INTERVIEW

'Ik hoorde: gefeliciteerd. Toen kwamen tranen, was zo emotioneel!'

De aanvalster van Amsterdam leek afgeschreven voor het Nederlandse team. Tot ze een foto van zichzelf zag als nors en negatief mens. Het roer ging om, nu mag ze naar de Spelen van Rio.

Kitty van Male (oranje) in duel met de Australische Grace Stewart tijdens de Champions Trophy, vorige maand in Londen. Beeld Getty Images

Met een keurige tip-in tekent hockeyster Kitty van Male donderdag voor de vierde treffer in de met 7-3 gewonnen oefeninterland tegen Duitsland. Maar zo vanzelfsprekend was het niet dat de 28-jarige Van Male na de gouden medaille van Londen 2012 in Rio de Janeiro terugkeert op het olympische podium. 'Ik heb vanaf het nulpunt tien stappen moeten zetten om in Rio te komen.'

Van Male was uit beeld geraakt en leek afgeschreven. Na het mislukte EK in 2013 in Boom werd de aanvalster van Amsterdam door coach Max Caldas niet geselecteerd voor het WK in 2014 in Den Haag. 'Ik ben veel bezig met anderen. Ik stap meteen op mensen af als ik zie dat ze zich niet goed voelen. Dan wil ik er voor ze zijn. Maar ik merkte dat ik zelf niet lekker in mijn vel zat en daar deed ik niks mee.

'Ik parkeerde mijn gevoel en richtte me louter op de gevoelens van anderen. Zo vergat ik mezelf en dat zag je terug in mijn spel. Ik kan mezelf veel druk opleggen, dan ga ik minder spelen. Bij Amsterdam dacht ik: ik moet mijn acties maken. Ik moet een leidende rol oppakken, want ik ben een van de ervaren speelsters.

Geforceerd

'Zo raakte ik de frisheid kwijt, ik ging te veel nadenken. Ik had bovendien geen vertrouwen in mijn fysiek, ik kwam de meisjes uit de B1 niet eens voorbij. Niks lukte meer. Het kwam hard aan dat ik afviel voor het WK. Ik was eerst boos, waarom zag ik het niet aankomen? Heb ik signalen gemist? Gaf de coach ze niet?'

Uiteindelijk richtte Van Male de boosheid op zichzelf. 'Hoe kun je nou zo stom zijn om je gevoelens te blokkeren en te negeren? Misschien was het ook normaal geworden om bij het Nederlandse team te zitten en leunde ik onbewust achterover.'

Te geforceerd trachtte Van Male zich vorig jaar te bewijzen voor de nieuwe bondscoach Sjoerd Marijne. 'Ik wilde nog mooiere acties maken. Ik moest van mezelf nog meer aanwezig zijn. Zo ging het alleen bergafwaarts. Toen kwam de grootste klap dat ik helemaal uit de selectie van het Nederlandse team werd gegooid. Dat had ik niet verwacht. De rest van het seizoen liep ik gefrustreerd rond bij Amsterdam.'

Willemijn Bos, Kitty van Male, Frederique Derkx en Caia van Maasakker (vlnr). Beeld anp

Van Male kwam tot inkeer, toen ze een foto van zichzelf terugzag. Het chagrijn droop ervan af. 'Ik schrok echt. Straal ik zoveel negativiteit uit? Hoe hebben de andere meiden dit geaccepteerd? Wellicht dachten ze: laat gaan, Kitty heeft de laatste tijd zoveel tikken gehad. Maar ik besefte: de knop moet om. Ik ben met de personal trainers Kaya Gezgin en Taufan Hofman gaan werken.

'In Rotterdam deed ik oefeningen, die gericht waren op sprongkracht en explosiviteit. Ik weet nog dat ik trainer Hofman vroeg: hoe lang moet ik nog? Antwoordde hij droogjes: Kit, dit was pas de warming-up. Taufan hielp me ook mentaal. Ik ben van de structuur. Is een training anderhalf uur? Mooi, dan richt ik me daarop.

'Hij zette de klok stil. Ik kon niet zien, hoe lang ik nog moest trainen. Dat vond ik verschrikkelijk. Hij zei: je bent pas klaar, wanneer ik het zeg. Ik moest leren om het beste uit mezelf te halen. Zo begon ik topfit aan het nieuwe seizoen. Ik ging met Amsterdam zelfs in de zaal hockeyen, terwijl ik dat niet kan. Het hielp me om het plezier in het spel terug te vinden.'

Desondanks leek Van Male verloren voor de nationale ploeg. 'Ik was vorig jaar tijdens het EK met vakantie in Frankrijk. Ik zei tegen vrienden: ik heb 0,01 procent kans om weer voor het Nederlandse team te spelen. Maar wat mij betreft staat de deur open.'

Na het ontslag voor Marijne gunde zijn opvolgster Alyson Annan haar voormalige pupil bij Amsterdam een herkansing in het Nederlandse team. Van Male: 'Het was meteen vertrouwd, de meiden waren oprecht blij voor me. Het voelde als ik nooit was weggeweest, alsof ik na twee jaar thuis kwam.'

Van Male scoorde schitterend bij de Champions Trophy in Londen, donderdag buffelt ze in Düsseldorf als vanouds op de flanken. En ze pikt haar goaltje mee. Van Male kon slechts huilen na het verlossende telefoontje van Annan. 'Ik hoorde: gefeliciteerd, goed gedaan. Toen kwamen de tranen, ik was zo emotioneel! Ik heb te vroeg opgehangen. Ik ben zo trots dat ik Rio heb gehaald, omdat ik van zo ver moest komen.'

Mink van der Weerden

Hockeyer Mink van der Weerden vierde zijn jubileum in stijl. De verdediger speelde donderdag bij het vierlandentoernooi in Düsseldorf zijn 100ste interland. Hij scoorde tegen België met zijn handelsmerk, de verwoestende sleeppush. De Belgische doelman Vanasch kent de strafcorners van Van der Weerden. Ze speelden tot dit seizoen samen bij kampioen Oranje Zwart. Een minuut voor tijd kreeg Nederland bij een 2-2-stand een vijfde corner. Snoeihard ramde Van der Weerden de bal achter Vanasch. Zo won het Nederlandse team met 3-2, door een goal van spits Pruyser en een tip-in van De Voogd na een pass van Verga.

En die onthullende foto gebruikt Van Male nu als metafoor bij lezingen voor het bedrijfsleven, die ze namens haar werkgever en clubsponsor Eiffel verzorgt. 'Ik gaf presentaties over mezelf en dat was behoorlijk confronterend. Ik keek continu in de spiegel. Op de foto stond een nors, boos kijkend mens, terwijl ik juist niet zo ben. Dat beeld blijft een ijkpunt.'

En lachend: 'Ik hoop er straks een mooie foto van mezelf in Rio naast te kunnen zetten.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden