Reportage Meerkamp turnen vrouwen

In die enorme arena doet Visser nuttige ervaring op

Turnster Naomi Visser ruikt bij de Europese Spelen aan het grote werk en maakt de entourage van een groot evenement mee. Dat gaat met vallen en opstaan bij de 17-jarige. In de kwalificaties viel ze vrijdag van de balk.

Naomi Visser. Beeld BSR Agency

Turnsters zijn jong, als ze de grote internationale stadions betreden. Naomi Visser was vorig jaar 16, toen ze in Glasgow in de SSE Hydro Arena haar EK-debuut maakte. Ze had niet eens de tijd gehad zich nerveus te maken. De gymnaste moest op het laatste moment haar tas pakken, toen vaste keuze Eythora Thorsdottir geblesseerd thuisbleef.

Daarna mocht ze, net 17 geworden, aantreden voor de wereldtitelstrijd in Doha, in Qatar. De Papendrechtse werd daar op de lastige meerkamp de beste Nederlandse: veertiende. Ze verbaasde zichzelf, maar niet haar coach, Vincent Wevers, die zijn pupil beschreef als de ‘koele kikker’ die altijd zou leveren, die minder onder de indruk zou zijn van veeleisende omstandigheden.

Dat bleek deze week bij de Europese Spelen in Minsk toch iets anders te liggen. In de kwalificatie stapte ze na een geweldige brugoefening, met een plaatsing voor de finale van zondag, van de balk af. Het zenuwentoestel is de lakmoesproef voor het mentale gestel van de turnster.

Visser kon ermee leven. Ze zei, na het behalen van de meerkampfinale (tiende met 51,532), dat ze altijd van het positieve uitgaat. ‘Ik kijk naar de dingen die wél goed gaan.’ Dat ze anders in de wedstrijd stond, was evident. Haar verklaring: ‘Voor mij is het voor het eerst dat ik zo’n grote wedstrijd turn.’

Ze had het over het enorme stadion, waarin zij optrad. De Minsk Arena, origineel een ijshockeystadion, telt twee verdiepingen op de tribunes. Hij heeft een capaciteit van 15 duizend plaatsen. Daarvan waren er voor de kwalificaties een kleine tienduizend gevuld. Vrouwenturnen trekt veel publiek. Het licht was overdadig. De blauwe arenavloer was anderhalf maal zo groot als normaal.

Vissers nog zeer groene collega Laura de Witt was zo van slag dat ze driemaal van de balk ging en een legendarisch lage 8,8 punten scoorde (ter vergelijking: Sanne Wevers werd olympisch kampioen met 15,466). Visser zei de grote belangstelling te kunnen verdragen. ‘Op wedstrijden probeer ik me ervoor af te sluiten. Het gaat ook niet per se om dat volle stadion.’

Meer moeite heeft zij, en daarvoor blijkt ze ook juist uitgezonden, met de drukte van een atletendorp. Dat hoort bij een multisportevenement. Bij de grote Spelen is dat drie keer zo erg. In Minsk huizen vierduizend sporters op een campus, in grote flats. Wevers: ‘Er zijn twee eetzalen van elk een sporthal groot. Groot ja, maar in Rio, bij de Spelen van 2016, waren die wel vier keer zo groot.’

Het ideale schema

Chef de mission Pieter van den Hoogenband is een van de mensen die onervaren sporters op hun gemak moeten stellen. Naomi Visser had hem, tot donderdag, al twee keer gesproken. Eerst als welkom en daarna over het sleuteltje dat ontbrak om de ramen helemaal open te kunnen zetten. ‘Pieter zei: als er iets is, kom naar me toe.’

Met andere sporters heeft Visser, nog best een bleu kind, zich niet kunnen ophouden. Het is gedag zeggen en dan weer door naar de training. Maandag vliegen, dinsdag trainen, woensdag podiumtraining, donderdag kwalificatie. Wevers: ‘En zaterdag de meerkampfinale en zondag de toestelfinale op brug. Het ideale schema. Als zij dat achter de rug heeft, zo’n totaaltoernooi, dan is zij wat mij betreft geheel geslaagd.’

Alles draait bij zo’n jeugdige turnster, als vijftienjarige verhuisd naar de sportersflat in Heerenveen, om het opdoen van ervaring. Wevers: ‘Niet onderschatten wat zo’n enorm stadion met een sporter doet. In Doha bij de WK was er geen of nauwelijks publiek. Dat was stukken makkelijker.’

De turnster, voor elke toeschouwer in het oog springend door haar dunne gestalte, won deze maand de Flanders International in Gent en in Rotterdam de nationale titel op de meerkamp, met scores boven de 54 punten. Ze heeft met verwachtingen te maken gekregen; nog een fase waar ze doorheen moet. Wevers: ‘Ik benoem dat bij Naomi. Houd er vast rekening mee dat als jij het zo goed blijft doen, je een verwachtingspatroon schept voor de buitenwereld. En die zullen vragen stellen als het een keer niet zo goed gaat. Dan moet je mooi in je eigen proces blijven en snappen dat het erbij hoort.’

Eerst is er de potentie, die wordt herkend en uitgebouwd, maar daarna gaat het om het mentale deel. Kan het talent de druk aan? De reis langs Glasgow, Doha en Minsk moet leiden tot een sterk optreden bij de voor olympische kwalificatie beslissende WK van Stuttgart, in oktober. Visser hoopt er bij te zijn, bij het nationale team van zes dat toptwaalf moet turnen. Coach Wevers wijst erop dat Visser ‘nog een jonkie’ is. ‘Maar het is superbelangrijk dat als je straks iemand opstelt dat die al een cv’tje achter de naam heeft.’

Daar waren wat hem betreft, en de net geslaagde haviste Visser is het daarmee eens, de Europese Spelen van Minsk voor bedoeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden