WK rugby Tokio Nieuw-Zeeland - Ierland

Ieren kunnen zingen, Nieuw-Zeeland heerst op het rugbyveld

Het onverslaanbare Nieuw-Zeeland, de legendarische All Blacks, tegen het groene leger van Ierland, de eeuwige verliezers op een WK rugby: de uitslag van de kwartfinale in Tokio had vooraf ingevuld kunnen worden. Er was evenwel hoop bij de Ieren, gedegen verdedigers, die de afgelopen jaren tweemaal van de wereldkampioenen hadden gewonnen. Het waren de Ierse overwinningen twee en drie in de 31 onderlinge wedstrijden sinds 1905.

Kieran Read van Nieuw-Zeeland wordt getackeld door de Ieren. Beeld BSR Agency

Vooraf stond er hoop op de gezichten van de vijftienduizend supporters die naar Chofu, een voorstad van Tokio waren gereisd. De treinen van de Keio-lijn knapten uit hun vel, geladen met groen volk dat de biervoorraden van de kiosken plunderde en gezang aanhief. Veel jongeren, maar ook tal van ouderen die voor de gelegenheid naar de andere kant van de wereld waren gereisd.

De volksverhuizing was geïmproviseerd tot stand gekomen. Het Ierse rugbyvolk, een slordige vijftig vliegtuigen vol, had gerekend op een kwartfinale in Oita, beloning voor de groepswinnaar. Maar toen Japan, het thuisland, in de poule de Ieren op de knieën dwong, begon het grote sjacheren om kaarten voor Chofu. Die tickets, peperduur met prijzen tot 350 euro, waren in handen van Japanners die juist weer geen kaarten voor de kwartfinale van Oita van zondag hadden.

Op de tribunes werd de strijd gewonnen worden door de vocale inzet van de Ieren, maar op het veld bleken de Kiwi’s in grootse vorm. Een scherpe start, dat hadden ze nodig, wisten de Nieuw-Zeelanders. Ierland was voorbereid (ook in deze sport is de data-analyse richtinggevend), maar na 20 minuten en 47 seconden stond het 20-0. Na rust kwam het via try na try (zeven in totaal) via 34-0 tot een eindstand van 46-14.

De beweeglijke halfspeler Richie Mo’unga kickte een penalty en vier conversies raak en toonde zich ongrijpbaar achter de voorwaartsen. Maar als man-van-de-wedstrijd moest hij het volgens de jury afleggen tegen Beauden Barrett. Alle Blacks, props en scrumhalfs met lengtes tot 2.02 en gewichten van 125 kilogram, imponeerden door hun enorme kracht maar ook hun flitsende samenspel. In de val, als de aanvaller wordt neergetrokken door de Ierse beukers, altijd de bal nog naar achteren gooiend voor de volgende golf.

Voor de wedstrijd doen de rugbyers van Nieuw-Zeeland de haka, een traditionele dans van de Maori. Beeld AP

Steve Hansen, de coach sinds december 2011, neemt mogelijk over twee weken na de finale in Yokohama met een wereldtitel afscheid van zijn team. Nieuw-Zeeland nam in dat jaar de macht over van Zuid-Afrika, de wereldkampioen van Frankrijk 2007. In 2015 werd die wereldtitel, in Londen, geprolongeerd. De All Blacks worden als team in internationale juryverkiezingen gewaardeerd op het niveau van FC Barcelona, Real Madrid of het Franse voetbalelftal. De naam geldt als magisch, de openingsdans, de Haka, wordt wereldwijd nagedaan.

Zaterdag leidde aanvoerder Kieran Read de oorlogsdans, een rite van het Maori-volk, die sinds 1888 op sportvelden wordt getoond. Het klappen op de dijen en de kreten, voor velen een reden op tijd het stoeltje in het stadion op te zoeken, werden overstemd. ‘Ireland, Ireland’ zongen de Ieren die kort tevoren op een bijveld een eerste nederlaag hadden geleden, toen zij op het videoscherm van de live viewing hadden gezien dat de zogenaamd ‘gehate’ Engelsen hun kwartfinale van Australië hadden gewonnen. Een try van de Aussies werd als een Iers punt gevierd. Ook dat was al een oefening in verdrietverwerking geweest.

Ieren zijn daar goed in. Monter zijn, als iets op het sportveld niet lukt. Een van de pijnlijkste nederlagen ooit dateert van 1991, de WK-kwartfinale in het oude stadion van Lansdowne Road in Dublin. Ierland speelde thuis en had een delirium van geluk toen het in de slotfase met drie punten voorkwam tegen de Australiërs die met een slimme zet, de penalty niet kicken maar spelen voor de try, toch nog met 20-18 wisten te winnen. Daarna verloor Ierland elke kwartfinale van het WK waarin het aantrad, inclusief die van zaterdag tegen Nieuw-Zeeland.

Drama was er in de kwartfinale tegen de Kiwi’s pas toen aanvoerder Rory Best afscheid nam: 37 jaar, drie kinderen aan de hand, een versleten lijf van 106 kilo en 178 centimeters na veertien jaar interlandrugby. De gezangen namen weer toe, de handen van de Ieren gingen fanatiek op elkaar, de in zwart gestoken fans van Nieuw-Zeeland deden mee in de staande ovatie. Rugby toonde zich weer in de gedaante, waardoor het zo geliefd is in de wereld, zeker in Ierland, het land dat zich voorstaat op de beste sportfans ter wereld.

Halve finales

De rugbyers van Zuid-Afrika stuiten in de halve finale van het WK op Wales. Zuid-Afrika versloeg het gastland Japan, dat voor het eerst de kwartfinales bereikte, met 26-3. Wales was de sterk voor Frankrijk: 20-19. De andere halve finale gaat tussen Nieuw-Zeeland en Engeland. Engeland versloeg Australië: 40-16.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden