InterviewVivianne Miedema

‘Ik wil nu echt hoofdprijzen pakken met Arsenal’

Topspits Vivianne Miedema (25) tekent, ondanks een transfervrije status, een nieuw contract bij Arsenal. De kans om bijvoorbeeld naar Barcelona te gaan, laat ze lopen. ‘Het geluk ligt in vrouwenvoetbal toch meer in het team.’

Bart Vlietstra
Miedema voor Arsenal aan de bal in een wedstrijd tegen Tottenham Hotspur in het Emirates Stadium. Beeld Reuters
Miedema voor Arsenal aan de bal in een wedstrijd tegen Tottenham Hotspur in het Emirates Stadium.Beeld Reuters

Je bent ambitieus, speelt al sinds 2017 bij Arsenal waarmee je pas één landstitel won. Alle grote clubs zaten achter je aan. Hoe ben je tot deze beslissing gekomen?

‘Ik ben met meerdere grote clubs in Europa in gesprek geweest, dat klopt. In Spanje, in Frankrijk, in Engeland. Ik wil onderdeel zijn van een team dat een bepaalde groei doormaakt. Vijf jaar geleden kwam ik naar Arsenal, omdat ik die club wilde helpen hogerop te komen. We hebben eenmaal de landstitel gepakt, waren de afgelopen jaren dichtbij. Tegen Arsenal heb ik gezegd dat we ons verder moeten ontwikkelen en dan echt hoofdprijzen pakken. Zo niet, dan zal ik alsnog een stap moeten maken. Over een jaar ben ik 26. Dan zijn er nog steeds veel mogelijkheden. Maar mijn focus ligt nu volledig op Arsenal.’

Barcelona is nu de maat der dingen in het vrouwenvoetbal. En dat was ook zeer geïnteresseerd.

‘Barcelona is het beste team ter wereld op dit moment. Maar Engeland heeft de sterkste competitie. Hier heb je geen makkelijke wedstrijden. Met het EK komende zomer in Engeland zal de competitie weer een boost krijgen, verwacht ik. Elke wedstrijd moet je top zijn om drie punten te krijgen. Ik denk zeker dat de Spaanse competitie daarheen gaat. Voor het vrouwenvoetbal zou dat hartstikke goed zijn.’

Zou Barcelona ook niet te sterk worden met jou erbij?

‘Ha, nou, dat is wel het hele idee van voetbal, dat je spelers erbij haalt die het team versterken. Die club is geweldig. Maar op dit moment voelde Arsenal als de beste optie.’

In Engeland brak je al legio records. Arsenal heeft je letterlijk op een voetstuk gezet: er staat een standbeeld van jou voor het Emirates Stadium als eerste vrouwelijke voetballer. Speelt zoiets mee?

‘Nee, totaal niet. Ik heb al vijf mooie jaren gehad, maar we moeten het beter doen, heb ik aangegeven. Ook andere meiden hebben dat gedaan. Hopelijk kan de club deze zomer een aantal versterkingen binnenhalen.’

Kon je elders veel meer verdienen?

‘Er zijn twee clubs geweest waar ik meer had kunnen verdienen. Maar ik denk dat ik mag zeggen dat ik de bestbetaalde voetbalster in Engeland word. Dus ik mag zeker niet klagen. Ik voelde heel erg de waardering van de club, die de zaken sowieso goed aanpakt. Als je het trainingscomplex van Arsenal oploopt, heb je het gevoel dat er gericht aan iets gewerkt wordt, je voelt je geaccepteerd, gehoord. Je bent onderdeel van iets groters. Ze nemen heel nadrukkelijk hun maatschappelijke verantwoordelijkheid buiten het veld. Arsenal is gewoon classy. Ons team is heel close, dat gaat ons ook zeker helpen op het veld. Ook die band is een reden om te blijven.’

In het mannenvoetbal wordt de keuze toch vaak gemaakt op basis van financiën of om bij de allerbeste club van het moment te komen.

‘Bij de mannen heb je nog meer opties qua topcompetities, gaan er ook andere bedragen om als in het vrouwenvoetbal. Daar worden stappen gemaakt van 100.000 per week naar 400.000 per week. Dat is ergens het mooie en pure aan vrouwenvoetbal, dat de drijfveren en het geluk meer liggen in het team. Heb je ook bij het Nederlands elftal gezien. Dat zijn toch de mooiste herinneringen.

‘Er is geen garantie dat ik nooit wegga, ik denk zeker dat ik in mijn carrière nog ergens anders wil voetballen. Ik heb ook heel lang getwijfeld, pas twee weken geleden de knoop doorgehakt. Het komt ook door de komst van Jonas (Eidevall, coach, red.) vorige zomer. En dat ik na de winter als spelverdeler heb gevoetbald. Ik denk dat ik daar beter tot mijn recht kom, dat ik me daar ook prettiger voel.’

Je wordt gezien als een afmaker pur sang. Kijk alleen al naar al je doelpuntenrecords: 92 treffers in 108 interlands, 117 doelpunten in 144 wedstrijden voor Arsenal. Maar je hebt dus altijd een hang gehad naar een andere rol?

‘Ik heb in de jeugd altijd op 10 gespeeld. Doordat we bij de nationale ploeg geen spits hadden, ben ik daar komen te staan. Als je er zoveel scoort, weet je dat je er niet meer wordt weggehaald. Ik denk dat ik op 10 nog meer kan bijdragen. Tot nu toe gaat het ook niet ten koste van mijn doelpuntenproductie. Ik heb meer vrijheid, kan meer van mezelf laten zien. Vroeger stond ik vaak op een eiland, nu ben ik een verbindende speler. Ik ben veel meer involved, betrokken.’

Er glippen af en toe Engelse woorden en termen door in haar trefzekere antwoorden. Op het moment van bellen gaat ze net door de douane, ze is op weg naar ‘huis’. Dat is Londen geworden voor de vrouw die opgroeide in Drenthe.

‘Engeland voelt als thuis, ik heb mijn eigen huis in St. Albans, in Noord-Londen. Het is er heel rustig en mooi. De relaxte levensstijl spreekt me aan, de rijkheid aan cultuur. Plus: je kunt vanuit hier makkelijk andere dingen oppakken rondom het voetbal. Ik heb mijn trainersdiploma’s gehaald en in november ben ik klaar met mijn master business en marketing. Je kunt hier lekker afschakelen van het voetbal. Met ploeggenoten doen we vaak een koffietje of maken een wandelingetje door de stad.’

Kan dat nog zomaar ongehinderd?

‘Vrouwenvoetbal krijgt steeds meer aandacht en publiek. Met een zonnebril en een pet op kom ik er nog redelijk mee weg. Tegelijkertijd vind ik het mooi als er meisjes excited zijn om wat je doet. We hebben altijd het vrouwenvoetbal op de kaart willen zetten, dus dat hoort erbij. Daar mag ik alleen maar trots op zijn.’

Zeker qua bezoekersaantallen en zendtijd schuift het vrouwenvoetbal op naar het mannenvoetbal. Maar in dat mannenvoetbal zit ook veel lelijkheid; supportersproblemen, racisme, homofobie, narcisme. In hoeverre zie je dat al doorsijpelen naar het vrouwenvoetbal?

‘Ik zal nooit zeggen dat ik vrouwenvoetbal precies hetzelfde wil hebben als mannenvoetbal. Het mooie is dat vrouwenvoetbal nog steeds heel erg emotioneel en puur is. Er is veel minder haat op velerlei terrein. Ik hoop dat het groter wordt, en dan kom je waarschijnlijk soms in een moeilijke situatie. Dat hoort bij groei, daar moet je dan goed mee dealen. Er gebeuren ook mooie dingen in het mannenvoetbal. Maar dat mannelijke voetballers bijvoorbeeld nog steeds niet uit de kast komen, dat er homofobe spreekkoren zijn, vind ik enorm zonde. Voetbal is juist zo’n mooi platform. Niet iedereen zal er dezelfde gedachten over hebben. Dat is het leven, dat is altijd zo. In Engeland was het lang extremer, maar is het goed aangepakt. In Nederland moeten we ertegen optreden en statements maken. Het onfatsoen mag niet regeren.’

Je spreekt je steeds meer uit. Bent ambassadeur van War Child, hebt een column in het AD en namens Common Goal maakte je een statement over de oorlog in Oekraïne, samen met Juventus-ster Paolo Dybala.

‘Ik volg alles op de voet. Als je de positie hebt om je uit te spreken, om zaken aan te kaarten, moet je dat doen, vind ik. Oekraïne was groot nieuws, raakte me. We maakten met Arsenal al een statement, daarna heb ik nog wat gepost op Instagram. Toen kwam Common Goal of ik namens hen wat wilde zeggen. Dat is belangrijk. Nu heb je het gevoel dat die oorlog meer wordt weggestopt. Dat geldt zeker voor oorlogen elders op de wereld. Ik wil alles doen wat ik kan doen om minderbedeelden en arme kinderen te helpen, ik zal me altijd blijven uitspreken en inzetten.’

‘Het wordt geweldig of heel moeilijk op het EK’

Vivianne Miedema hoopt dat bij het Nederlands elftal alles in elkaar valt komende zomer op het EK in Engeland. De kwalificatie daarvoor verliep moeizaam. ‘We hebben natuurlijk al een grote verandering gehad na de Olympische Spelen, met Mark Parsons die Sarina Wiegman als bondscoach opvolgde. Veel blessures gehad, nooit met het beoogde basisteam gespeeld. Ons kennende wordt het geweldig of heel moeilijk. Ik hoop dat alles klikt en samenvalt voor het toernooi, dat iedereen beschikbaar is. Dan kan het hopelijk een heel mooie zomer worden. We komen eindelijk op een punt dat jonge meiden doorstromen en het aankunnen, dat is mooi om te zien. Maar ze hebben tijd nodig, het is niet realistisch om te verwachten dat zij ons even Europees kampioen maken. Er is nog ervaring genoeg, er zal een goede mix moeten ontstaan.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden