Reportage

'Ik voelde me nutteloos'

Een keer per week doet Hidde Jurjus vrijwilligerswerk. Dat geeft hem kracht. Alle dagen alleen bezig zijn met voetbal biedt de keeper van De Graafschap te weinig voldoening.

Iwan Tol
Hidde Jurjus (22) en meneer Olijslager (81) op pad in Lichtenvoorde. Beeld Marcel van den Bergh
Hidde Jurjus (22) en meneer Olijslager (81) op pad in Lichtenvoorde.Beeld Marcel van den Bergh

Er bestaan misschien wel twee Hidde Jurjussen, zegt Hidde Jurjus. De één, stoere Hidde, is keeper van De Graafschap en moet vrijdagavond zijn doel zien schoon te houden tegen Roda JC. De club is verwikkeld in een hevige degradatiestrijd.

Eén keer per week haalt Hidde Jurjus (22) meneer Olijslager (81) in zorgcentrum Careaz in Lichtenvoorde op voor een ommetje. Dan halen ze een bloemetje, doen boodschappen of drinken een chocomel, meneer Olijslager's favoriete drankje, in het café. Zaken waar door bezuinigingen in de zorg nauwelijks tijd meer voor is.

Sommige teamgenoten van De Graafschap informeren wel eens naar zijn bezigheden naast het voetbal. 'Als ik dan zeg dat ik vrijwilligerswerk doe, klinkt dat zo raar. Alsof ik me opoffer. Zo voelt het niet. Het geeft me juist energie om weg te zijn uit de hectiek van het voetbal.'

Zelfvertrouwen geven

Al dertien jaar speelt Jurjus voor De Graafschap, waarvan de laatste twee jaar in de hoofdmacht. Supporters verkozen hem vorig seizoen tot speler van het jaar. Ook meneer Olijslager is nu een beetje fan van Jurjus. 'Ik vind hem een goeie keeper', zegt hij.

Jurjus barst in lachen uit: 'Het zal toch niet zo zijn dat meneer Olijslager hier eigenlijk de vrijwilliger is. Dat ze hem stiekem inhuren om mij een beetje zelfvertrouwen te geven?'

Was hij geen voetballer geworden, dan stond Jurjus nu voor de klas. Leraar geschiedenis leek hem wel wat. Maar na een half jaar staakte hij zijn opleiding. 'Je moest één dag per week stage lopen. Dat viel niet te combineren met het voetbal.'

Van huis mee

Het sociale kreeg hij mee van huis uit. Vader helpt bij de plantsoenendienst werkzoekenden aan een baan, moeder werkt met demente bejaarden en zijn broer met mensen met een beperking.

Alleen maar met voetbal bezig zijn is niets voor hem, ontdekte Jurjus al snel. 'Ik voelde me nutteloos.' Toen hij dat tijdens een verjaardag tegen een nichtje vertelde, tipte ze hem om contact op te nemen met Careaz. Zo kwam van het één het ander.

Jurjus duwt meneer Olijslager door het centrum van Lichtenvoorde. De één, voormalig onderhoudsmonteur van een worstenfabriek, weduwnaar en kampend met een spierziekte. De ander, een keeper die met zijn ploeg in de eredivisie wil blijven.

Een jaar kennen ze elkaar nu. Meneer Olijslager biechtte zijn begeleider al snel op dat hij voor PSV is. Inmiddels kan ook De Graafschap rekenen op zijn sympathie. 'Maar dan moeten ze niet degraderen', waarschuwt hij.

Jurjus: 'Aha, u bent een succes-supporter, meneer Olijslager. Dan weten we dat ook weer.'

Meneer Olijslager is intussen met zijn hoofd alweer bij andere zaken. Er moet straks nog geld gepind worden. 'Dan kan ik Hidde zo mijn bankpasje toevertrouwen. Hij is zo'n eerlijke jongen.'

De Graafschap-doelman Hidde Jurjus stopt vrijdag een stafschop van Rydell Poepon van Roda. Beeld anp
De Graafschap-doelman Hidde Jurjus stopt vrijdag een stafschop van Rydell Poepon van Roda.Beeld anp

Geen heilige

Van profvoetballers bestaat het beeld dat ze hun zeeën aan vrije tijd doelloos doorbrengen, het liefst achter de PlayStation. Wie op vrijdagavond in Studio Sport naar het item 'de playercam' kijkt, waarin voetballers hun leven filmen, ziet dat beeld vaak bevestigd.

'Ho', zegt Jurjus meteen. 'Ik speel óók PlayStation, hoor. Ik ben een jongen van 22 die het leuk vindt om met vrienden competitieve spelletjes te doen of een beetje slap te ouwehoeren.' Met andere woorden: hij is geen heilige.

Hij voelt zich dan ook niet geroepen om zijn collega's ter verantwoording te roepen. 'Ik heb heel sterk het gevoel dat ik dit werk met ouderen moet doen. Maar als je dat niet voelt, wie ben ik dan om te zeggen: ga je nuttig maken voor de maatschappij?'

Harde wereld

In het thuisduel tegen Roda JC (3-0) wordt Jurjus uitgeroepen tot man van de wedstrijd. Vlak na rust keert hij een inzet van Poepon. Even later stopt hij van diezelfde speler een strafschop. Hij balt zijn vuist en schreeuwt het uit. De sociale Hidde is hier ver weg.

Aan hem heeft hij niet zoveel in het voetbal, weet hij. Er is een voortdurende strijd gaande. Is het niet met tegenstanders, dan is er wel de onderlinge concurrentie in zijn team. Zelfs meneer Olijslager vindt dat Hidde voor zijn 35ste financieel binnen moet zijn.

'In die zin is het een harde wereld, waarin geen plek is voor kwetsbaarheid', zegt Jurjus. 'Maar dat is op kantoor toch ook zo? Dan zeg je toch ook niet snel tegen collega's: 'Ik heb eigenlijk niet zo'n leuk weekend gehad, had ruzie met mijn vrouw. Ik denk dat het verschil met het voetbal niet zo groot is.'

Transfer

Hij doet het als keeper zo goed dat er misschien een transfer zit aan te komen. Hij zou op de nominatie staan bij FC Utrecht, mocht Robbin Ruiter daar vertrekken. En afgelopen november werd hij opgeroepen voor Jong Oranje.

Maar hoe moet dat met meneer Olijslager als hij een transfer maakt?

Jurjus: 'Ook al speel ik straks misschien ergens anders, dan nog kom ik vaak genoeg in Lichtenvoorde om u te bezoeken.'

Die 81-jarige: 'Ik mag jouw carrière nooit in de weg staan.'

Bovendien is de opvolging al geregeld. Stijn van Zutphen, Jurjus' beste vriend, is al een paar keer komen proefdraaien bij meneer Olijslager.

Die neemt een slok chocomel en steekt zijn duim op: 'Zo'n vent!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden