'Ik wil iets teruggeven aan de wereld'

Hij ziet Nelson Mandela en Oprah Winfrey als voorbeeld en hij speelt woensdag met AC Milan zijn vijfde finale in de Champions League. Clarence Seedorf (31) is een topvoetballer in balans, binnen en buiten het veld.

Van onze verslaggever Willem Vissers

Op de achterbank van de auto, met zijn persoonlijke assistent Andrea als chauffeur, prikt Clarence Seedorf een bakje fruit leeg. Terwijl hij de wereld buiten in zich opneemt, filosofeert hij.

‘Geven zonder iets terug te verwachten, is een van de moeilijke dingen in het leven. Veel mensen klagen. Ze vragen vooral. Probeer eens iets te geven. Niet iets materieels, nee, een compliment, een schouderklopje. Zeg iemand gedag, lach naar iemand.

‘Van kleine dingetjes genieten, dát is spiritualiteit. Ik kijk hoe mensen hand in hand lopen, hoe de moeder kijkt naar haar dochter, hoe oplettend of juist onoplettend iemand met een kind wandelt.

‘Dat vind ik interessant. Dan zie ik iemand met een kinderwagen vlak langs de weg lopen. De ouder kijkt bellend de andere kant op, het kind is bij wijze van spreken allang weg uit het wagentje en niemand heeft iets gemerkt.’

Een uur eerder is hij fysiek afgebeuld op Milanello, het trainingscomplex van AC Milan dat qua schoonheid het paradijs voor voetballers benadert. Met de hartslagmeter om maakt hij korte sprint-jes, rent om pilonnetjes, tikt ballen terug over korte afstand.

Ook tijdens het uithijgen zijn er momentjes van puur genot. ‘Driekwart zat kapot. We maakten grappen over elkaars pijntjes. De een had een volle neus, bij de ander zat de heup vast. Ik wilde een schaar maken en kreeg mijn been niet meer over de bal heen. Een pass van Kaká kwam niet aan omdat zijn actie helemaal ongecoördineerd was. En zag je dat mislukte schot van Gattuso, waarna het publiek applaudisseerde? Het gaat om interactie.’

Eens was Seedorf verguisd, vooral in Nederland. Hij was de nationale pispaal op kicksen. Te wijs en te volwassen voor zijn leeftijd, altijd op zoek naar de rafelranden van zijn rol in het veld en zijn status in de groep.

De Seedorf van AC Milan is een gelauwerde en gelouterde prof, voor de vijfde keer finalist in het belangrijkste Europese clubtoernooi. Dat is vaker dan Cruijff of Van Basten, vaker dan welke Nederlander dan ook.

Hij is de spil op het middenveld. Oersterk, aangever van het tempo, behept met leiderscapaciteiten. Maar hij ziet een grotere rol voor zichzelf weggelegd.

Hij zit geregeld aan bij voormalig premier Berlusconi, de clubvoorzitter. Hij sprak onlangs op uitnodiging (‘wat een autoriteit’, oordeelde NOC*NSF-voorzitter Erica Terpstra) bij het Olympisch Comité in Rome over sport en integratie. Hij denkt mee met de Italiaanse voetbalbond over de problemen rond supportersgeweld. Hij heeft een raceteam in de 125cc-klasse, dat talenten de kans biedt op wereldfaam.

Samen met veteraan Maldini bespreekt hij vrijwel alles met trainer Ancelotti. En toen Ronaldo met Milan tegen een van zijn vorige clubs, Inter, speelde, kwam Seedorf met de scheidsrechter overeen van het veld te lopen als de spreekkoren aanhielden.

Altijd is daar die kruisbestuiving tussen voetbal en de sociale activiteiten die daarvan zijn afgeleid. Seedorf is trots op ruim vijftien jaar als prof in de hoogste divisie, maar ook op zijn stichting Champions for Children. Daarnaast bouwt hij aan een bedrijf dat talentvolle sporters begeleidt.

Hij lacht om de vraag wat hij over twintig jaar doet.

‘Niet stilzitten. Ik hoop dat alles dan zodanig is gegroeid dat ik kan genieten van een bedrijf dat veel winst maakt, zodat ik mijn non-profit werk kan ondersteunen.

‘Hoe belangrijker de stichting wordt, hoe meer kinderen we kunnen helpen. Wat dat bedrijf betreft: business is business, maar nooit zonder mijn normen en waarden uit het oog te verliezen. Dat betekent niet dat ik een watje ben, maar bepaalde criteria worden gehandhaafd: loyaliteit, eerlijkheid, directheid, vastberadenheid. Ik wil niet stelen, maar door hard werken iets bereiken.’

Het helpen van nooddruftige kinderen voelt als een missie. ‘Vanaf het moment dat ik de positie en de leeftijd had me zo op te stellen, vanaf de tijd ook dat ik zelf kinderen heb, is het makkelijker om mijn idealen te verwoorden. Als kinderen goed opgroeien, met normen, waarden en zelfrespect, zal de wereld er beter uitzien.

‘Ik heb moeite met situaties waarin niets structureels wordt gedaan aan ellende van kinderen. Bevoorrechte mensen zoals ik kunnen op een goede manier helpen.’

Hij noemt Nelson Mandela, die hij eens ontmoette voor een interland in Zuid-Afrika, en Oprah Winfrey als voorbeeld. De Amerikaanse tv-ster stichtte onder meer scholen in Zuid-Afrika, waar minderbedeelden de kans krijgen zich te ontwikkelen. ‘Ze geeft wat terug aan de wereld. Dat is fantastisch.

‘De hele wereld kent Oprah Winfrey en zij geeft positieve boodschappen af. Dat wil ik bereiken met mijn leven, na het voetballen. Ik wil iets teruggeven aan de wereld. Voetbal kan me daarbij helpen. Daarom ben ik ook zo dankbaar voor mijn talent.

‘Ik denk dat winnen om het winnen nergens op slaat. Dat is puur egostrelend. Dan ben je klaar met voetballen, heb je vijftien, misschien twintig jaar genoten, en dan is er eigenlijk niets meer over dan een naam en een erelijst. Ik lever hiermee geen kritiek op anderen, maar zo wil ik mijn talent niet gebruiken.’

Seedorf doorziet de regels van het spel op de planeet voetbal en is bezig met de oprichting van een bedrijf. On International begeleidt talent in alle opzichten.

‘Ik verdien mede zoveel geld door media-aandacht. Als je dat niet inziet, kun je het ook niet waarderen. Dat besef willen we laten doordringen. Spelers zijn het belangrijkste bezit van de club, samen met de naam en het logo. Maar voetballers weten lang niet altijd in te schatten wat hun waarde is. Ik zeg niet dat je met iedereen vriendjes moet zijn, maar je moet je van je rol bewust zijn.’

Op onderdelen van het werk van Seedorf buiten het veld is kritiek geuit. Hij liet een stadion bouwen in Suriname, dat volgens critici te vaak leegstaat en gesloten blijft voor derden. ‘Suriname en Nederland hebben me veel gegeven en die landen zal ik niet links laten liggen. Het idee was om een plek te creëren waarvan Suriname gebruik kón maken, maar ik heb bij de opening gezegd: ga niet wachten tot ik weer iets doe. Het moet ook van het land zelf komen.

‘Er zijn activiteiten geweest, maar ze waren niet zo gestructureerd. Wij zijn met een tweede plan bezig, want ik wil geen dingen doen die morgen vervallen in niets. Het begint met mij, maar het moet niet met mij eindigen.’

Alle lijntjes in zijn loopbaan komen langzamerhand bij elkaar en er vormt zich een fijnmazig netwerk. Hij is ook niet meer wrokkig om de benadering die hem in Nederland soms ten deel viel. ‘Ik houd ervan vooruit te kijken en de actuele gebeurtenissen zo intensief mogelijk te beleven en ervan te genieten. Ik kan respect opbrengen voor het feit dat mensen van mening durven te veranderen.

‘Ik leef bij het moment. Het is niet altijd makkelijk geweest optimistisch te blijven, maar als 99 van de 100 dingen negatief zijn, moet je dat ene positieve punt aangrijpen om weer te bouwen.

‘Ik ben een persoon in balans, maar net als ieder mens maak ik moeilijke momenten mee. Het gaat erom hoe je daarmee omgaat. Optimisme zit in mijn dna, denk ik. Ik heb er nooit voor getraind.

‘En het fysieke heeft met het mentale te maken. Je moet werken aan jezelf, om gezond en fris te zijn. Je moet werken aan innerlijke rust. Je wordt rijper, volwassener, je krijgt meer mensenkennis en je leert meer over wat je uiteindelijk wilt doen in het leven. Het is voor mij altijd wel duidelijk geweest waarvoor ik stond, maar nu wordt het meer gestructureerd.’

‘Ik sta voor sport en integratie. Nu weet ik precies wat mijn gevoel altijd is geweest. In het verleden kon ik dat misschien niet uitleggen. Als voetballer heb je een verantwoordelijkheid naar alle mensen die je volgen, vooral jeugd. Ik wil kinderen laten groeien, op een gestructureerde, positieve manier.’

Zijn stichting steunt projecten in Cambodja, Kenia en Brazilië en richt zich binnenkort op Suriname en ook op Almere, waar Seedorf op school zat. ‘Problemen zijn er overal, maar waar ik mijn hand kan reiken, wil ik helpen.

‘Het gaat niet alleen om voetbal. Als ik hier van Milanello wegga, krijg ik met zoveel dingen te maken. In het verleden had ik niemand om me daarbij te helpen. Je weet niet met wie je in zee moet gaan. Carrièreplanning is zo belangrijk. De zaakwaarnemer is goed, maar voor het persoonlijke aspect heeft hij vaak geen tijd genoeg of mist hij de vaardigheden.’

De vraag is of Seedorf nu pas zo volwassen is als hij pakweg acht jaar geleden dácht te zijn. ‘Nee, maar ik ben altijd gezien als volwassener dan ik was. Ik was wél volwassener dan mijn gemiddelde leeftijdgenoot, maar dat is wat anders.

‘Mijn karakter en mijn leiderscapaciteiten zijn voor mij geen nieuwigheden. Ik heb door de jaren heen beter leren omgaan met die capaciteiten. En verder hangt het ervan af hoe ze worden gebruikt. Hier, bij Milan, kan ik al mijn kwaliteiten op tafel leggen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden