Reportage Tijdrit vrouwen

In de volgauto achter Anna van der Breggen: ‘Nog twee kilometer, alles geven nu’

Anna van der Breggen tijdens de rijdrit woensdag op de EK wielrennen in Glasgow. Foto Getty Images

Na twee recente nederlagen gaat Anna van der Breggen voor eerherstel in de tijdrit van de EK wielrennen. Onderweg noteert ze de snelste tijd, maar titelverdediger Ellen van Dijk is zes minuten na haar gestart. ‘Pak de snelheid van deze afdaling, Anna. Gebruik hem voor de volgende hobbel.’

De Skoda-volgwagen staat met draaiende motor klaar, een paar meter achter wielrenner Anna van der Breggen, in het oranje, met rugnummer 6. De tijdrit staat op het punt van beginnen. Een regenbui is zojuist over Glasgow getrokken. Het is echt Schots weer.

‘Denk erom, die eerste bocht voorzichtig door’, zegt bondscoach Thorwald Veneberg door de microfoon. Er liggen bij het Riverside Transport Museum, de startlocatie, kletsnatte tegels. In die eerste bocht je tijdrit verspelen, dat is niet slim.

Een uur later zal Van der Breggen zeggen dat ze die bocht misschien net iets te voorzichtig heeft genomen. ‘Want verder kan ik niet bedenken waar ik het heb laten liggen.’

We steken de Clyde-rivier over en rijden het centrum in. De renner duikt meteen in de aerodynamische houding. De snelheidsmeter pendelt tussen de 40 en 60 kilometer per uur. Het is op en af.

Veneberg, één en soms geen hand aan het stuur, gebruikt voortdurend de communicatie. Hij heeft als hulpmiddel de navigatie van zijn auto aan. Mecanicien Edwin van Vugt kijkt op de achterbank televisie op de smartphone. Tot die wegvalt. ‘Start hem opnieuw op, Ed.’ 

Verder is er het radioverkeer van de organisatie, met de tussentijden. In de linkerhand heeft de coach nog een routeverklikker en op zijn schoot ligt een stuk karton, met aantekeningen. Waar rechts, waar links, waar een gevaarlijke afdaling, waar een U-bocht. Vanochtend hebben ze het parkoers gereden, op vier wielen.

Door de microfoon, steeds met rustige stem: ‘Pak de snelheid van deze afdaling, Anna. Gebruik hem voor de volgende hobbel. Je voorganger komt nu al in zicht.’

Het 12-kilometerpunt van de ‘TT’ (time-trial) van 32 kilometer moet nog komen als de Poolse Katarzyna Pawlowska wordt gepasseerd. Een minuut ingelopen reeds. Dat is één, mompelt Veneberg.

Of ik het naambord even kan weghalen. Het ligt op het dashboard en verstoort het zicht op Van der Breggen die maalt en maalt. Soepel, nooit te groot verzet.

‘Denk aan je schouders. Je positie is goed. Pak je ritme.’

De radio meldt de snelste tussentijd voor Van der Breggen op het 12-kilometerpunt. ‘Weet je dat zeker, Edwin?’ Mecanicien heeft het goed gehoord. Veneberg geeft door: ‘De snelste tijd, Anna.’

Of het venijn van de zondag verknalde wegwedstrijd – Van der Breggen liet zich een kilometer voor de streep inhalen – nog een rol speelt bij dit vertoon? ‘Zeker’, zegt de bondscoach, wanneer hij moet uitwijken voor de Franse tv-motor die de camera vanaf nu op de Nederlandse topper gericht houdt.

Ellen van Dijk, titelverdediger, is zes minuten na Van der Breggen gestart en is op 12 kilometer zeven seconden sneller. Peter Schep, de baancoach, zit daar achter het stuur.

‘Goed bezig, Anna. Je bent met Ellen aan het strijden om de winst.’

Ellen van Dijk (links) wordt woensdag voor de derde keer Europees kampioen op de tijdrit. Foto ANP

De tweede tijdmeting valt weg in het radioverkeer. De tv biedt geen uitkomst, geen beeld immers. Later blijkt Van Dijk 17 seconden voor te liggen op dat punt, wanneer de daling naar de stad wordt ingezet.

‘We hebben geen tussentijd. Maar je gaat goed, Anna.’

De renner na afloop: ‘Ik wil alles weten. En als er dan geen tussentijd is, vertel het me dan alsjeblieft. Anders denk ik dat het niet zo goed gaat. Dat is de afspraak.’

De Russin Siradojeva wordt opgeraapt. Dan de Noorse Gulliksen die een oranje schicht voorbij ziet vliegen. Het dichte achterwiel van Van der Breggen werpt het water op. Dan komen er twee nieuwe doelen in zicht. Eerst de Britse Hayley Simmonds en de Spaanse Lourdes Oyarbide.

‘Rijd naar die Britse toe. Er voorbij. Goed zo. Ze kan je niet volgen, Anna. Je gaat goed, je gaat goed.’

Het opdrogende wegdek wordt weer nat. De tweede bui van de ochtend loost zijn neerslag. Op George Square, met tal van haakse bochten, zijn we haar kwijt. Ze gaat te snel. De jury laat Veneberg niet langs de achterblijvende Simmonds en Oyarbide gaan. Met nog 3 kilometer te gaan mag het gas weer worden ingedrukt.

‘Zet aan. Zet aan, Anna. Het is nog even. Daar, nog 2 kilometer. Alles geven nu.’

Anna van der Breggen: ‘Het verschil kan overal zijn ontstaan. Maar ik zeg toch: die eerste bocht.’ Foto ANP

In het Green Park worden we op 600 meter van het parkoers gehaald. Van der Breggen neemt op rotondes, straatstenen, tegels, geschilderde strepen op de macadam alle risico’s. Op het parkeerterrein zien we de tijdwaarneming: 41.41. Mecanicien Edwin moet eruit. Hoge nood. Op een videoscherm volgen we de laatste kilometers van Van Dijk. Zij krijgt de Duitse Brennauer in zicht. Die zet nog even stevig aan bij het opdraaien van het laatste rechte stuk.

‘Dat kan net het verschil maken’, zegt Veneberg. Hij schat het goed in. Van Dijk komt uit haar slipstream voor de laatste pedaaltrappen. ‘Dat was precies het stuk tegen de wind in’, vertelt Van der Breggen later. Van de 17 tellen voorsprong heeft Van Dijk er op de streep 2 over. Ze is voor de derde keer kampioen van Europa op de tijdrit.

Van der Breggen bibbert van de kou. Het is haar derde nederlaag in een paar weken, sinds La Course, waar Annemiek van Vleuten op 10 meter van de streep over haar heen sprong. Het gezicht staat op sip. Het Schotse parkoers met veel vals plat leek ideaal voor haar. Zij, de superdunne klimmer, won echter vooral door stuurmanskunst in de dalende kilometers, op smalle bandjes op een spekgladde weg.

Ze was niet bang geweest. ‘Het was veilig maar snel. We hadden niet per fiets kunnen verkennen. Er was één heel steil stuk. Dan rem je steviger dan nodig. Want je kent de bocht niet.’

Maar die 2 seconden verschil? ‘Die kan overal zijn ontstaan. Maar ik zeg toch: die eerste bocht.’

Hoogtestage loont voor Campenaerts

Victor Campenaerts is voor het tweede jaar op rij Europees kampioen tijdrijden geworden. De Belg van Lotto-Soudal was over 45,7 kilometer in Glasgow een fractie sneller dan de Spanjaard Jonathan Castroviejo. Het gat was minder dan een seconde: 53.38,78 tegen 53.39,41. Het brons was voor de Duitser Maximilian Schachmann: 54.06.

Jos van Emden stelde teleur. De Nederlander van LottoNL-Jumbo bleef steken op de achtste plaats: 54.33. Dylan van Baarle, de Nederlands kampioen tijdrijden, werd tiende in 54.42. Wereldkampioen Tom Dumoulin liet de titelstrijd in Glasgow schieten.

Campenaerts had zich terdege voorbereid op zijn optreden in Glasgow. ‘Ik ben hiernaartoe gekomen na een hoogtestage van vier weken’, vertelde de 26-jarige Belg. ‘Dat is een behoorlijke opoffering, maar ook een garantie dat je hier goed kunt presteren.’

Hij was rustig gestart. ‘Het werd een behoorlijk gat, maar ik wist ook dat het tweede deel van het parcours met de lange, vlakke wegen me lag. Dat is mijn specialiteit.’ De wegen lagen er nat bij. Bondscoach Kevin De Weert hield zijn pupil vanuit de auto voor grote risico's te vermijden. ,,Maar op de rechte stukken ging ik vol gas. Het was krap, maar het is gelukt.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.