Column Peter Winnen

Ik kan me een toekomst voorstellen waarin sport er weinig tot niks meer toe doet

Op de dampend hete negende augustus van het jaar des Heren 2040 zien zestigduizend bier zuipende en popcorn vretende toeschouwers in ‘Amsterdam Stadium’ het Chinese hardloopwonder Zong Rhuan schouder aan schouder met de Nederlander Kadir van Es door de laatste bocht scheren op de 800 meter. Het gaat om de afstandstitel op de eerste Moderne Spelen.

Het Internationaal Olympisch Comité had zichzelf in september 2036 opgeheven. Tegen de universele dopingfraude kon het niet meer op. Het mensverheffende gedachtengoed van Pierre de Coubertin was definitief failliet.

Wie de titel wint, komen de toeschouwers niet te weten. Een bomaanslag in het stadion maakt een einde aan de pret. Het duel was vooraf groots vermarkt als de vermakelijke strijd van goed tegen kwaad.

Het scenario zoals hierboven beschreven kwam ik tegen in de ‘wat als?’-serie van NRC Handelsblad. Afgelopen weekend ging het over de vraag: wat als doping wordt toegestaan? De slotzin in het artikel is deze: ‘Als regels in de sport verdwijnen, raakt ook de rest van de samenleving ontwricht’.

Ik kan me een toekomst voorstellen waarin sport, of een sportheld, er weinig tot niks meer toe doet.

De Chinees Zong Rhuan is onderworpen aan een propagandistisch staatsprogramma. Niet alleen is hij op basis van zijn genetische codes reeds op tweejarige leeftijd gebrandmerkt als topatleet. In het genadige Chinese programma wordt die genetische kachel tot witte hitte opgestookt. Sinds het verscheiden van de olympische beweging is elke inspuiting, pillenkuur dan wel gentuning tot en met legaal.

Kadir van Es is het resultaat van een gunstige kruising tussen atletisch vaardige ouders. Zo doen wij dat in het Nederland anno 2040: we kruisen net zo lang tot we het goud in de zak hebben. De natuur, en de natuur alleen, hoort het werk af te ronden.

Jammer van die bomaanslag. Nu weten we nog niet of het goede zegeviert.

Anno 2080 – ik ben intussen 123 jaar oud met dank aan de voortschrijdende gen-wetenschap en een altruïstische zorgverzekeraar – kijkt haast geen mens naar topsport. In vervallen stadions krabt nog een handjevol genetisch gemanipuleerde toeschouwers verveeld in het kruis: het zal allemaal wel, dit kan ikzelf toch ook.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.