In drie maanden van probleempaard tot klasseruin

Ruiter Diederik van Silfhout staat met Four Seasons op het EK

Een sporter moet niet te veel van zijn paard houden. Paarden zijn handel. Dus toen Arlando in april werd verkocht, koos Van Silfhout voor Four Seasons. Nu staat de dressuurcombinatie op de EK.

Diederik van Silfhout met Four Seasons. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Dressuurruiter Diederik van Silfhout sliep ooit boven zijn tophengst Arlando. Zo hoorde hij elke beweging van zijn paard. Als hij het ook maar even niet vertrouwde, stond Van Silfhout beneden om poolshoogte te nemen. Meerdere malen was hij midden in de nacht te vinden in de stal bij Arlando, het paard dat Van Silfhout op de kaart zette als dressuurruiter.

Met die hengst nam hij deel aan de Olympische Spelen van Rio de Janeiro, won met de nationale ploeg goud op de EK van 2015 en de combinatie werd Nederlands kampioen in 2016. In oktober kwam aan de relatie een einde.

Zoals zoveel Nederlandse paarden werd Arlando verkocht aan het buitenland, aan de Deense Anna Zibrandtsen. Het laat Van Silfhout niet onberoerd. Hij trainde de hengst negen jaar. 'Arlando heeft veel voor mij en voor onze stal betekend. Het blijft mijn maatje.'

Ondanks de verkoop van Arlando in april is Van Silfhout toch actief op de EK, die deze week plaatsvinden in het Zweedse Gotenburg. In recordtempo heeft hij een opvolger opgeleid. Zijn nieuwste troef heet Four Seasons.

Kenners roemen de kwaliteiten van Van Silfhout. 'Binnen een paar maanden een paard op dit niveau hebben, dat is uitzonderlijk', aldus bondscoach Rien van der Schaft. 'Het zegt veel over zijn vakmanschap. Daar staat hij internationaal ook om bekend.'

Van Silfhout kan dienen als voorbeeld voor zijn collega's. Nederlandse paarden staan te boek als de beste ter wereld, maar de nationale ruiters kunnen vaak financieel niet opboksen tegen het buitenland.

Het bekendste voorbeeld is de verkoop van Totilas. Edward Gal en Nederland dachten met deze hengst een zekere gouden olympische medaille in huis te hebben. Maar toen het recordbedrag van naar verluidt 15 miljoen euro werd geboden in 2010, was Gal zijn paard kwijt.

Het lukte Van Silfhout om te anticiperen op de verkoop. Four Seasons werd binnen drie maanden omgeturnd van probleempaard tot een ruin van internationale allure. Vorige week vrijdag, enkele dagen voor vertrek naar de EK, staat Four Seasons (roepnaam Four) er ontspannen bij in Van Silfhouts stal in Lunteren. Hij lijkt haast te genieten van de aandacht.

Hoe anders was dat toen Van Silfhout Four Seasons in oktober kocht van een Duitse dressuurstal, net over de grens bij Hengelo. 'Hij was een bangig paard.'

Toen bevriende paardenhandelaren Van Silfhout in oktober belden, was de dressuurruiter aanvankelijk achterdochtig. Van Silfhout kreeg te horen dat het paard echt iets voor hem was. Maar het paard was al 12 jaar, worstelde met de piaffe en had bovendien problemen met zijn gebit. 'Hij zag er slecht uit, was dun en zijn haren waren lang. Je kon zien dat er lang niet serieus met hem was getraind.'

Van Silfhout kocht Four Seasons toch. Voor weinig geld. Maar vooral omdat hij voelde dat er een talent schuilging in de bruine ruin. Voor Van Silfhout hadden al zo'n twintig potentiƫle kopers het paard afgewezen. 'Als alles de goede kant op zou vallen, kon het misschien wat worden.'

In de eerste weken liep het niet. Het paard werd drie weken rust gegund. Toen er met de training werd begonnen, kreeg hij last van zijn spieren. Tot overmaat van ramp viel het dier ten prooi aan een schimmelaanval.

Van Silfhout zag het niet meer zitten en liet zijn vader Alex (voormalig ruiter van het Nederlands team) op het paard zitten. 'Hij heeft wat meer geduld dan ik en kan het paard met een omweg wat leren. Ik ben meer recht door zee.' Vader Van Silfhout begon te 'spelen' met Four Seasons.

Toen Diederik van Silfhout weer de teugels oppakte, ging het hard met Four Seasons. Samen begonnen ze wedstrijden te winnen en binnen de kortste keren liep Four Seasons op het hoogste niveau. Precies op dat moment werd de verkoop van Arlando concreet. 'Ik had het gevoel dat ik met Arlando op mijn top zat. Bij de Olympische Spelen werden we elfde. Maar ik ben te fanatiek om te blijven rijden voor de middenmoot. Dan doe ik liever een paar jaar niet mee.'

Samen met de andere eigenaren werd een prijs bepaald waarvoor Arlando weg mocht. De eerste beller bood het aanzienlijke bedrag, dat Van Silfhout voor zich houdt. 'Als ik al het geld van de wereld had, had ik Arlando niet verkocht. Onze schoorsteen moet ook roken. Natuurlijk speelt het mee dat ik een huis wil bouwen en een zoontje heb gekregen.'

Van Silfhout is niet jaloers op Anna Zibrandtsen, de nieuwe berijder van Arlando. Eerder het tegenovergestelde. De paardensport is nauw verbonden met de handel. Zibrandtsen werd na de aankoop van Arlando juist de pupil van Van Silfhout. De voorbereiding op de EK deden Arlando en Zibrandtsen in Lunteren. 'In het begin dacht ik nog wel eens: ik kan er beter op rijden dan Anna. Maar het beest is nu van haar en niet meer van mij.'

Zibrandtsen en Van Silfhout zijn door hun bondscoaches opgeroepen voor de EK in Gotenburg. Stel dat Arlando en Zibrandtsen boven Four Seasons en Van Silfhout eindigen? 'Het zou een mooie reclame voor mij zijn. Het betekent dat ik een paard goed kan africhten en ook dat ik een goede trainer ben.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.