‘Ik durfde met dat nooit mezelf te zijn’ grote lijf

Komend weekeinde moet judoka Grim Vuijsters in het Georgische Tblisi onder anderen ‘een Pool van 180 kilo’ en wellicht de Russische oud-wereldkampioen Mikhailin verslaan om de Europese titel te veroveren. Daarna vecht de 25-jarige Brabander opnieuw tegen de onzichtbare tegenstander, die hem dankzij een gerechtelijke procedure weghield bij de Spelen van Peking.

Robèrt Misset

Vorige week maakte bondscoach Maarten Arens bekend dat Dennis van der Geest terugkeert op de judomat. Zo dreigt een volgend steekspel tussen de zwaargewichten Vuijsters en Van der Geest om het ene startbewijs in de categorie boven de 100 kilo op de WK, in augustus in Rotterdam. En of het dit keer wel eerlijk gaat?

‘Ik was wel blij te lezen dat de bond de beste judoka naar Rotterdam wil sturen’, zegt Vuijsters, in de sportschool van zijn trainer Jan de Rooy in Goirle. ‘Oké, dat zeiden ze voor de Spelen ook. Maar geen enkele judoka heeft nu een beschermde positie.’

Na de Spelen spraken Vuijsters en De Rooy openhartig met bondscoach Arens, De Rooy evalueerde de affaire nog eens met technisch adviseur Cor van der Geest. De Rooy: ‘Met Van der Geest en Arens valt niks uit te praten, ze vertellen hun waarheid en de rest kan de pot op. Ze hebben dubbele belangen. Hoe kon Cor als vader van Dennis objectief zijn?’

Vuijsters: ‘We hebben ons ongenoegen geuit. Ik voelde me belazerd door de bondscoach. Maar we moeten verder met elkaar. Ik heb geen belang bij een slechte relatie met Arens. Ik moet het achter me laten. Ik kan niet blijven hangen in mijn wrok dat ik niet naar de Spelen mocht. Dan presteer ik straks op de EK net zo slecht als vorig jaar op de NK.’

De achterdocht is gebleven. De Rooy, in sappig Brabants dialect: ‘Ik vertrouw ze nog voor geen vijf centen.’

Het rouwproces over het mislopen van een olympisch ticket duurde bij Vuijsters langer dan hij verwachtte. ‘Ik was chagrijnig, had mijn plezier in het judo verloren. Ik heb op een oneerlijke manier verloren. Tot een half jaar voor de Spelen had ik vanuit de bond nooit eerder een signaal gekregen dat ik niet naar Peking zou gaan.’

De progressie van Vuijsters was onmiskenbaar geweest. De verwurging van Dennis van der Geest bij een toernooi in Parijs leek symbolisch voor de machtsoverdracht in de categorie boven de 100 kilo. Vuijsters: ‘Hij moest aftikken, voor een judoka is dat vernederend. Dennis is een grootheid in het judo. Het was een bijna euforisch gevoel om hem in Parijs helemaal in mijn macht te hebben. Ik was helemaal het mannetje.’

Toch mocht Van der Geest naar de Spelen. ‘Niemand kon het me uitleggen’, aldus Vuijsters. En zijn peetvader De Rooy: ‘Dennis won in drie jaar nul medailles, Grim drie in drie weken. Het was een politiek spel.’

De trieste aftocht van Van der Geest, die in Peking al in zijn eerste partij geblesseerd raakte, deed ook Vuijsters pijn. ‘Ik durf niet te zeggen of Dennis fit genoeg was voor de Spelen, maar het zag er niet goed uit. Vooral bij de opening van de Spelen had ik het zwaar. Ik zag Dennis vooraan lopen. Toen dacht ik: daar had ik moeten staan. Ik voelde me zo machteloos.’

Begin april ontmoetten de twee rivalen elkaar voor het eerst weer bij de bondstraining. ‘We hebben elkaar de hand geschud en samen getraind’, zegt Vuijsters. ‘Het is niet zo dat ik zijn kop eraf wil trekken, zo ben ik niet.’

De Rooy zegt het pas als zijn pupil is vertrokken. ‘Grim is te zacht. Tijdens de trainingsstage voor de EK hield hij zich in. Moest ik hem echt in zijn oren schreeuwen dat hij die gasten best op hun rug mocht flikkeren.’

Vuijsters begrijpt de kritiek van zijn coach. ‘Ik ben nog te weinig een killer op de mat. Ik ben een laatbloeier. Ik was bij de junioren vijf keer tweede geworden, voor ik mijn eerste gouden medaille won. Ik verloor telkens van een ander, altijd ontbrak er iets. Ik miste zelfvertrouwen.’

De oorzaak wist hij ook, het duurde lang voor de reus uit Brabant zijn lichaam leerde accepteren. Vuijsters: ‘Als jochie was het mijn droom om een held te worden als Spiderman. Maar ik was nogal verlegen, werd gepest om mijn lichaam. We maken er nu wel eens grappen over. Maar ik was als kind een kubieke meter, een meter hoog en een meter breed.

‘Dan ben je een gemakkelijk doelwit, zeker als je niet zo mondig bent. Pas op de middelbare school ontdekte ik dat ik fysiek sterker was dan die jongens. Ik heb er eentje gegrepen en het pesten was meteen afgelopen.’

Eindelijk werd zijn lichaam zijn bondgenoot. ‘Een minderwaardigheidscomplex heb ik niet gehad’, aldus Vuijsters. ‘Maar ik durfde niet mezelf te zijn. Ik was bang om afgerekend te worden op dat grote lijf. Ik heb nog steeds niet het idee dat ik supersterk ben. Bij de EK doet een Pool mee van 180 kilo, die wil je niet op je rug hebben. Ik moet ook niet vertrouwen op mijn kracht. Ik weet dat ik technisch de beste judoka ben.’

Vuijsters zegt dat hij een tikkeltje gemener is geworden. ‘Ik ben door die affaire rond de Spelen niet meer zo aardig als vroeger. Trainer De Rooy: ‘Ik weet niet of we het karakter van Grim nog kunnen veranderen.’

Met een Europese titel kan Vuijsters alle scepsis de kop in drukken. Elk ander resultaat in Tblisi zal door het kamp-Van der Geest als een bemoedigend signaal worden uitgelegd. Vuijsters: ‘Ik ben nu voor 99 procent vrij in mijn hoofd, er is nog een restje twijfel blijven hangen na de Spelen.

‘Maar de voorbereiding op een groot toernooi is nog nooit zo goed geweest. Ik weet na vorig jaar dat ik van iedereen kan winnen, nu moet ik het nog op één dag zien te doen.’

Vuijsters wil eindelijk erkenning voor zijn kwaliteiten als zwaargewicht. ‘Ik word nu aangesproken als de judoka die een rechtszaak tegen de bond heeft aangespannen.

‘Maar ik wil niet worden herinnerd als de man die vooral buiten de mat tegen Dennis van der Geest heeft gevochten. Het is niet Dennis tegen Grim. Ik wil tijdens de EK op eigen kracht laten zien dat ik in mijn categorie de nummer een ben.’

Het zal zeker ook een overwinning op de judobond zijn. Vuijsters: ‘Ik hoop dat ik bondscoach Arens straks met een gouden medaille om mijn nek nog eens diep in zijn ogen kan kijken. En dan zal ik denken: zie je wel dat ik de beste ben?’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden