Iedereen is jaloers op Totilas

NK dressuur..

de steeg Sensationeel. Overdonderend. Buitenaards. Het ongeloof was nog lang voelbaar nadat Edward Gal met zijn nieuwe prijzenpaard Totilas een aardschok had veroorzaakt bij de strijd om de nationale dressuurtitel.

Van een gevecht was al na dag één van de drie geen sprake meer. Niemand kon Gal (39) en de gitzwarte hengst van de titel afhouden op landgoed Middachten in het Gelderse De Steeg. Voor de verandering figureerde zelfs Anky van Grunsven, op de rug van haar eerste paard Salinero, in de show van haar vroegere pupil.

Van Grunsven nam genoegen met het zilver en prees, evenals nummer drie Imke Schellekens-Bartels (met Sunrise), de aan de top teruggekeerde kampioen. Bondscoach Sjef Janssen keek handenwrijvend vooruit naar de toekomst, het EK in augustus in het bijzonder.

De Nederlandse dressuur is weer een topcombinatie rijker, was de meest nuchtere conclusie. Waartoe die vaststelling uiteindelijk kan en misschien ook moet leiden? ‘Totilas is 9, Salinero is 15. Dat zegt genoeg’, gaf Van Grunsven hoog op over de potentie van man en paard.

‘Totilas kan met alle onderdelen een tien halen. Dus als hij deze proef bij het EK of WK opvoert, wordt Edward gewoon kampioen’, sprak de met Nadine als vierde geëindigde Hans Peter Minderhoud over zijn levensgezel.

De kampioen hield zich liever op de vlakte. Natuurlijk, hij berijdt een jeugdig paard dat nog nooit aan een internationale wedstrijd deelnam en bij het NK zelfs zijn eerste Grand Prix Special (het tweede onderdeel) volbracht. Maar voorlopig prevaleren kalmte en verstand boven de haast om de prijzenkast aan te vullen.

‘Er is geen langetermijnplanning. Ik wil gewoon rustig wedstrijd voor wedstrijd kijken wat Totilas aankan’, zei Gal, in het besef dat een blessure bij een paard sneller opgelopen is dan weer genezen.

Als de prestaties zich, bijvoorbeeld bij het CHIO in Rotterdam over twee weken, continueren, lijkt de terugkeer van Gal in de nationale ploeg bij het EK een logisch gevolg. Minderhoud, die wel naar de Spelen mocht en de uit beeld geraakte Gal niet, beaamt dat de tweede plaats in de equipe na Van Grunsven in dat geval ‘moeilijk’ aan een ander te vergeven is.

Maar Gal telt zijn zegeningen. De verkoop van Lingh kostte hem eind 2006 zijn plaats in het A-kader. ‘Dat de Spelen uit beeld waren, viel nog te overzien. Ik vond het vooral zo zwaar, omdat ik Lingh elf jaar bij me had gehad.’

De verkoop van het dier aan de Amerikaanse amazone Karin Reid Offield was vooral lucratief voor eigenaar Theo van Sadelhoff. Gal hield zichzelf staande, omdat hij kon terugvallen op Gribaldi, Sisther de Jeu en op Gribaldi’s zoon Totilas, die hij na tips van bekenden even daarvoor had aangetrokken van een fokkerspaar uit het Friese Broeksterwoude.

‘Mijn eerste indruk toen ik hem zag, was: mwah. Het klikte niet meteen. Ik vond hem nogal druk, maar ik voelde wel dat het dier veel kracht had.’ Gal informeerde of hij Totilas een tijd kon proefrijden op zijn terrein in Harskamp. Dat mocht, hoe ongebruikelijk ook in de paardenwereld. ‘Anders hadden we hem nooit gekocht’, zegt Gal, grijnzend.

Na een maand openbaarde de potentie zich pas bij het dier dat door Gal in de lichte wedstrijden op de stap naar de top werd voorbereid. Totilas’ beste eigenschap is er één die bijna geen ander paard bezit en die daarom door andere topruiters met jaloezie wordt gadegeslagen: hij scoort hoog in alle onderdelen.

Minderhoud: ‘Daarom wil iedereen hem hebben, ook al geven sommigen het misschien niet toe. Iedereen heeft het erover. Ook cynische mensen die al honderd jaar in de paardensport rondlopen.’

Al tijdens zijn opmars in de lichtere klassen stonden de kopers in de rij voor Totilas. Maar Gal hoeft niet bang te zijn voor een tweede deceptie. Van de eigenaren heeft hij de toezegging gekregen dat het dier niet wordt verkocht zolang hij zich er goed op voelt.

Die garantie geeft rust, zegt de winnaar van het teamzilver bij het WK van 2006. ‘De eigenaren zijn liefhebbers die graag willen dat ik successen behaal met dit paard. Als ik het niet meer in hem zie zitten, mag hij weg. Maar ik kan me niet voorstellen dat dat ooit gaat gebeuren.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden