In 'Gregbergen' leven geen boe-supporters

Tussen de schare supporters van Greg Van Avermaet

Hamme-Zogge, het Vlaamse dorp waar Greg van Avermaet opgroeide en waar zijn ouders nog wonen is tijdens de Ronde van Vlaanderen het fandorp van Van Avermaet. Beeld Klaas Jan van der Weij

Rob Gollin

Hamme

‘Komaan Gregske!’ Ze hebben elkaar gezien, voorzitter Tania De Mey van de Fanclub Greg Van Avermaet en de wielrenner zelf. Hij had gezegd dat ze tegenover haar woning links in de berm moest gaan staan, dan zou hij zorgen dat hij aan die kant zou fietsen als hij een uur onderweg is in de Ronde van Vlaanderen. Klokslag 11.30 uur komt Gouden Greg – het predicaat na zijn olympische titel in Rio – voorbij in de buik van het peloton. Ter herkenning licht hij zijn hand van het stuur.

Vlaams verlangen balt zich deze druilerige zondag samen in een zompig weiland tegenover De Mey’s huis. Het veld ligt aan een kronkelweggetje tussen twee dorpskernen, Hamme en Zogge, zuidelijk van de rijksweg tussen Antwerpen en Gent. De fanclub, die zo’n duizend leden telt, heeft er een tent, plaskruisen en dixi’s neergezet. Supporters begeven zich na het passeren van de renners vol verwachting over ijzeren ribbelplaten in de met heteluchtkanonnen verwarmde ruimte. Daar zijn klapstoeltjes en tafels in informeel gelid tegenover een groot scherm geplaatst. De tap met Bavik Pils en Kwaremont staat al een uur open. Er zijn olympische broodjes beenham, Flandrientosti’s en Greg-macarons.

De hoop komt ergens vandaan. Het is zelden vertoond dat zoveel zonen van Vlaanderen in de Ronde tot de kanshebbers worden gerekend. Ga maar na: Sep Vanmarcke, Tiesj Benoot, Oliver Naesen, Yves Lampaert, Jasper Stuyven en Wout van Aert, de wereldkampioen veldrijden. Maar de meeste ogen zijn gericht op Van Avermaet. In de edities van 2016 en 2017 smakte hij in bloedvorm en buiten zijn schuld achtereenvolgens op betonplaten en kasseien. Nu moet het toch een keer gaan lukken, geloven ze hier, hij heeft deze lente alles op deze koers gezet, hij weet ook dat de jaren gaan tellen. Op de deur van de Onze-Lieve-Vrouw Hulp der Christenenkerk in Zogge staat de mededeling dat er geen mis is, deze Paaszondag. De aanbidding van de fiets gaat voor.

Gregbergen

Zogge is zijn dorp, al woont hij sinds enkele jaren een buurtschap verderop, in Grembergen. Dat werd na Rio tijdelijk omgedoopt in Gregbergen, de Groeneweg waaraan zijn villa staat, werd de Gouden Weg. Hij groeide in Zogge op in een huis vlak achter de kerk. Zijn moeder heeft er een kapsalon. Zijn dochtertje gaat er naar de kleuterschool waar hij zelf ook op zat. Ze mogen hem hier graag, zegt fanclubvoorzitter De Mey. Wie er in de tent naar vraagt, vindt meteen bevestiging. Hij is bescheiden. Geen blaaskaak. Geen fratsen. Daar houden ze hier niet van. Greg is een ‘gewone mens’, hij had ieders aardige, ietwat stille buurjongen kunnen zijn.

Zijn wortels en woonplaats leiden soms tot touwtrekken tussen de dorpen. Schepen van openbare werken Leen Dierick, een glaasje cava in de hand, spreekt van een ‘speelse rivaliteit’. Ze is bestuurder in Dendermonde. Daar valt Grembergen onder. Zogge valt weer onder Hamme. Zo lossen ze dat bijvoorbeeld op: toen de renner met een fietstocht werd gehuldigd na zijn gouden medaille in Rio, leidde die van Zogge naar Grembergen en deelden de beide betrokken burgemeesters een tandem. Dierick: ‘We komen er altijd wel uit.’

Op het scherm is het telkens speuren naar het rood-zwart van BMC, zijn ploeg. Van Avermaet had vooraf wat geklaagd over het gebrek aan steun, hij zat in eerdere koersen te snel alleen. Vandaag is die er wel. Jurgen Roelandts, Vlaming, is lang in zijn buurt.  Trouwe supporter Erik Leys (66) heeft zijn analyse paraat. 'Reken maar dat er een hartig woordje is gesproken.' 

Beste Vlaming

Het zeildoek bolt vandaag maar één keer echt onder de toejuichingen. Van Avermaet zet aan op de Taaienberg. Maar de grimas op het gelaat en de talrijke renners in zijn kielzog verraden dan al dat de vereiste scherpte er niet is. Hij zou vijfde worden. De beste Vlaming, dat wel. Het was ook de kou, verklaarde hij later, onder een capuchon bij de BMC-bus.

Berusting daalt al een kwartier voor de ontknoping neer in de tent. Het is niet Van Avermaet, het is niet eens een zoon van Vlaanderen, maar een Nederlander die wint. Het is dat de Waal Philippe Gilbert derde wordt, anders was het podium voor het eerst sinds 2001 volledig zonder Belgen gebleven.

Als Niki Terpstra over de finish rolt, klinkt er welgemeend applaus. Het verdriet van Zogge blijft binnen de perken. ‘Ik wil één ding zeggen’, zegt Van Avermaet-fan David Depage. ‘Respect. Respect. De beste is deze dag de beste.’ ‘Heeft u het applaus gehoord?’, vraagt Tania De Mey. Ze had het al eerder gezegd: hier zijn geen ‘boe-supporters’. Die buigen zich intussen met veel toewijding over een andere Vlaamse specialiteit dan de peilloze liefde voor de koers: glazen gevuld met Bavik en Kwaremont.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.