Profiel Daniel Sprong (21)

IJshockeyer Daniel Sprong houdt zich al 3,5 jaar staande in de Noord-Amerikaanse topcompetitie NHL

Daniel Sprong is pas de derde in Nederland geboren ijshockeyer die in de NHL uitkomt. Sprong, nu 21, debuteerde al in 2015 in de beste competitie ter wereld. Oud-international Ron Berteling zag als jeugdcoach hoe Nederland binnen no time te klein werd voor zijn pupil.

Daniel Sprong in actie voor Anaheim Ducks, de ploeg die hem in december overnam van Pittsburgh. Beeld Getty Images

Daar begon het. Ron Berteling wijst vanuit het restaurant van de Amsterdamse Jaap Edenbaan naar de overdekte ijshal. ‘Als we vlak voor een training in het restaurant verzamelden, stond Daniel al met zijn vader op het ijs. Legden ze vier handschoenen achter elkaar en gingen ze achtjes schaatsen. Toen was het nog een hummeltje van een jaartje of 4, hè.’

Ruim tien jaar later, in 2015, debuteerde Daniel Sprong (nu 21) in de Noord-Amerikaanse topcompetitie NHL. Drieënhalf jaar later speelt hij er nog steeds. Hij staat op 71 wedstrijden, waarin hij 13 keer scoorde. Alleen zo’n cv is al een wereldprestatie voor een Nederlander, zegt oud-international Berteling (213 interlands), die Sprong in de jeugd drie jaar begeleidde.

Sprong is pas de derde in Nederland geboren ijshockeyer die het schopte tot de beste competitie ter wereld. Berteling heeft hem altijd beschouwd als de eerste. De andere twee – Ed Kea en Ed Beers – migreerden op jonge leeftijd naar Canada en begonnen daar met ijshockeyen.

‘Daniel heeft hier het plezier in de sport gevonden. Hij was elke dag op het ijs te vinden’, zegt Berteling. Snel was duidelijk dat Nederland te klein voor hem was. Als 6-jarige kon hij zich meten met jongens die zes jaar ouder waren. ‘Het ging op instinct. Een-tweetjes met de achterkant van de goal. Kort draaien. Dat je denkt: wauw, hoe verzint hij het?’

Vader en oud-international Hannie zag ook het talent. Toen Sprong 7 jaar was, verhuisde het gezin van Amsterdam naar Quebec in ijshockeywalhalla Canada. Een andere route naar de competitie is er niet vanuit een klein ijshockeyland als Nederland. Het pad van Sprong was er eentje van totale overgave. Zijn ouders lieten hun leven in Nederland voor hem achter. In Canada deed Sprong weinig anders dan ijshockeyen. Berteling kan er alleen maar respect voor hebben. ‘Je moet er echt alles voor overhebben.’

Superatleten

De 31 NHL-teams hebben slechts 713 spelers onder contract. Jeugdcoach Jim Parcels volgde voor zijn boek Selling the Dream de carrières van 25 duizend talenten uit het Canadese Ontario. 39 tekenden een contract bij een NHL-club. Vijftien speelden meer dan een seizoen, vijf kwamen tot vierhonderd duels of meer.

Parcels’ cijfers stammen uit 1991. Volgens Ron Berteling is het sindsdien alleen maar lastiger geworden de NHL te halen. Het niveau in de competitie wordt elk jaar hoger. Berteling: ‘Vroeger maakten een of twee vedetten het spel en hadden verdedigers de opdracht de puck uit het vak te schieten. Nu moeten alle vijf spelers op het ijs kunnen verdedigen en aanvallen. Het zijn allemaal superatleten. Dus Daniel is gewoon ook echt heel goed.’

Hij zegt het terwijl zijn ogen stralen. Als 61-jarige, twintig jaar na zijn laatste interland, is Berteling nog altijd dolverliefd op zijn sport. Vier keer per week staat hij op het ijs om clinics en jeugdtrainingen te geven. De passie zoals bij Sprong ziet hij nog maar zelden. Berteling: ‘Ik vraag vaak wat ze willen bereiken. De NHL, zeggen ze dan. Dan grap ik: the Netherlands Hockey League. Het is goed om ­dromen te hebben, maar ook te weten wat je ervoor moet doen en wat je ervoor moet laten. Vaak hebben ze geen idee, laat staan een helder doel.’

‘Ik kan me dat heel moeilijk voorstellen. Misschien zijn er tegenwoordig te veel afleidingen. Daniel was altijd bij extra trainingen. Dat soort jongens zijn ook nooit moe. De ijsbaan was voor Daniel de speeltuin.’

Zware blessure

Eenmaal aan de top kan het leven alleen wel grillig zijn, ervaart Sprong. Bij de Pittsburgh Penguins van supervedette Sidney Crosby pendelde hij tussen hoofdmacht en talententeams. Toen hij in 2016 werd opgeroepen voor de beslissende fase van het seizoen, raakte hij bij een training zwaar geblesseerd aan zijn schouder.

Met een mitella om zijn nek zag hij zijn club kampioen worden. In de ­seizoenen daarna maakte hij af en toe indruk met zijn snelheid of verwoestende schot. Verdedigend was het wisselvalliger, waardoor hij in Pittsburgh nooit een vaste kracht werd.

De club stuurde hem begin december plots naar Anaheim Ducks in ruil voor een verdediger. Hij begon in Anaheim voortvarend met vijf goals in een maand. De meeste duels gingen alleen verloren. Begin februari werd Sprongs coach ontslagen. Daarna speelde hij nog twee duels. De ploeg werd omgegooid, begon weer te winnen en sindsdien is de Amsterdammer een healthy scratch: fit, maar niet bij de wedstrijdselectie. In de VS wordt nu gespeculeerd over weer een ruil.

‘Er zijn maar weinig spelers onaantastbaar in de NHL’, zegt Ron Berteling over de situatie van Sprong. ‘Zo’n ruil kan de besten overkomen. Directeuren hebben te maken met salarisplafonds en sleutelen voortdurend aan hun teams. Daniel moet gewoon onthouden dat hij een heel goede ijshockeyer is. Door zijn scorend vermogen kan hij voor elke ploeg belangrijk zijn. Hij moet alleen het vertrouwen krijgen. Zijn verhaal is nog niet klaar.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden