigerend was ook de toevoeging dat 'enkele respondenten' hadden gezegd niet uit te sluiten dat in Nederland spelers en scheidsrechters worden omgekocht om uitslagen van wedstrijden te beïnvloeden.

Slechts één keer in vijftig jaar betaald voetbal werd bewezen dat een speler zich had laten omkopen. Scheidsrechters werden nooit betrapt. Dick Jol was volkomen onschuldig. Wij zijn het enige volk ter wereld dat fair play speelt. Scheidsrechters zoals Robert Hoyzer, de man die in Duitsland het schandaal aan het licht bracht, krijgen hier geen poot aan de grond.

Dit omdat, zoals competitieleider Van Oostveen van de KNVB deze week plechtig in NRC Handelsblad verklaarde, in de CAO van de Nederlandse scheidsrechters staat dat ze zich van gedragingen moeten onthouden die schadelijk zijn voor de werkgever.

En dat doen ze natuurlijk. Allemaal.

Wij smokkelen wel twaalfhonderd kilo coke, verborgen in bevroren limonadesiroop, en het barst in Nederland van de illegale wedkantoren, maar onze voetballers en scheidsrechters laten zich niet omkopen. Dat is een geruststellende gedachte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden