Imponerend theaterstuk Gerdie Keen baat niet

Gerdie Keen staat, als ze niet tafeltennist, voor de klas ener lagere school, maar waarom is ze nooit ontdekt door scouts van het Theater van de Lach?...

Van onze verslaggever

Martien Schurink

NIEUWEGEIN

Gerdie Keen trainde in de uren voor de wedstrijd zoals ze nog nooit getraind had. De Joegoslavische speelsters waren diep onder de indruk. Wat een inzet, wat een professionaliteit, wat een warming-up. Fatima Isanovic, Silvia Erdelji, Marta Poljak en hun coach Todor Rakic waren er niet gerust op. Ze zouden aan Keen nog een kwaaie krijgen, zoveel was wel duidelijk.

Het liep tegen drie uur, de interland in het kader van de Europese eerste divisie stond op het punt van beginnen. De toeschouwers, niet meer dan vijftig, de paar Nederlandse en de meer dan een paar Joegoslavische officials inbegrepen, gingen er eens goed voor zitten. Hoe zou het Keen, de nummer veertien van Europa, vergaan in haar openingspartij tegen de nummer 43, de jonge verdedigster Erdelji?

Tot veler verbazing en tot ontzetting van alles wat Joegoslavisch was in sporthal Galecop stapte niet Keen naar de tafel, maar Emily Noor. Was Keen, net als haar teamgenote Melisa Muller, geblesseerd misschien of om een andere reden niet tot spelen in staat? Natuurlijk kon ze spelen, maar ze wilde niet spelen. Want wat zou ze met haar typische contra-spel kunnen uitrichten tegen een verdedigster? Ze was alleen maar naar Nieuwegein getogen om het Joegoslavische kamp in de maling te nemen.

'Ik wist al twee weken dat ik niet mee zou doen, maar we moesten toneel spelen. Die Joegoslaven moesten raar staan te kijken dat ik niet meedeed', vertelde ze lachend. Het komische opzetje slaagde wonderwel. Erdelji was zo in de war dat ze Noor maar weinig in de weg kon leggen, waarna Jan Vliegs pupil Diana Bakker uit haar slof schoot tegen Isanovic en 2-0 liet aantekenen. Een overwinning met mooie cijfers gloorde, de revanche op de twee weken eerder in Joegoslavië geleden 4-2 nederlaag leek nabij. Bondscoach Peter Engel, al zo vaak geplaagd door degradaties, begon al voorzichtig te denken aan promotie naar de hoogste Europese divisie, de superliga.

Het begin was mooi, zo mijmerde Engel op de bank, mooier kon een ouverture niet zijn. En er lag nog wel meer moois in het verschiet, want hij kende de Joegoslavische speelsters en hij wist dat die niet buitengewoon standvastig van karakter zijn, 'soms zelfs op het labiele af', vooral als ze achter komen. 'Ze willen het dan nog wel eens helemaal opgeven.'

Helaas voor Engel, de wens bleek weer eens de vader van de gedachte. Labiel? De jonge, onervaren Erdelji misschien, maar Marta Poljak toch zeker niet. De 29-jarige versloeg Suzan Derkx, ook al een pupil van voormalig bondscoach Vlieg, vlotjes in twee games en won vervolgens met Isanovic aan haar zijde ook het dubbelspel tegen Noor en Bakker. Onmiddellijk na de totstandkoming van de 2-2 vielen de Joegoslavische speelsters en coaches elkaar in de armen en werden op de tribunes tal van Servische zoenen uitgewisseld.

Ook al was de wedstrijd nog maar halverwege, de rekenaars hadden allang uitgedokterd dat de 2-2 voor Joegoslavië voldoende was voor plaatsing voor de promotiewedstrijd tegen Frankrijk. De resterende partijen deden er niet meer toe. Wat jammer was voor Noor, die ondanks een tekort aan lichtvoetigheid sterk speelde en ongeslagen bleef, en buitengewoon jammer zelfs voor Bakker die de zevende partij won en daarmee nog een troostprijs voor Engel in de wacht sleepte, zijnde een 4-3 zege.

Engel kon er nauwelijks blij mee zijn. De Duitser, van nature toch al niet de vrolijkste, liet zich bevangen door een in Nieuwegein ongepaste somberheid. 'Eigenlijk hebben we', mokte de grote roerganger van de NTTB, 'maar drie, vier spelers die echt professioneel met hun sport bezig zijn. Nu is de tijd gekomen om te gaan investeren in de toekomst.'

Hij noemde geen namen, maar op wie anders zou Engel hebben kunnen doelen dan Danny Heister, Trinko en Gerdie Keen en de nog altijd als een groot talent te boek staande Jörg de Cock? Dit viertal krijgt, als het aan Engel ligt, alle steun van de bond. 'Maar verder moeten we vooral investeren in de opleiding van een grote groep jongeren met talent.' Engel denkt aan de vorming van een Jong Oranje-selectie, met spelers en speelsters tot 22 jaar die bereid zijn hun ziel en zaligheid te investeren in het interessantste spel aller spelen. 'Dit is de enige weg naar succes.'

Emily Noor, de vertolkster van een van de hoofdrollen in de door Engel en Keen geregisseerde klucht in Nieuwegein, zag de bui enige tijd geleden al hangen en vluchtte naar een betaalde baan. Tekenend voor het huidige niveau van het tafeltennis in Nederland was dat uitgerekend zij het was, de 26-jarige Brabantse wie het aan te zien is dat zij maar weinig geneugten van het leven versmaadt, die Nederland voor weer een nederlaag behoedde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden