Idolen voor een piek

De Open Dag van voetbalclubs is een godsdienstoefening. Vorige week was de Kuip volgelopen met duizenden aanhangers van het Rotterdamse Feyenoord; gisteren waren er duizenden Ajax-supporters in de Amsterdamse Arena....

ROELF RIDDERIKHOFF

Voor een gulden je idolen in levende lijve zien. Dat is toch geen geld voor een Open Dag. Was vorige week de Kuip al volgelopen met aanhangers van Feyenoord en daarvoor de PSV-aanhang en masse naar zijn stadion getogen, ditmaal is de beurt aan Ajax. De van oudsher gemoedelijke, gezellige open dag ter opening van het seizoen is uitgegroeid tot een megaspektakel. Full house.

De Arena dreigde te klein te zijn om al die supporters te bergen, reden waarom de Amsterdamse club voor het eerst in de geschiedenis van de Open Dagen een (symbolisch) bedrag in rekening heeft gebracht. 'Uit veiligheidsoverwegingen', legt voorzitter Michael Van Praag uit. En niet ten onrechte. Hoewel de poorten volgens het programma pas om drie uur opengaan en het spektakel om half vijf begint, is het op de kermis rond de 'Big Mac' al vroeg in de middag een drukte van jewelste.

De hitte lijkt geen hindernis voor een gezellig dagje uit. Voor het hele gezin. Ontelbare jongetjes zijn gekleed in het rood-witte tenue van hun aanbeden club. Vaders met petjes. Moeders en opvallend veel meisjes bestijgen om twee uur de trappen. Een uur eerder dan was aangekondigd gaan de hekken open, want gek genoeg is het in de schaduw in de Arena iets koeler dan buiten in de volle zon.

En dan maar wachten. En drinken. De counters op de galerijen worden bestormd voor cola en ander vocht. Een uur in de rij is heel normaal. Maar niemand klaagt, een bezoek aan de Arena voor een piek, dat is toch uniek.

Dat een kleine minderheid alsnog de voorkeur heeft gegeven aan het strand of andere koelere oorden, blijkt uit de lege plekken op de tribune, maar dat zullen er niet meer dan vijfduizend zijn. De rest is gevuld met aanhangers en gezinnen.

Om half vijf gaan de ballonnen de lucht in, vraagt 'Mister Ajax' Van Praag begrip voor die ene gulden, deelt mee dat Ajax nu op zijn eigen site op Internet wereldwijd te zien is en supporters voortaan met bussen van de supportersvereniging mee naar uitwedstrijden kunnen reizen.

Dan gaat de bal rollen. Een kijkje in de kweekvijver. Een wedstrijd tussen de E-tjes en de D-tjes. Je ziet de jongetjes op de tribune denken: was ik daar maar bij. Het publiek juicht bij mooie acties, alsof het om het eerste elftal gaat, een overtreding lokt een fluitconcert uit, een schijnbeweging applaus. Natuurlijk winnen de D-tjes met 5-1, maar wat een talentjes.

Na een partijtje tussen een team van oude grootheden en een supporterselftal, dat door de wat gezette, maar o zo uitgekookte grootheden van weleer gewonnen wordt, komt het moment waarop ze allemaal hebben zitten wachten: de presentatie van de selectie. Een voor een worden ze met gejuich ontvangen. Heel hoog op de applausmeter scoren Edwin van der Sar en Jari Limanen. Michael Laudrup krijgt een ongewoon hartelijke ontvangst. Ook Babangida is mateloos populair. Maar de meeste kiekjes worden gemaakt van Dani. Honderden flitslampen lichten op als hij de mat betreedt. De verafgoding is grotesk.

De wave wordt ingezet en gaat ronde na ronde door, begeleid door het onophoudelijk galmen van de kreet Ajax, Ajax, Ajax. De Open Dag is een godsdienstoefening geworden.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden