Profiel Sanne Wevers

In de jacht op de wereldtitel moet Wevers nog een week de pijn verbijten

Het Nederlands vrouwenteam plaatste zich niet voor de finale. Boegbeeld Sanne Wevers heeft haar zinnen gezet op de wereldtitel balk. Ze deed haar oefening strak en foutloos.

Sanne Wevers in actie op de balk tijdens de kwalificatie voor de wereldkampioenschappen turnen in Doha, Qatar. Beeld ANP

Het gangetje naar de kleedkamer, diep in de buik van de kolosale Aspire Dome, is zaterdag na tal van mediaverplichtingen leeggelopen, wanneer turnster Sanne Wevers haar gepijnigde rechtervoet op de boarding legt. Ze laat de onderkant van de voet zien, het delicate oppervlak waarop zij de ene na de andere pirouette, soms drievoudig, draait. Er zit een gaatje in het eelt. Sinds veertien dagen. Eventjes ongeneeslijk.

Veel van het succes van de olympisch en Europees kampioen op de tien centimeter brede balk is op die gevoelige rechtervoet gebouwd. In Doha, de hoofdstad van Qatar, zou Wevers graag een greep naar de wereldtitel op het balanstoestel doen. Zaterdag zette ze een voorname eerste stap door zich voor de finale van aanstaande zaterdag te kwalificeren.

Tussen zaterdag en zaterdag is er een week van herstel en pijn wegbijten. Want haar Nederlandse team haalde de eindstrijd van het landentoernooi niet. Nederland, ernstig geplaagd door afzeggingen van de routiniers Lieke Wevers, Céline van Gerner en Eythora Thorsdottir, werd tiende in de landenwedstrijd, waarvan de beste acht dinsdag om de wereldtitel mogen strijden.

Het eerste examen in de olympische kwalificatie werd evenwel vlekkeloos afgewerkt. Daarvoor moest het team van bondscoach Gerben Wiersma zich in Doha bij de beste 24 landen plaatsen. Voor Nederland, langzaamaan een turnland van mondiaal niveau, was dat een laag geplaatste horde. Het vooruitzicht voor het ultieme plaatsingstoernooi, de WK van 2019 in Stuttgart, is riant.

Europees kampioen

De nationale ploeg, uitkomend als The Force, behoort in de sterkste opstelling gegarandeerd tot de beste acht van de wereld. Twaalf landen mogen naar Tokio (2020). In Glasgow werd het team in augustus nog derde van Europa. Ook toen was het team gemankeerd. In diezelfde Schotse stad werd kopvrouw Sanne Wevers kampioen van Europa op balk, een verrichting die haar veel zelfvertrouwen schonk.

Ze was in het naolympische jaar buiten de grote prijzen gevallen. In Montréal, bij de WK 2017, haalde zij, de olympisch kampioen van een jaar eerder, zelfs de finale niet. Wevers werd veertiende, met de score van 12,733 punten. Ze vergat een benodigd element en zei later dat ze in dat jaar tegen zichzelf was aan gelopen. ‘Wie ben ik en waar sta ik voor?’ waren basale vragen die je niet bij een olympisch turnkampioen zou verwachten.

Glasgow veranderde veel, maar spanning blijft altijd rond grote toernooien bestaan. Hoewel Wevers via een individuele route de Spelen van Tokio gerust zou halen, wil zij het liefst met een team naar de Japanse hoofdstad. Ze is geen echte individualist. Ze voelt zich ook verantwoordelijk. Hoe kan zij spanning wegnemen bij jonge debutanten als Kirsten Polderman (18) en Naomi Visser (17)?

Met haar 27 jaar is Sanne Wevers de oudste van de ploeg, ze is bezig aan haar achtste WK-toernooi sinds 2007. In Doha deed ze haar balkoefening met een pijnlijke rechtervoet.

Dat doet Wevers op haar manier. Beetje tijd en aandacht besteden aan de bibbers die zulke turnsters meebrengen naar die enorme arena, waar deze WK zich afspelen. Maar noem haar niet ‘de moeder van de ploeg’. ‘Nee, joh, ik voel me al zo oud.’

Ze erkent dat ze niet echt oud is, 27 pas, maar dat zij zich in de omgeving van meiden van 16 (Sanna Veerman) best wel oud voelt. Ze is ook de oudste, nu haar achtste WK-toernooi sinds 2007 is aangebroken. En turnsters van royaal in de 20 worden weinig aangetroffen in de sport die ooit het domein van 15-jarigen was. Nadia Comaneci, de beroemdste turnster aller tijden, werd zelfs als 14-jarige de grootheid die zij de rest van haar leven zou blijven.

Wevers droeg zaterdag met twee voortreffelijke toestelprestaties bij aan het Nederlandse totaalcijfer. Brug en balk deed zij strak en zonder fouten. Bij balk, het derde toestel, stond er druk op de ketel, omdat teamgenoot Vera van Pol was gevallen en drie van de vier resultaten zouden meetellen. Een val van Wevers zou gevolgen hebben gehad. Vooral voor haarzelf dan, want in de top-24 was Nederland met een aftrek van 1,0 punt echt wel gebleven.

Conservatief turnen

Wevers had toch de opdracht gekregen conservatief te turnen en geen grote risico’s te nemen. Ze wist, ingefluisterd door Nederlandse juryleden, dat de jury vooral zou letten op uitvoering (E-score). Daarom liet ze de moeilijkheidsgraad (D-score) iets zakken. Het resultaat was 5,4 (D) plus 8,633 (E). Met dat totaal van 14,033 (in Glasgow won zij met 13,900 Europees goud) bereikte zij in het kwalificatieklassement de vierde plaats, royaal achter de ongenaakbare Amerikaanse Simone Biles (14,800).

Die favoriet voor vijfmaal persoonlijk goud in één WK – een nakend wereldrecord – deed haar oefeningen met nog meer pijn dan de aan de voet gekwetste Wevers. Biles bleek vrijdag een aanval van nierstenen te hebben, maar verliet het ziekenhuis van Doha na enkele uren. De plicht riep. Ze ging ervan uit dat salto’s en adrenaline de pijn zouden verdrijven.

De weg naar de turntop is een genadeloze afvalrace. Sanna Veerman (16) bleef als enige van haar lichting overeind. Nu traint ze 29 uur per week, reist heen en weer tussen Amsterdam en Oosthuizen en gaat tussen alle hectiek door naar school.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden