'Ik was dolgelukkig. Ja, ik heb gejuicht'

Ruim twee maanden na zijn debuut in het Nederlands elftal brak André Ooijer (25) zijn kuitbeen. 'Weg Champions League, weg EK', was zijn eerste gedachte....

'VOOR DE wedstrijd tegen FC Utrecht viel Ruud van Nistelrooij weg door een blessure. Klote, het gebeurde in een oefenwedstrijdje tegen Silkeborg. Dat is het nadeel van dat soort wedstrijdjes. Ruud loopt nu een hoop mis en moet alleen maar zorgen dat hij weer zo snel mogelijk fit is om het EK alsnog te halen.

We zaten er deze week nog over te praten. Als hij geen tegenslagen krijgt, is hij vlak voor het einde van de competitie fit. Als hij dan kan laten zien dat hij meteen zijn vorm te pakken heeft, en dat kán hij denk ik, dan maakt hij nog een kans op een plaats in de selectie. Wat ik door mijn blessure aan het begin van het seizoen had met de Champions League, dat heeft Ruud met deze mooie wedstrijden. De prijzen worden nu verdeeld. Of, in ons geval, dé prijs. We doen met PSV alleen nog mee voor de titel.

Tegen FC Utrecht stond ik weer centraal in de defensie, tegen Martel. En tegen De Graafschap speelde ik ook centraal, met Nikiforov. Het is dan zaak dat je op het goede moment doorschuift naar het middenveld. De donderdag na het duel met De Graafschap hoorde ik dat ik weer geselecteerd was voor het Nederlands elftal. Dat was het mooiste moment.

Ik had erop gehoopt, niet op gerekend. Dat klinkt zo vanzelfsprekend. Je weet natuurlijk dat de trainer op weg naar het EK nog wat van je wil zien op niveau. Dan moet hij je ook selecteren.

Ik was dolgelukkig. Ja, ik heb even gejuicht. Ik besefte dat ik heel dichtbij mijn doel was. Dat is in één woord top. Fantastisch. Het houdt in dat je er kei- en keihard voor gewerkt hebt en dat die arbeid beloond is. De bondscoach zei dat ook in zijn welkomst-woord maandag. Hij vroeg even aandacht voor André Ooijer, die na lang blessureleed fantastisch was teruggekomen en had laten zien dat hij weer terug is op zijn oude niveau. Dat is een stimulans voor iedereen die geblesseerd raakt, zei Rijkaard. Hij feliciteerde me en zei dat ik het verdiend had. Je ziet dan ook de bewondering uit de groep.

Ik ken de meeste jongens van de nationale ploeg, ook omdat ik mee was naar het WK. Je gaat nu toch langzaam naar de definitieve selectie toe, dat merk je ook aan de sfeer onderling. Je merkt aan hele kleine dingen dat het toernooi dichterbij komt. Hoe, dat is moeilijk uit te leggen. Alles wordt aangescherpt, de discipline bijvoorbeeld. De teugels worden wat aangetrokken door de coach, maar ook door de spelers onderling. Er wordt meer gecorrigeerd.

De bondscoach ging tegen de Belgen zonder rechtsback spelen. Hij wilde een ander systeem proberen en op dat moment besliste hij drie centrale verdedigers op te stellen. De kans dat ik zou invallen was daardoor inderdaad kleiner. Anderzijds: ik kan niet alleen rechtsback spelen, maar ook centraal achterin. Als Frank de Boer had aangegeven dat hij gewisseld wilde worden, had ik ook op zijn positie kunnen invallen.

Ik vind het goed van de bondscoach dat hij nog een ander systeempie probeert. Je weet hoe we kúnnen spelen. Straks moet je op het EK opeens iets anders doen en dan is het prettig als je weet hoe het er voorstaat. We maken het mee bij PSV, daar zijn we ook een paar keer van systeem veranderd; drie verdedigers, vier verdedigers, een driehoek voorin, drie spitsen. Dat zijn toch systemen die je even geoefend moet hebben voordat je ze kunt toepassen. Als je weet hoe het werkt, kun je ook tijdens de wedstrijd omzettingen plegen.

Met alle commerciële activiteiten rond het EK houd ik me niet zo bezig. Dat doet de spelersraad. Als het je aangaat, krijg je een nieuwsbrief thuis. Nee, ik sta niet op die Shell-munten. Ik ben lang geblesseerd geweest. Nu ik weer van de partij ben, zullen ze wel weer rekening met me houden. Het gaat mij er om dat ik bij de uiteindelijke 22 zit voor het EK en dat we kampioen worden met PSV. In de volgorde: PSV kampioen, EK.

Veel jongens die net als ik bij Ajax hebben gezeten, ken ik al van mijn twaalfde, dertiende jaar. Davids en Reiziger bijvoorbeeld. Ze kennen mijn familie en ik ken hun familie. In de jeugd speel je veel toernooien in het buitenland en dan reisde de hele familie mee. Ook de ouders gingen dan met elkaar om.

Die hele discussie rond de fysiotherapeuten bij het Nederlands elftal is een beetje overdreven. Door een aantal spelers, onder wie Davids, Seedorf, Kluivert en ook ik, is alleen maar aangegeven dat we het fijn zouden vinden om er iemand bij te hebben die ons normaal ook behandelt.

Meer is er niet. Het wordt nu afgeschilderd alsof Leo Echteld en Charley Heus twee kwakzalvers zijn, en Rob Ouderland en Ricardo de Santos twee nietsnutten. Dat is natuurlijk niet zo, want Robbie en Ricardo zijn twee goede fysiotherapeuten.

De toevoeging lijkt ons alleen fijn omdat we daardoor misschien fitter zijn en beter zullen presteren. Het gaat er ook om dat de fysio's samenwerken. Als dat gebeurt, is de situatie optimaal. De media maken ervan dat Ouderland en De Santos er zwaar op tegen zijn. Het wordt zo in het extreme getrokken. Zo van: als Leo en Charley komen, gaan Robbie en Ricardo weg. Zo is het natuurlijk niet. Want Robbie en Ricardo behoren gewoon tot de medische staf van het Nederlands elftal.

Ik heb die wedstrijd tegen België heel intens beleefd, hoewel je weet dat de kans klein is dat je invalt als je met 2-0 achterkomt. Maar op een gegeven moment zie je toch weer kleine blessures. Cocu zou maar een helft spelen. Bogarde kreeg last, Davids ook. Dan denk je: wie weet, gooit de trainer mij erin, maar het werd Bert Konterman. Wat Rijkaard na de wedstrijd tegen me zei? Tot ziens.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden