'Ik ben het niet met Rijkaard eens'

Ruim twee maanden na zijn debuut in het Nederlands elftal brak André Ooijer (25) zijn kuitbeen. 'Weg Champions League, weg EK', was zijn eerste gedachte....

door Willem Vissers

'DONDERDAG zouden we om negen uur 's ochtends worden gewekt. Om tien over half negen belde teambegeleider Jorritsma. Ik schrok me rot, dacht even dat er iets ergs was gebeurd. Maar als je dan even goed nadenkt, weet je eigenlijk wel genoeg. De vraag van Jorritsma was of ik op zijn kamer wilde komen.

Daar zaten Rijkaard en Neeskens. Rijkaard nam het woord. Hij vertelde wat ik me meteen realiseerde: hij moest de selectie terugbrengen van 25 naar 22 spelers en ik behoorde niet tot zijn definitieve keuze. Hij vond het moeilijk en vervelend om me deze mededeling te doen, zei hij.

Hij vond dat ik als rechtsback te wisselvallig had gepresteerd. Het ene moment goed genoeg voor een basisplaats, het andere moment helemaal niet. En als centrale verdediger, de positie waarop ik bij PSV veel heb gespeeld, gaf hij de voorkeur aan anderen. Volgens Rijkaard had ik moeite met de omschakeling van centrale verdediger bij PSV naar rechtsachter bij het Nederlands elftal.

Michael Reiziger is zijn eerste keus als rechtsback, dat is logisch. Ik had gedacht als nummer twee mee te gaan naar het EK. Rijkaard zei dat hij in Winter of Ronald de Boer betere kandidaten heeft als vervanger van Reiziger. Ik was het niet met hem eens en dat ben ik nog steeds niet.

Normaal heb ik mijn woordje wel klaar, maar op dat moment had ik niet veel te zeggen. Je kunt in discussie gaan, je kunt hem voor zijn kop slaan of je kunt weglopen, maar ik heb zijn verhaal aangehoord. Het grootste gedeelte ging langs me heen, zo teleurgesteld was ik.

Die wisselvalligheid waarover de bondscoach sprak, heb ik steeds gekend. Toen ik bijna een jaar geleden tegen Brazilië inviel voor Reiziger, ging het heel goed. Misschien kon ik Reiziger wel verdringen als basisspeler, kreeg ik te horen. De tweede wedstrijd tegen de Brazilianen was weer veel minder. En in de laatste twee oefenduels, tegen Schotland en Roemenië, wisselde ik goede momenten af met slechte. Rijkaard vond dat ik geen meerwaarde had als rechtsback.

Toch had ik met deze uitkomst in het geheel geen rekening gehouden. Je weet natuurlijk dat er drie mensen moeten afvallen en ik behoorde tot het rijtje van kandidaten, maar ik dacht echt dat ik het enige echte alternatief voor Michael Reiziger was. Ik had niet top gespeeld, dat weet ik, maar ook niet heel slecht. Ik deed mijn taken en trainde goed.

Na het gesprekje met Rijkaard liep ik de hoteltrap af. Hasselbaink kwam net naar boven. ''Waar kom jij vandaan?'', vroeg hij. ''Ga nou maar naar boven, dan weet je het zo meteen'', zei ik. Het was niet aan mij om hem de mededeling te doen dat hij niet was geselecteerd. Aan het ontbijt heb ik het verteld aan degenen die bij me in de buurt zaten: Numan, Stam, Cocu. Ik stond op instorten. Zij zeiden dat ze het ook niet hadden verwacht.

De loop van de gebeurtenissen is opvallend. Twee jaar geleden kwam ik op het laatste moment bij de groep voor het WK nadat Vierklau geblesseerd afviel. En nu val ik zelf op het laatste moment af.

Ik wilde naar huis, zo snel mogelijk. Eerst heb ik van iedereen afscheid genomen. Er was ook een persconferentie geregeld. In eerste instantie had ik weinig zin daarbij aanwezig te zijn. Ik was bang voor vragen als: hoe voel je je nu? Achteraf ben ik blij dat we met de pers hebben gesproken. Er was veel begrip, alsof ook de pers het jammer vond dat er drie spelers weg moesten. Met Jorritsma zijn we met een taxi naar het vliegveld gereden. Dat was het dan.

Het is zo zuur allemaal. Mijn doel, na die beenbreuk vorig jaar, was het EK halen. Iedereen zei tegen me: zet dat toch uit je hoofd, maar ik wilde zó graag. Nou, dan herstel je, je geraakt weer in vorm, komt weer bij de selectie, speelt de laatste twee interlands en op het moment dat het écht gaat beginnen, val je weer af. Ik ben hier helemaal kapot van en dat is moeilijk in woorden uit te drukken. Het is zwaar kloten.

Ik ga nu op vakantie met mijn vriendin en de twee kinderen. Hoe intensief ik het EK ga volgen, weet ik nog niet. Er zullen nog veel gevoelens door mijn kop spoken. Wat ik wél weet, is dat ik na dit gesprek de telefoon uitzet.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden