INTERVIEW

'Ik kan het niveau van Chelsea aan'

Als de spits van Vitesse vanavond tegen AZ raak schiet, klinkt in de Gelredome zijn goaltune en danst de Traoré. Ook uit eerbetoon aan de vader, die hij nooit heeft gekend.

Bertrand Traoré: Kansen creëren en benutten, zo kan ik belangrijker zijn voor Vitesse.' Beeld Klaas Jan van der Weij
Bertrand Traoré: Kansen creëren en benutten, zo kan ik belangrijker zijn voor Vitesse.'Beeld Klaas Jan van der Weij

Als vanavond in de Gelredome het swingende Mot de Passe van de in Burkina Faso geboren zanger en rapper Imilo Le Chanceux wordt gedraaid, betekent het dat zijn landgenoot Bertrand Traoré heeft gescoord voor Vitesse. In navolging van zijn illustere voorgangers Nikos Machlas en Wilfried Bony heeft de 19-jarige spits zijn eigen goaltune. Traoré: 'Mot de Passe, je moet eerst je wachtwoord kennen om verder te gaan.'

Scoren is het nieuwe wachtwoord van Traoré. Hij staat dit seizoen bij Vitesse al op elf treffers, waarvan drie in de KNVB-beker. Toch wordt hij in het nummer van Le Chanceux vooral opgevoerd als de jongen, die Afrika verliet om zijn droom te realiseren. Elke goal brengt hem een stap dichter bij en Traoré viert het met een dansje, waarbij de vingertoppen langs de binnenkant van zijn armen glijden. 'Imilo zingt ook over mij, op deze wijze bedank ik hem.'

Dreadlocks

In Arnhem woont hij voor het eerst zelfstandig sinds hij in januari 2014 door Chelsea bij Vitesse werd gestald. Maar Afrika is nooit ver weg. Hij vond een Frans sprekende kapper uit Kameroen, die zijn dreadlocks keurig rechtop heeft gezet. Strakke coup, magisch linkerbeen en een mooie toekomst in het spoor van zijn oudere broer Alain, die bij Monaco voetbalt; geregeld vraagt Bertrand Traoré zich af of zijn vader al tevreden zou zijn.

Hij heeft hem nooit gekend. Bertrand was een baby, toen international Isai Feu Traoré op de operatietafel overleed. 'Complicaties bij een nekoperatie, de details weet ik niet', vertelt hij. 'Er zijn fatale fouten gemaakt, waardoor ik zonder vader ben opgegroeid. Ik moest het doen met foto's en filmpjes van hem.'

15 jaar

Reeds als jochie van 15 jaar maakte Bertrand Traoré zijn debuut voor Burkina Faso. Het was tevens een eerbetoon aan zijn vader en oud-international Isai. 'Met het jeugdteam van Burkina Faso onder 17 jaar had ik de Afrika Cup gewonnen en ik werd verkozen tot beste speler van het toernooi. Daarna werd ik opgeroepen bij de senioren.

'Alsof het zo moest zijn, speelden we in mijn geboortestad Bobo Dioulasso. Ik woonde vijf minuten bij het stadion vandaan. Het publiek werd gek, toen ik na rust mocht invallen. Iedereen kende mijn vader, nu was het de beurt aan zijn jongste zoon. Ik zal nooit vergeten hoe ik onder luid gejuich het veld betrad. Het was zo emotioneel om net als mijn vader en Alain voor Burkina Faso te mogen spelen.'

Weer met een glimlach: 'Volgens oude vrienden van Isai worden Alain en ik nooit zo goed als hij. Ze zeggen: 'Isai scoorde met rechts en links, jullie zijn stijf linksbenig'. Soms denk ik dat mijn vader ergens boven meekijkt en me aanspoort om ook met de rechtervoet te scoren.'

Het land is arm, maar politiek stabiel, vertelt Bertrand Traoré. Hoewel Burkina Faso tijdens de laatste editie van de Afrika Cup al in de groepsfase werd uitgeschakeld - waarna de Belgische bondscoach Paul Put werd ontslagen - hoopt Bertrand Traoré in 2018 op het WK in Rusland te spelen.

'Het is een realistisch doel. We waren vorig jaar al dichtbij het WK in Brazilië, toen verloren we in de play-offs op doelsaldo van Algerije. Het is een feest om voor Burkina Faso te spelen, ik zal nooit een uitnodiging weigeren. De nationale ploeg voelt als mijn tweede familie.'

null Beeld Klaas Jan van der Weij
Beeld Klaas Jan van der Weij

Mentor

Op zijn 13de verhuisde Bertrand naar zijn oudere broer Alain in Auxerre, waar hij een jaar later werd opgepikt door Chelsea. De droom om evenals zijn vader en zijn broer te slagen als profvoetballer leek in de jeugdopleiding van Chelsea soms ver weg. 'Alain heeft me de weg gewezen, hij was mijn mentor en vaak een tweede vader. Ik had het zwaar in Londen. Die periode heeft me gevormd.

'Ik zat op school, kende niemand en moest eerst de Engelse taal leren. Ik miste mijn familie en vrienden in mijn vaderland. Toch wist ik dat ik moest blijven geloven in mijn droom. Gelukkig had ik mijn moeder ook in Londen bij me. Ik kan haar niet genoeg bedanken voor alles wat ze voor me heeft gedaan. Ze heeft zich voor me opgeofferd. Zonder mijn moeder en mijn andere broer had ik het niet gered.'

Traoré spreekt zachtjes in het Engels, fluistert bijna alsof hij zijn ambities niet van de daken wil schreeuwen. Laat hem dansen met zijn lange, dunne benen en hij is gelukkig. Van aangever tot afmaker; Traoré geniet van zijn nieuwe rol bij Vitesse. Het maakt hem tot een completere speler, zegt hij.

'Kansen creëren en benutten, zo kan ik nog belangrijker zijn voor het team. De 1-1 bij Heracles voelde als een nederlaag. Ik hoop dat we vanavond tegen AZ onze mooie serie overwinningen kunnen voortzetten. We kunnen ons nog kwalificeren voor Europees voetbal.'

Bertrand Traoré van Vitesse wordt vastgehouden door Ramon Zomer van Heracles. De wedstrijd eindigde in 1-1. Beeld anp
Bertrand Traoré van Vitesse wordt vastgehouden door Ramon Zomer van Heracles. De wedstrijd eindigde in 1-1.Beeld anp

Hazard

In principe keert Traoré deze zomer terug naar Londen. Hij moet wachten op een werkvergunning in de wetenschap dat Chelsea-coach Jose Mourinho gecharmeerd van hem is. Hoewel Traoré bij Chelsea moet opboksen tegen grote namen als Hazard, Costa en Willian werden zijn lichtvoetige bewegingen wellicht al woensdag gemist tegen Paris Saint-Germain.

Hij is er klaar voor, vertelt Traoré, op het trainingscomplex van Vitesse op Papendal. 'Ik ben ervan overtuigd dat ik het niveau van Chelsea aankan. Ik houd van de competitie, ben altijd op zoek naar uitdagingen. Ik ben een vechter, ik wil er alles aan doen om met Chelsea in de Champions League te spelen. Die droom hield me in Londen al eerde overeind.'

Sinds vier jaar is zijn moeder hertrouwd. 'Eindelijk heb ik een vader, want zo voelt het echt', aldus Bertrand. Toch is Isai zijn onzichtbare gids. 'Voor elke wedstrijd loopt hij in gedachten met me mee het veld op. Mijn vader zal een bron van inspiratie blijven. En ik ben het aan mijn moeder verplicht om te slagen.' Bertrand Traoré kent immers het wachtwoord om verder te gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden