Update

Hoogerland over vier weken weer op de fiets

Hij zat er monter bij, in het personeelsrestaurant van Ziekenhuis Amstelland. Zó monter dat Johnny Hoogerland opmerkte dat hij liever gisteren dan vandaag alweer naar zijn vertrouwde Zeeland wilde terugkeren. Het was net alsof de coureur van Vacansoleil-DCM 2 weken geleden niet voor dood van straat was opgeraapt, nadat een Spaanse automobilist hem totaal niet zag en hem ondersteboven reed. In plaats van in de Ronde van de Middellandse Zee belandde hij in een ziekenhuisbed.

Beeld anp

De vijf ribben in zijn afgetrainde lijf zijn nog steeds gebroken. En in zijn lever zit ook 'gewoon' nog een scheurtje van 5 centimeter. Om nog te zwijgen van de vier wervels waarvan de zijkant is afgebroken. 'Ik heb nauwelijks nog pijn'', zei Hoogerland, die nog hooguit een paracetamoltablet per dag slikt om de pijn te onderdrukken.

'Eigenlijk gaat het wel goed. Zaterdagmorgen kreeg ik van de dokter toestemming om m'n bed weer uit te komen. Ik heb, na het transport vanuit Spanje, drie dagen in quarantaine gelegen. Man, ik wist niet hoe snel ik buiten stond om een stukje te wandelen. Heerlijk. Ik zou ook niets liever willen doen dan weer op de fiets stappen om te trainen. Maar dat moet even wachten, want het scheurtje in mijn lever moet eerst herstellen. Maar ik ga ervan uit dat ik over 4 weken weer echt moet kunnen trainen. Gelukkig ben ik snel in vorm zodra ik mijn training hervat. In de eerste week van mei moet ik opnieuw koersen, hoop ik. Als dat lukt, zijn er nog 5 maanden tot het einde van de competitie. Het seizoen is nog lang niet verloren hoor. De Tour de France? Ja, dat zou in theorie kunnen...'' Hoogerland legde veel nadruk op de toevoeging 'in theorie'. De grootste wielerwedstrijd van de kalender laat hij bij voorkeur links liggen, sinds een gastenauto hem in de ronde van 2011 van het parcours reed.

Angst om straks opnieuw te vallen, zal er best zijn. 'Natuurlijk zal dat wennen worden. Het wordt nu zaak de gebeurtenissen goed te verwerken. Ik kan het niet allemaal wegsteken. Gelukkig is er binnen de ploeg voldoende professionele hulp om er mentaal overheen te komen. Samen met mijn vriendin Gerda, want zij was getuige van mijn ongeluk en heeft gezien hoe ik eraan toe was na de klap. Wat denk je, ook op haar heeft het een enorme impact gehad. Ik besef net zo goed dat het niet zomaar iets is wat me is gebeurd. Aan de andere kant: het had nog veel erger kunnen aflopen.''

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden